ทำให้ผมย้อนนึกถึงตัวเองในอดีตที่เคยอยากเป็นนักร้องบ้าง ทั้งที่เสียงไม่ได้เรื่องเลย แต่ไม่รู้คิดยังไง

  เมื่อวันก่อนผมไปร่วมประชุมกับนักสื่อสารสุขภาพท้องถิ่นจังหวัดกาญจนบุรี(นสส.) ได้รู้ว่านสส.คนหนึ่งก็รู้จักคุ้นหน้าคุ้นตากันดี แต่ไม่ถึงกับสนิทสนมกัน เขาเล่าในที่ประชุมว่าเขาเป็นดีเจบ้านนอก ฟังจากน้ำเสียงลีลาคารมแล้วออดอ้อนไม่เบา และอีกความสามารถหนึ่งที่เขาเล่าให้ฟังเขาชอบร้องเพลง และเป็นญาติห่างๆ กับสังข์ทอง  สีใส เคยร้องอยู่วงยอดรัก สลักใจ,เสรีย์ รุ่งสว่าง,รู้จักกับนักร้องดาวตลกอย่างหม่ำ จ๊กม๊ก และอีกมากมาย เขาเอาเพลงที่เคยบันทึกเสียงไว้ให้ผมฟัง เป็นงานเพลงที่แต่งเองร้องเอง ผมฟังแล้วอื้อฮือ...เสียงเพราะไม่เบา

    ทำให้ผมย้อนนึกถึงตัวเองในอดีตที่เคยอยากเป็นนักร้องกับเขาบ้าง  ทั้งที่เสียงไม่ได้เรื่องเลยแต่ไม่รู้คิดยังไงว่าตัวเองเสียงดีแล้วขายได้ อาศัยว่าพอมีความสามารถเล็กๆ ในเรื่องการแต่งเพลงบ้างก็เลยแต่งเองร้องเองซะเลย ลงทุนเอง แล้วก็เจ๊งเองตามสโลแกน มานั่งย้อนนึกถึงตอนนั้น เอ๊...ทำไมเราหน้ามืดหลงตัวเอง มั่นใจตัวเองขนาดนั้นเนี่ย...ทุกวันนี้ยังมีเทปเพลงไว้ดูต่างหน้าอีกสามลังในห้องเก็บของ จะเอาไปทิ้งก็กลัวจะเป็นมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อม จะแจกคนอื่นก็มิบังอาจ ก็เลยจำใจเก็บไว้ด้วยความขมขื่น....มีตัวอย่างให้ฟังหนึ่งเพลงครับ(คิดว่าดีที่สุดในเพลงชุดนี้) ชื่อว่าคนบ้าบอล....