ช่วงนี้มหาวิทยาลัยอิสลามยะลาอยู่ในช่วงสอบปลายภาคเรียนที่ 1/2552 และวันที่ 24 ตุลาคม 2552 เป็นวันสอบวันสุดท้ายของมหาวิทยาลัย หลังจากนั้นก็จะเป็นช่วงปิดภาคการศึกษาของนักศึกษา (ไม่แน่ใจว่าจะเป็นวันปิดภาคการสอนของอาจารย์ด้วยหรือเปล่า???) แม้วันนี้ยังไม่ปิดภาคการศึกษาและนักศึกษาและอาจารย์ถูกให้อยู่ในห้องสอบ จึงไม่ค่อยได้เห็นนักศึกษาและอาจารย์เดินไปมาเหมือนเช่นเคย ทำให้บรรยากาศของมหาวิทยาลัยโดยทั่วไปดูเงียบๆไป จนเจ้าหน้าที่หลายๆคนบ่นว่า "เกอซิ" หรือ "เงียบเหงา" ยิ่งในช่วงปิดภาคการศึกษาด้วยแล้ว มหาวิทยาลัยเงียบกริบ

พูดถึงการ "ปิดภาคเรียน" หรือ "ปิดภาคการศึกษา" แล้วทำให้นึกถึงช่วงสมัยเป็นนักศึกษา ที่วันปิดภาคเรียนคือโอกาสทองของการทำกิจกรรม มีอยู่ปีหนึ่งที่ช่วงปิดภาคเรียนผมและเพื่อนๆสมาชิก ย.ม.ย. (ยุวมุสลิมยะลา) ตะลอนทัวร์จัดโครงการอบรมภาคฤดูร้อนตลอดเดือนกว่า

P1111 

ณ มัสยิดบ้านปลายทอน จังหวัดนครศรีธรรมราช

ปี 2527

เริ่มจากสัปดาห์แรกจัดโครงการอบรมภาคฤดูร้อนให้กับเยาวชนและอนุชน ณ มัสยิดริมหาด บ้านปลายทอน จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นบ้านเกิดของสมาชิกกลุ่ม ย.ม.ย.คนหนึ่ง (หวันยะห์ หวันกามา)

สัปดาห์ที่สองย้ายไปจัดที่โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามแห่งหนึ่งจำชื่อไม่ได้แล้ว แถวคลองเขม้า จังหวัดกระบี่ และที่นี่เองมีเยาวชนคนหนึ่งชื่ออุสมาน ลูกหยีเข้ารับการอบรมด้วย รู้สึกต่อมาจะเป็นนักทอลก์โชว์ฝีปากเอกคนหนึ่ง ที่จำชื่อเขาได้เพราะอุสมาน ลูกหยีมีจุดเด่นที่พูดเก่ง และกล้าพูดกล้าแสดงออกเป็นที่รู้จักของพวกเราที่เป็นพี่เลี้ยงค่ายอบรม

สัปดาห์ที่สามลงมาที่สตูลครับ ที่โรงเรียนดารุลมาอาเรฟ แถวควนสตอ ที่สตูลนี่เป็นบ้านเกิดของเลขาฯ ตลอดกาลของกลุ่ม ย.ม.ย. คือรอซีดี เลิศอริยะพงษ์กุล จำได้ว่าตอนที่ลงมาทำค่ายอบรมที่สตูลครั้งนั้นเป็นช่วงที่อากาศร้อนอบอ้าวที่สุด 

หลังจากนั้นลงมาที่หาดใหญ่ใน จัดอบรมสั้นๆ รู้สึกจะ 2 วัน จากนั้นก็กลับลงมายะลาครับปิดท้ายสัปดาห์ที่สี่ที่โรงเรียนในตัวอำเภอรามัน (โรงเรียนวัดถ้าจำไม่ผิด)ก็เบ็ดเสร็จหนึ่งเดือนกว่าๆ ก็กลับบ้าน

ครั้งหนึ่งชมรมนักเรียนโรงเรียนอิสลามฮียะห์ เชิญผมไปพูดคุยแลกเปลี่ยนเรียนรู้เกี่ยวกับการจัดกิจกรรมนักเรียน จำได้ว่า ผมบอกกับน้องๆที่เข้าฟังครั้งนั้นว่า ไม่มีคำว่า "ปิดเทอม" ในพจนานุกรมสำหรับนักกิจกรรมอย่างพวกพี่ๆ ย.ม.ย. ช่วงปิดเทอมคือช่วง "โอกาสทอง" สำหรับนักกิจกรรมทั้งหลาย ซึ่งด้วยการทำกิจกรรมต่างๆ มันได้เติมเสริมเต็มการเรียนรู้ ทักษะ และประสบการณ์ในสิ่งที่การเรียนการสอนในห้องเรียนไม่สามารถให้ได้ 

และที่น่าดีใจก็คือ คนที่เชิญผมไปพูดคุยในวันนั้น ปัจจุบันได้เป็น "หัวหน้าสาขาวิชาวิชาหนึ่ง" ของมหาวิทยาลัยอิสลามยะลา และสมาชิกในทีมคนหนึ่งก็ได้มาเป็นอาจารย์ที่ มอย.เช่นกัน

จะน่าเสียดายอย่างยิ่งหากวันปิดภาคการศึกษาของนักเรียน-นักศึกษาถูกทำให้ "ว่างเปล่า" จากการทำกิจกรรมดีๆ สร้างสรรค์ และเป็นประโยชน์ทั้งต่อตนเองและสังคม และยิ่งบางคนที่ "ถมเต็ม" ช่วงปิดเทอมด้วยกิจกรรมที่ไม่เหมาะสม หรือไม่สร้างสรรค์ด้วยแล้ว ก็ยิ่งแล้วใหญ่ เพราะได้ขาดโอกาสที่จะได้ "เรียนรู้" หรือเพิ่มพูน "ทักษะ" ที่ดีๆสำหรับตนและกักตุนไว้เป็นเสบียงนำมาใช้จ่ายในช่วงวัยทำงาน

จะว่าไปแล้ว ช่วงหลังๆนี้ กิจกรรมอบรมเยาวชนภาคฤดูร้อนไม่ค่อยมีทำกันเหมือนเมื่อก่อน อาจจะเป็นเพราะสถานการณ์อย่างที่เป็นอยู่ในภาคใต้กระมัง