บทเรียนชีวิต : การก้าวย่างที่ไม่ประมาท

            หากชีวิตเราเปรียบเสมือนต้นไม้ กว่ามันจะเติบโตสูงใหญ่ ออกดอกออกผลงดงาม ก็ผ่านฤดูที่หมุนวนมานาน มิหนำซ้ำยังพานพบกับสายลมแสงแดดและตัวหนอน ชอนไชต้นและกัดกินใบอยู่อย่างเนื่องนิจ แต่ก็สามารถผลิดอกออกใบใหม่ หลังจากห้วงเวลานั้นเปลี่ยนไป

           ต้นไม้หลายต้นล้มตายเพราะถูกรุมเร้าด้วยปัจจัยรอบข้าง ไม่สามารถยืนทนต่อความโหดร้ายของโลกใบนี้ได้ มันเหี่ยวเฉาและยืนตายไปโดยไร้ค่า แม้ลำต้นก็ไม่อาจมาเป็นท่อนฟืนทำประโยชน์ให้แก่ผู้ใด  ต่างจากบางต้น ยังพอมีความสำคัญให้ได้ใช้เป็นเสาหลักปักเขตแดน เป็นฟืนไม้เผาถ่านที่รองรับการหุงต้มข้าวปลาแก่มวลมนุษย์ได้

          มนุษย์ จึงอย่าประเมินค่าของตัวเองให้ต่ำต้อย โดยการเปรียบเทียบกับคนอื่น พึงระลึกเสมอว่าเราทุกคนล้วนแตกต่างกันตามสภาพของแต่ละคน   และทุกคนก็มีความพิเศษเป็นของตนเอง โดยเฉพาะ อย่าปล่อยให้ชีวิตผ่านไปอย่างไร้ค่า โดยการปล่อยเวลาให้ผ่านไป มีหลายสิ่งที่เราสามารถทำได้เพื่อให้ชีวิตนี้มีคุณค่า

          จงคิดว่าทุกๆ วันที่ผ่านพ้นไปคือส่วนหนึ่งของชีวิตเรา อย่าเพิ่งละความพยายามเมื่อเจอปัญหา คุณค่าของความเป็นมนุษย์อยู่ที่การแก้ปัญหา ที่ตัวเองรู้และสามารถชมเชยตัวเองได้ และสังคมรอบข้างชื่นชมถึงการดิ้นรนเพื่อต่อสู้กับสิ่งเหล่านั้นอย่างชาญฉลาดและไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน

         จงจำไว้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะจบสิ้นเมื่อคุณทิ้งความพยายามของคุณเอง ความพยายามจะเป็นเครื่องมือที่สำคัญที่สุด  อย่ากลัวที่จะยอมรับว่าเราไม่ใช่คนที่สมบูรณ์พร้อมในทุกอย่างในทุกเรื่อง  แต่จงกล้าทำในสิ่งที่ถูกต้องและทุกคนยอมรับในการกระทำที่กล้าหาญนั้น

         จงอย่ากลัวการเสี่ยง เพราะมันคือโอกาสที่คุณจะได้เรียนรู้ถึงความกล้าหาญ ประสบการณ์ในการเสี่ยงและคุณประสบความสำเร็จทำให้คุณเข้มแข็งขึ้น

         อย่าทิ้งความรักไปจากชีวิต โดยการบอกว่ามันไม่มีทางที่จะหาพบ หนทางที่ง่ายที่สุดที่จะได้รับความรัก คือการรู้จักให้ และทำอย่างต่อเนื่องโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน และการรักษาความรักไว้ที่ดีที่สุดคือการให้ความสำคัญกับมัน อย่าพยายามทำให้มันจากคุณไปบ่อยๆ แต่ให้มันมีอิสระในการแสดงออก จำไว้ว่า ยิ่งคุณพยายามไขว่คว้ามันไว้กับตัวคุณมากเท่าไร มันก็ยิ่งจะจากไปจากคุณได้เร็วเท่านั้น

         จงอย่ากลัวการซึมซับถึงการรับรู้ หรือเรียนรู้สิ่งที่แปลกใหม่  องค์ความรู้นั้นไร้น้ำหนัก ปราศจากการเสแส้ง  แต่เป็นทรัพย์สมบัติอันมีค่าที่มันจะติดตัวคุณไปตลอดไป และจะไม่มีใครที่สามารถขโมยมันไปจากคุณได้ จงใช้ความรู้ในแต่ละห้วงเวลาอย่างระมัดระวัง เพราะบางครั้งกาละเทศะก็จำเป็นกับการใช้องค์ความรู้เหล่านั้น

          จงรู้ว่า ชีวิตไม่ใช่การแข่งขัน แต่ชีวิตคือการเดินทางที่ยาวไกล  เป็นกำไรสำหรับการได้สัมผัสรับรู้ในแต่ละก้าวที่เดินไป แต่ต้องระมัดระวังเพราะทางข้างหน้าไม่มีใครหยั่งรู้ได้ว่าจะพานพบกับสิ่งใดบ้าง แต่จงทำใจให้พร้อมที่จะเผชิญกับสิ่งเหล่านั้นอย่างทรนง 

          และสุดท้าย จงจำไว้ว่า ประสบการณ์ไม่มีขายในท้องตลาด  หากอยากได้ต้องใฝ่คว้าหามันและเก็บมันไว้กับตัว อย่าใช้มันไปกับสิ่งที่เป็นภัยกับตัวเองและทำร้ายผู้อื่นทั้งทางตรงและทางอ้อม  คุณจะอยู่ในใจของทุกคนตลอดกาล ดังเช่นต้นไม้ใหญ่ที่ไร้ตัวหนอนชอนไช และใบที่ไร้รอยแหว่งปราศจากการกัดกิน ทำให้มัวหมองต่อการพบเห็น ขอให้กำลังใจ