เร้าติ้งโปรโตคอลแบ่งตาม Classless และ Classful

Classless and Classful

เร้าติ้งโปรโตคอลแบ่งตาม Classless และ Classful

   เร้าติ้งโปรโตคอลประเภท Classless จะมีการส่ง Subnet Mask เข้าไปกับเร้าติ้งอัปเดทที่ส่งไปให้กับเร้าเตอร์เพื่อบ้านด้วย แต่เร้าติ้งโปรโตคอลประเภท Classful จะไม่มีการส่ง Subnet Mask ไปให้เร้าเตอร์เพื่อบ้าน

ผลที่ตามมาคือ เน็ตเวิร์กโปรโตคอลแบบ Classful จะบังคับให้ผู้ดูแลระบบเน็ตเวิร์กต้องเซ็ตหมายเลข Subnet Mask ของทุกๆ Subnet ให้เหมือนกัน เช่น 255.255.255.0 เหมือนกันทั้งหมดทุกๆ Subnet ส่วนเน็ตเวิร์กที่ใช้เร้าติ้งโปรโตคอลแบบ Classless จะมีความยืดหยุ่นมากกว่าในการกำหนดหมายเลข Subnet Mask ให้กับแต่ละ Subnet เพราะแต่ละ Subnet Mask ที่ถูกกำหนดให้แต่ละ Subnet ไม่จำเป็นต้องเหมือนกัน ค่าของ Subnet Mask จะมีผลต่อการกำหนดหมายเลข IP Address ให้กับคอมพิวเตอร์แต่ละเครื่อง

Default Route

   เร้าเตอร์ยังมีสแตติกเร้าต์พิเศษอีกประเภทหนึ่งที่เรียกว่า สแตติกดีฟอลต์เร้าต์ (Static default route) ซึ่งเป็นเร้าติ้งเอ็นทรีที่เร้าเตอร์จะใช้งานเมื่อไม่รู้เส้นทางในการส่งแพ็กเก็ตไปยังแอดเดรสปลายทาง หลังจากที่เร้าเตอร์ได้อ่านในเร้าติ้งเทเบิลแล้ว หากไม่พบเส้นทางไปยังซับเน็ตแอดเดรสปลายทางเร้าเตอร์จะพิจารณาว่ามีเร้าติ้งเอ็นทรีที่เป็น ดีฟอลต์เร้าต์อยู่ในเร้าติ้งเทเบิลหรือไม่ ถ้าหากไม่มีก็จะโยนแพ็กเก็ตนั้นทิ้ง (drop) แล้วส่งเมสเสจ ICMP:Destination Net Unreachable ไปแจ้งเครื่องต้นทาง แต่หากมีเร้าเตอร์ก็จะทำการส่งผ่าน (forward) แพ็กเก็ตไปหาเร้าเตอร์ที่ทำหน้าที่เป็นดีฟอลต์เร้าเตอร์เพื่อช่วยส่งต่อแพ็กเก็ตให้ ดีฟอลต์เร้าเตอร์นี้เหมาะกับเน็ตเวิร์กย่อยที่มีประตูเข้าออกเพียงทางเดียว

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Routing Protocol



ความเห็น (0)