224. มหากฐิน รวมใจชาวพุทธที่หนองหาน 2

krutoiting
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

วันนี้บันทึกด้วยภาพบอกเล่าเรื่องราวความรัก ความห่วงใยและกิจกรรมครอบครัวภารกิจหลังอาบน้ำชำระร่างกายแล้วก็มาร่วมกันเสียบปัจจัย และจดบันทึกรายชื่อญาติ โยมที่ร่วมกันทำบุญกับพวกเราพี่ๆน้องๆท้องเดียวกัน

คนเป็นประธานยังอิ่มสุขที่เชียงใหม่บอกว่าทำสัญญาซื้อบ้านเรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี่จะเอาฤกษ์เข้าบ้าน บินมาอุดรไม่ได้....นานๆเจอกันทีก็กอดกันอย่างนี้

                             

แล้วฉันก็ลืมจนได้ลืมบอกว่าเอาพระพุทธรูปเข้าบ้าน ข้าวสาร น้ำตาล เกลือหาใส่ไหให้เต็ม นึกอีกที่น้องสาวจะไปหาที่ไหน ก็เล่นบินถึงกรุงเทพปั๊บ ค้าง 1 คืนส่งปัจจัยร่วมทำบุณแล้วก็บินไปเชียงใหม่เลย เพื่อทำสัญญาซื้อบ้าน ฉันเองก็กลัวเครื่องบิน บินไปด้วยไม่ได้ ให้หาทนายความช่วยเป็นธุระเอาเองแล้วกัน ตกลงฉันต้องเป็นประธานกฐินสายบ้านเราเองอย่างคนขาดประสบการณ์ที่ไม่เคยทำมาก่อน ตอนแม่ยังมีชีวิตอยู่ก็โง่ไม่สนใจ แต่คิดเข้าข้างตัวเองตามวิสัยมนุษย์ที่เห็นแก่ตัวว่า ..ว่าไม่เป็นไร ไม่ยากหรอก เดี๋ยวพระอาจารย์ท่านก็บอกบทให้เอง

ใกล้เที่ยงคืนแล้วหลานบีบก็ไม่ยอมนอน กลับหูตาสว่างหลังจากเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วมาช่วยป้าๆเสียบปัจจัยเพื่อจัดพุ่มเงินไปถวายพรุ่งนี้เช้า

เข้านอนเกือบตีสอง เช้าตื่นขึ้นมาก็เตรียมตัวไปเดินออกกำลังกายไม่ลืมพกกล้องไปด้วย

พระอาทิยต์ขึ้นแล้ว ขึ้นเร็วมากอยู่มหาชัยกว่าจะเห็นพระอาทิตย์ก็ปาเข้าไปเกือบ

 08.00 น.(ในเมือง)

นี่ตากล้องก่อนทำการบันทึกภาพให้ฉัน

ภาพนี้ฉันเอาภาพที่ถ่ายในเวลาติดๆกันกับภาพข้างล่างมาแปลงโฉมเพราะทำขึ้นมาแล้วมองหาตีนไก่ เอ๋ยตีนกาไม่ค่อยเจอ ที่เห็นมันเป็นรอยอะไร อิอิ แล้วก็ให้น้องช่วยถ่ายภาพนี้

นี่ก็ตกแต่งแบบที่น้องดาวลูกไก่เคยสอนไว้เพื่ออำพรางตัวเอง จ๊ากกก....

ไปคราวนี้พ่อบ้านใจดีให้ของดีคุมตัวเพราะเขาติดงานศพแม่ของเพื่อน ฉันจึงบินเดี่ยวไอ้ความที่ชอบมองหา และเข้าไปในที่ๆคนไม่ชอบเข้าทำให้เขาห่วงจึงนิมนต์หลวงปู่ทวดขึ้นคอ ส่วน พระไพรีพินาศนั้นเขามอบให้ติดตัวไว้นานเท่าอายุลูก แต่เก่ากว่าอายุลูกหลายๆปี ปีพศ.ที่ตัวพระห้อยคอยังพอส่องกล้องเห็น รวมสององค์ อีกหนึ่งองค์เป็นองค์ที่สามคือพระคุณ(คุณบิดา มารดา)

และแล้วกล้องก็มีอันเป็นไป..เสียงน้องสาวโวยวายว่ากล้องพังๆ ฉันก็ไม่เห็นว่ามันจะพังอะไร ร้องโวยวายไป เพียงแต่เห็นอากาศสลัวขึ้นมาแว๊บเดียว ให้ลองกดใหม่ก็ร้องว่าใช้ไม่ได้ ไม่เห็นอะไร เอ้าไม่เห็นก็ไม่เห็น พอดีจังหวะนั้นได้ยินเสียงพระอาจารย์ท่านสวดมนต์เสียงดังมาตามสายฟังกังวาล ไพเราะจับใจ และมีพลัง ต้องสงบใจนิ่ง ทำสมาธิรับรู้ และนึกแผ่เมตตาให้กับเจ้ากรรมนายเวร เทพยเทวดาที่ปกปักรักษาทั่วฟ้าเมืองไทย ให้สรรพสิ่งทั้งหลายในโลกเป็นสุขๆๆๆ แล้วก็สุขใจ เงียบดี ยังไม่ทันสิ้นเสียงพระสวดพระคาถาเลย เสียงน้องสาวร้องว่าลองใหม่อีกทีนะ ฉันแผ่เมตตาเสร็จก็เอามือลงจัหวะที่กดชัตเตอร์ ก็ไม่ได้ภาพอีก นึกจะเอากล้องเข้าไปเก็บแล้วแต่เสียงเร่งว่าไปกันเถอะ เลยไม่ได้เก็บกล้อง โชคดีที่เอากล้องไปชมตลาด หลังจากเสร็จพิธีที่วัดเอากล้องมาดูภาพจึงเห็นภาพแบบนี้  3 ภาพ ได้เอาภาพเต็มตัว ขึ้นบันทึกแสดงหน้าบันทึกเมื่อวาน

เอาภาพขึ้นไพล์พยายามแต่งภาพใหม่แต่ไม่สำเร็จ แต่งเท่าไรก็ไม่ชัด ภาพไม่เปลี่ยนแปลง เป็นฝีมือการถ่ายภาพที่เจ้าตัวเองก็งง คนถ่ายงี้เซ็งเป็ดไปเลย กะว่าจะสวยสักหน่อย ไม่เป็นไร ภาพนี้ก็ดีเหมือนกันเห็นและได้คิดอะไรเพลินดี พระอาจารย์วิปัสนาท่านบอกว่า โยมป้าล้างฟิลม์แล้วเอามาให้ญาติโยมชมบ้างนะ

นึกในใจ จะมีอะไรน่าชม นอกจากภาพถ่ายมัวๆของฉัน

ที่ถ่ายในขณะที่ทัศนวิสัยอากาศเปลี่ยนฉับพลันชั่วอึดใจเดียว

บันทึกหน้าชมตลาดด้วยกันนะคะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรียนรู้ทางออนไลน์กับgotoknow



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

บุญทำให้อิ่มเอมในจิตใจนะค่ะ..ขอบคุณที่เข้าไปชมบล็กนะค่ะ ยินดีที่รู้จักค่ะ

เขียนเมื่อ 

P

ขอบคุณค่ะน้องNina

งานบุญมองทางไหนก็สุขใจนะคะ

เขียนเมื่อ 

  • สวัสดีครับ
  • เอาความสดชื่น  สดใส มาฝากครับ
  • ด้วยไมตรีจิตและความยินดียิ่งครับ
  • ขอบคุณที่เข้าไปทักทายกันครับ

 

ร่วมกิจกรรมทำบุญด้วยคนครับ

เขียนเมื่อ 

P

ขอบคุณในมิตรภาพค่ะ

เขียนเมื่อ 

P

ร่วมอนุโมทนาเลยนะคะท่านผอ.ประสิทธิ์

ครูต้อยและน้องๆ นำปัจจัยที่ญาติโยมร่วมกัน

ไปที่หกหมื่นต้นๆ แต่มหากฐินจากทั่วสารทิศพร้อมใจกันทะลุเป้าเป็น

หลักล้านเกือบสองล้าน ไม่รวมที่หลวงพ่อคนปักษ์ใต้

รับบิณฑบาตรจากคนใจบุญในหนองหานและใกล้เคียงอีกมากโข

ได้ร่วมทำบุญกับพระสงฆ์อีก 9 วัด ปีนี้จึงนับว่าโชคดีที่ได้ทำบุญ

และได้นำอุกรณ์การเรียนเครื่องเขียนเล็กน้อยไปฝากท่านผู้ใหญ่บ้านหนองหาน

ให้เป็นธุระมอบกับเด็กน้อยในโรงเรียนแถวนั้นค่ะ

งานนี้สมความปราถนาบุญของทุกฝ่าย

นึกว่าต้องไปหนองหานอีกดีใจที่งบพอเพียงกับที่ตั้งไว้

แต่ก็ไม่แน่ค่ะ อีกอย่างเป็นกฐินที่เราไปเงียบๆ

แต่ชาวหนองหานต้อนรับยิ่งใหญ่มาก

 เป็นงง และภูมิใจที่เกิดมาบนผืนแผ่นดินไทย

ได้มีโอกาสแบ่งปันควาสุขเล็กๆ กันและได้ร่วมสร้างกรรมดีกันค่ะ

ขอบคุณค่ะ