ขลุ่ย
ม่านสีดำกำมะหยี่คลีปิดฟ้า
เกล็ดดาราระยิบยับประดับหาว
ส่งสื่อใจไกลซึ้งถึงดวงดาว
อารมณ์ร้าวรานผวาว้าเหว่ใจ
เสียงขลุ่ยคราญหวนไห้ละไมละเมียด
สะท้อนเสียดสะท้านทรวงห่วงโหยไห้
เคล้าสะอื้นฝืนสดับศัพท์พิไร
ขลุ่ยของใครหนอนั้นรำพันมา
โอ้ว่าแก้วแววฟ้าขวัญตาเอ๋ย
กระไรเลยหลบเร้นไม่เห็นหน้า
ให้คอยค้างอย่างนี้กี่เพลา
ไม่ซึ่งค่าคิดถึงที่พึงมี
ถอดหัวใจใส่เสียงเพลงบรรเลงขับ
ประโลมรับขวัญใว้แนบใจพี่
ผิวขลุ่ยครวญหวนหาทุกราตรี
ระเรือยรี่แมกมนต์ดลใจนุช
หัวใจอรอ่อนไหวบ้างไหมหนอ
คนขลุ่ยรอร้างฤดีเป็นที่สุด
ก่นเศร้าศัลย์ฝันหากว่าม้วยมุด
คอยคนจุดชนวนใจก่อไฟรัก
วาบหวั่นหวิวพลิ้วเพียงเสียงใจพ้อ
ระทดท้อฤทัยหวามสุดหามหัก
สงสารขลุ่ยคร่ำครวญไห้หวนนัก
ใจเจียนจักขาดตามยามขลุ่ยครวญ
กลอนไพเราะค่ะ
คิดว่า เป็นเพลง ขลุ่ยเรียกนาง
มีความสุขกับกิจกรรมที่ชอบค่ะ
ครวญเสียงขลุ่ย เสียงแคน เมื่อแฟนจาก
คิดถึงมาก ฝากเสียง สำเนียงเหงา
ฝากมากับ สายลม และดางดาว
แล้วสาวเจ้า จะกลับมา เมื่อคราใด
**โทรศัพท์เถอะน้องเอ๊ย! ทันใจดี**
เรียน คุณ poo ขอบคุณรับที่ ติ ชม
เรียน ครู ป. 1
หนึ่งใจที่จับจิต
หนึ่งความิดที่คิดถึง
หนึ่งความเหงาเฝ้าคนึง
กับความซึ้งที่ใจมี
จึงเที่ยวฝากสายลมที่ห่มฟ้า
จึงเที่ยวหายาใจคราเธอหนี
ลอยล่องไปหนไหนเอ่ยวจี
รีบบอกทีตังค์หมด กดไม่ทัน