ชุมชนไร้พุง มุ่งต้านเบาหวาน

ชุมชนลดเสี่ยง ได้ยินบ่อยมาก แต่ไม่แน่ใจว่าเขาทำอะไรกัน

วันนี้ได้รับโอกาสเข้าร่วมกิจกรรม

ร่วมโครงการชุมชนลดเสี่ยง ลดโรคไม่ติดต่อเรื้อรังแบบบูรณาการ ปี 2552

“ชุมชนไร้พุง  มุ่งต้านเบาหวาน”

ข้อความนี้ทำให้ร้อง.....อ้อ..... อือ...

และเมื่อไปถึงชุมชนเจริญวัฒนา ต.หนองสองห้อง

ก็ประทับใจในความร่วมมือของผู้คนในชุมชน 

ภาพอย่างนี้นับวันจะจางหายไปจากวิถีไทยแต่ที่นี่ยังแน่นหนา

ฉันไปถึงสถานที่ด้วยความอนุเคราะห์รถจากสาธารณสุขจังหวัด

น้องจนท.สาธารณสุขอีกหนึ่งท่าน เธอน่ารักมาก

ผู้คนต่างยิ้มแย้มต้อนรับ

เป็นการต้อนรับที่อบอุ่นเหมือนได้กลับบ้านเก่าอีกครั้งหนึ่ง

และแทบไม่น่าเชื่อว่าผู้ป่วย ผู้เสี่ยง และผู้ใกล้ชิดเบาหวาน

ที่มาร่วมงานดูแน่นหนาตา ระดับอายุก็เป็นผู้สูงวัยทั้งสองเพศ

ไม่เสียเปรียบ ได้เปรียบกัน

ฉันรู้สึกดีใจที่การสาธารณสุขจังหวัดสมุทรสาครได้เห็นความสำคัญ

ของการดูแลสุขภาพชุมชนให้ปลอดภัยไร้โรคา

จึงมีนบายจัดทำโครงการลดเสี่ยง โดยเริ่มจากอำเภอละ 1 ชุมชน 

เพื่อเป็นแกนนำ

ทราบว่าได้จัดกิจกรรมนี้ไปแล้ว 2 อำเภอคือ

ที่ชุมชนแคราย อำเภอกระทุ่มแบน และชุมชนกาหลง อำเภอเมืองสมุทรสาคร

สำหรับกาหลงเป็นชุมชนที่ได้รับการคัดเลือกให้เป็นชุมชนต้นแบบ

ในการจัดการดูแลและนำพาให้ประชากรในชุมชนมีสุขภาวะที่ดี

สำหรับกิจกรรมของชุมชนเจริญวัฒนา

ที่ฉันได้ไปร่วมเพื่อทำกิจกรรมเรื่องเล่าเร้าพลัง

ในฐานะบุคคลต้นแบบของจังหวัด ร่วมกับชุมชน

มีกิจกรรมวัดพุง ตรวจน้ำตาลในเลือด วัดความดัน

เล่นเกมชักคะเย่อ สอนการออกกำลังกายด้วยยาง ให้ความรู้เรื่องอาหาร

 สารพิษตกค้างในผักผลไม้

รู้ทันหวัด 2009 โรคหัวใจ และหลอดเลือด เบาหวานไม่หวานอย่างที่คิด

เข้าใจเบาหวาน อาการที่น่าสงสัย การป้องกันไม่ให้เป็นเบาหวาน

นับเป็นกิจกรรมคัดกรองที่น่าสนใจ

ฉันเองได้ทำหน้าที่ด้วยความรู้สึกเป็นสุขใจมาก

 

หลังการพูดเรื่องเล่าเร้าพลัง

ผู้สูงอายุหลายคนมีคำถาม

เช่น ลดอาหารอย่างไร ต้องลดอาหารไหม

       กินอาหารแต่ละมื้อมากน้อยแค่ไหน

    มีสมุนไพรอะไรบ้างที่กินแล้วหาย

    ต้องกินยาไหมถ้าไม่กินยาแล้วเบาหวานลดได้อย่างไร 

   ผลข้างเคียงกินยามีใช่ไหม แล้วจะแก้อย่างไร

 จะรู้ได้อย่างไรว่าอาหารแต่ละอย่างกินอย่างไรจึงเหมาะสม

โรคแทรกซ้อนคืออะไร มีผลร้ายกับผู้ป่วยเบาหวานมากไหม

 การดูแลเท้าสำคัญอย่างไร

ส่วนผู้ที่รูปร่างสมบรูณ์ท่านหนึ่งกล่าวว่า “ฉันกินน้อยนะ แต่ทำไมมันอ้วนจัง”

เราสนทนาแลกเปลี่ยนพบว่าไม่ได้ออกกำลังกายแบบสม่ำเสมอ

ขาดกำลังใจ อย่างนี้ต้องใช้พลังกลุ่มนำพาสักระยะ

 เมื่อมีภูมิจิตใจเข้มแข็งก็จะทำได้โดยไม่ต้องอาศัยกลุ่ม

 คำถามเหล่านี้ เป็นคำถามที่ดีมาก เพราะเป็นคำถามที่ชุมชนกำลังเผชิญอยู่

ฉันคิดว่า หมออนามัยจะช่วยตอบคำถามเหล่านั้นได้ดีกว่าฉัน

กำลังใจ และพลังใจที่จะสู้เพื่อสุขภาพของตัวเองมีความสำคัญ

หากผู้ป่วยทุกคนมีความตระหนักถึงความจำเป็นที่ต้องดูแลตนเอง

ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการรับประทานอาหาร ออกกำลังกายเป็นประจำ

เราก็ไม่ต้องพึงยา ลดเสี่ยงได้อย่างถาวร

ส่งผลให้เกิดความสุขในครอบครัว

ลดค่าใช้จ่ายในการดูแลรักษาสุขภาพ

ลดรายจ่ายที่ต้องซื้ออาหารที่เกินความจำเป็น

ลดค่าเดินทางและการเสียเวลาไปรับการรักษา

ลูกหลานไม่ต้องเสียเวลาไปโรงพยาบาลกับผู้ป่วย

ไม่ต้องไปอยู่เฝ้าที่โรงพยาบาล  

ไปร่วมกิจกรรมลดเสี่ยงคราวนี้แม้ไม่ได้ถ่ายภาพไว้เป็นที่ระลึก

 แต่ได้เกิดภาพในใจขึ้นมากมายเป็นภาพที่ให้มุมคิดมากมาย

“ประชาชนสุขภาพกายแข็งแรง สุขภาพจิตดี ชีวีมีสุข”

สุขภาพดีไม่มีขายค่ะ