เสียงแคนเป่าเย้ายวนให้หวนคิด
เสนาะจิตติดใจให้โหยหวน
คิดถึงน้องช้องผกาว่าคร่ำครวญ
ดอกลำดวนด่วนจากพรากพี่ไป
หรีดเรไรหริ่งร้องเรียกหาคู่
ควายเขาตู้หน้าหมองไม่ผ่องใส
ดาวแลเดือนเคลื่อนดับลับจากไป
เจ้าอยู่ไหนกันหนอลออองค์
แว่วเสียงแคนแสนหวนให้หวนหัก
ยามมีรักแล้วใยจึงใสส่ง
ให้น้องนางจากบ้านนาป่าดอนดง
เข้าไปหลงแสงไฟไกลบ้านนา
ดึกแล้วเสียงแคนแจ้วยังไม่ห่าง
ฝูงนกยางยืนหลับจับฉำฉา
ลมระเรื่อยเอื้อยต่ำลอยล่องมา
วอนลมจ๋าส่งเสียงแคนแทนดวงใจ
นุชนารินคืนถิ่นบ้านนาเถิด
อย่าเตลิดแสงสีที่สดใส
เถียงนาน้อยคอยนางสุดอาลัย
คนอยู่ไกลใจเจียนขาดยามแคนครวญ
น่าสงสาร เสียงแคน จากแดนเหนือ
เสียงนั้นเจือ ปนเศร้า เคล้าลมหวน
คิดถึงน้อง บ้านนา คราคร่ำครวญ
แม่เนื้อนวล จากนา ลาน้องแคน
**ขอผสมโรงเสียงแคนด้วยคนนะ**
แถมดอกบัวสีม่วงให้เศร้าเพิ่มเข้าไปอีกเอ้า!