อย่า..ตัดตีนให้พอดีเกือก (1-17)


ด้วยความระลึกถึง...ลุงรินทร์คนดี...

 

 

 

                                         คุณครูสุรินทร์  กิจนิตย์ชีว์

 

“การศึกษาบ้านเรา ก็คล้ายกับการ...

“ตัดตีนให้พอดีกับเกือก”

สุรินทร์ กิจนิตย์ชีว์

ปราชญ์แห่งสาคลี จ.พระนครศรีอยุธยา

 

           เมื่อวานตอนหัวค่ำเห็น “คุณลุงรินทร์” หรือ อาจารย์สุรินทร์ กิจนิตย์ชีว์ ในทีวีให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับ ปัญหาการติดเกมของเด็กในปัจจุบัน (เสียดายไม่ได้ชมต่อ) ท่านเป็นข้าราชการครูในระบบที่เกษียณมาหลายปีแล้ว ความจริงมีหลายหน่วยงานเสนอให้ท่านเป็น ครูภูมิปัญญาไทย แต่คณะทำงานเห็นว่าท่านเหมาะที่จะเป็น “คณะทำงานสรรหาครูภูมิปัญญาไทย” มากกว่าจึงเชิญท่านมาเป็นคณะทำงาน ฯ ซึ่งท่านกรุณามาเป็นคณะทำงาน ฯ ให้หลายรุ่น  

 

           “ลุงรินทร์” เป็นผู้ใหญ่ที่น่ารักและน่านับถือ ใครอยู่ใกล้ “ลุงรินทร์” จะได้หัวเราะกับข้อคิดคม ๆ และตลกแบบหน้าตายของท่านเสมอ ประวัติและเรื่องราวของ “ลุงรินทร์” มีผู้บันทึกไว้อย่างกว้างขวาง เพราะท่านได้รับรางวัลมากมาย เช่น รางวัล คนดีศรีสยาม จาก สำนักงานวัฒนธรรมแห่งชาติ (พ.ศ. 2535)  รางวัล ครูของแผ่นดิน จากมูลนิธิโกมลคีมทอง (พ.ศ. 2539)  รางวัล ครอบครัวประชาธิปไตย จากสำนักนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2540)  รางวัล ผู้รณรงค์ลดปัญหายาเสพติด จาก สปส. สำนักนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2541) และอีกมากมายหลายรางวัล…รวมทั้งยังเป็นคณะทำงานให้หน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชนอีกนับไม่ถ้วน...  

           

              “ลุงรินทร์” เป็นคนใจดี อารมณ์ดี  นั่งตรงไหน ... ตรงนั้นมีแต่เสียงหัวเราะ เฮฮา...แต่เป็นเฮฮาแบบมีสาระ...ไม่เลอะเทอะ... ทำให้ระลึกไปถึงครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีมาแล้ว...

         วันนั้น พวกเรากำลังหน้าดำหน้าแดง ถกเถียงกันเกี่ยวกับ ความล้มเหลวของระบบการศึกษาไทย...พอลุงรินทร์เดินเข้ามา ทุกคนจึงพุ่งตรงไปที่ลุงรินทร์ทันที...

        “ลุงรินทร์” นั่งลงฟังเสียงเซ็งแซร่ที่พวกเราต่างนำเสนอสักพัก ก็ตอบเสียงเหน่อ ๆ หน้าเฉยตามสไตล์ว่า

       ...จะเถียงกันไปทำไมมี...การศึกษาบ้านเรา ก็คล้ายกับการ... “ตัดตีนให้พอดีกับเกือก” แทนที่จะตัดเกือกให้พอดีตีน นั่นแหละ อีหนูเอ้ย...ว่าแล้วก็หัวเราะหึ หึ อย่างอารมณ์ดี...

(ลุงรินทร์บอกว่า “ตีน” เป็นภาษาโบราณ ไม่ใช่คำหยาบนะ)

 

        ทำให้คิดต่อไปว่า ครูดี ๆ ของเราคงจะไม่ตัดตีน(เด็ก) ให้พอดีกับ "เกือก" อย่างลุงรินทร์ว่า หรอกนะ...

 

บันทึกเก็บไว้...ด้วยความรักและระลึกถึง “ลุงรินทร์” ค่ะ

(^___^)

หมายเลขบันทึก: 306239เขียนเมื่อ 15 ตุลาคม 2009 23:33 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 21:43 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกันจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (29)

โดนๆ ค่ะพี่หญิงจ๋า ... คุณครูรินทร์ พูดได้อมยิ้มและฮาก๊าก จนตาสว่างเลยค่ะ

อยากจะชวนพี่หญิงเบญจกัลยาณี ไปชมพลุ ดอกไม้ไฟ ณ ราตรียามนี้จัง .. ฝันดีนะคะ

แวะมาเยี่ยมค่ะ

โชคดีได้อ่านเรื่องราวของคุณลุงรินทร์

พี่น้อมคารวะด้วยคนค่ะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะคุณpoo

กำลังตาจะปิดอยู่แล้ว แต่คิดถึงคุณลุงรินทร์ อยากเล่า พิมพ์ผิดพิมพ์ถูก....

5555... โดนเรียกเบญจกัลยาณีนี่...เขินนะ พี่น่ะ...ห่างจากคำนั้นมาก ๆ เลยค่ะ....

(ลุย ๆ จนคนนึกว่าเป็นทอมมาแล้ว...นะจะบอกให้...)

หลับฝันดีค่ะ

(^___^)

สวัสดีค่ะ

เข้าใจพูดจังค่ะ...“ตัดตีนให้พอดีกับเกือก” แทนที่จะตัดเกือกให้พอดีตีน...เอ้อนะ...การศึกษาบ้านเรา...อากาศเปลี่ยนดูแลสุขภาพนะคะ

สวัสดีค่ะพี่krutoi

ขอบคุณค่ะที่มาอ่านเรื่องของลุงรินทร์...

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

(^___^)

เห็นคำคม“ตัดตีนให้พอดีกับเกือก”อดเข้ามาดูไม่ได้

และก็เห็นด้วยอย่างยิ่ง...แล้วคนเป็นครูจะทำไงดี

สวัสดีค่ะ...คนไม่มีราก

อ่านแล้วไม่ทราบจะบันทึกอย่างไรเลย

สะดุดกึกค่ะ

ยอมรับว่า...การศึกษาบ้านเรา ก็คล้ายกับการ... “ตัดตีนให้พอดีกับเกือก” แทนที่จะตัดเกือกให้พอดีตีน

แล้วจะมีคน...ได้ยินเสียงนี้ไหมคะนี่

ขอบคุณทั้งลุงรินทร์และคนไม่มีรากค่ะ

จากภาพ และลักษณ์ของพี่หญิงกลาง ต้องอย่างนั้นนะคะ

ต้องรอให้เจอตัวเป็นๆ ปะหน้ากันก่อนแล้วจะเชื่อค่ะ ๕ ๕

คำว่ารัก คงยังไม่พอ อยากจะขอได้พบได้พูดคุย (ขอมากไปแล้วใช่ไหมคะ) เพลงพาไปนะคะพี่หญิง ด้วยคิดถึงมาก อิ อิ

พูดถึงเรื่องเกือก นึกได้ว่าเคยได้ยินว่า เกิบ , สองหูหนีบ ด้วยค่ะ

มาทายทักพี่หญิงเอาฤกษ์ในวันศุกร์สุขสันต์นี้ อากาศดี๊ ดีค่ะ

  • ...สวัสดีครับ ...คุณคนไม่มีราก...
  • ...คมครับ..คมมาก  "ตัดตีนให้พอดีกับเกือก"
  • ...ร้อยทั้งร้อย มีแต่ส่งเกือกมาให้สวมใส่ จึงต้องพยายามทำและตกแต่งตีนสวมใส่ให้พอดีกับเกือก...
  • ...ใส่ไปเถอะครับจะเล็กหรือจะใหญ่ อย่างน้อยก็ไม่เหยียบหนามแหล่ะครับ

สวัสดีค่ะคุณVij

วาทะเด็ด ๆ ของคุณลุงรินทร์ยังมีอีกมากมากค่ะ...ฟังแล้ว สะอึกอึ้งทั้งนั้นเลย...

รักษาสุขภาพเช่นกันนะคะ

ขอบคุณค่ะ

(^___^)

สวัสดีค่ะคุณครู ป.1

ขอบคุณค่ะที่มาอ่านและทักทาย

สำหรับคำถามที่ว่า....แล้วคนเป็นครูจะทำไงดี...

คนไม่มีรากอมยิ้มเลยค่ะ...นั่นน่ะสิคะ คำถามนี้เป็นคำถามที่ตั้งกันไว้ตั้งแต่เริ่มมีการศึกษาในระบบโรงเรียน...

คงต้องช่วย ๆ กันคิดนะคะ...ส่วนลุงรินท์บอกว่า...จนเกษียณออกมานี่ ยังไม่กล้าตอบเลย...อีหนูเอ้ย...

ขอบคุณค่ะ

(^___^)

สวัสดีค่ะคุณครูอี๊ด

ขอบคุณมากค่ะที่มาเยื่ยมเยือนลุงรินทร์...

หลายคนอาจ ฟัง และ ได้ยินคำถามนี้ เพียงแต่...อาจไม่ได้มีเวลาที่จะหาคำตอบค่ะ

อาจต้องช่วยกัน ถามบ่อย ๆ ... เผื่อจะได้คำตอบนะคะ

(^___^)

สวัสดีค่ะคุณpoo

อ่านคอมเม้นท์แล้วอมยิ้ม ๆ ๆ ๆ .....เขาเรียกบุพเพย่อมอาละวาด ... อ้าวไม่ใช่ ... บุพเพสันนิวาสเมื่อถึงเวลาอันเหมาะสมค่ะ

ส่วนคำว่า "เกิบ" นี่ ก็เคยได้ยินค่ะ ...

มีความสุขในวันสุดสัปดาห์นะคะ

(^___^) 

สวัสดีค่ะท่านudomran

 อ่านคอมเม้นท์ของท่านแล้ว รู้ว่า...นี่คือ "คุณครูดีตัวจริง เสียงจริง" ค่ะ

...ร้อยทั้งร้อย มีแต่ส่งเกือกมาให้สวมใส่ จึงต้องพยายามทำและตกแต่งตีนสวมใส่ให้พอดีกับเกือก...ใส่ไปเถอะครับจะเล็กหรือจะใหญ่ อย่างน้อยก็ไม่เหยียบหนามแหล่ะครับ

"เกือก" ที่ว่านี้ มักจะส่งมาจาก "ส่วนกลาง" ในรูปของสารพัดสารพันหลักสูตรทั้งหลาย...เปลี่ยนไปตามยุคตามสมัย ตามความนิยม (เห่อ) สนใจใคร่รู้ เห็นดีเห็นงามของ ผู้ใหญ่/นักวิชาการในส่วนกลาง...

หน้าที่ของครูบาอาจารย์...ก็คือ พยายาม จัดการกับ "เกือก" โหล ๆ ที่มาเป็นแพ็คเกจนั้น ให้เหมาะสมกับ...ตีนของลูกศิษย์เรา...พอใส่ได้ ดีกว่าเดินตีนเปล่า...

ขอบพระคุณค่ะ

(^___^)

การศึกษาบ้านเรา ก็คล้ายกับการ... “ตัดตีนให้พอดีกับเกือก”

                       Top down (ส่วนกลาง)

         แทนที่จะตัดเกือกให้พอดีตีน

                    Buttom up  ( กระจายอำนาจ  พูดกันมาก แต่ยังไปไม่ถึงใหน)

ชอบ wording นี้จังเลยค่ะ "ตัดตีนให้พอดีกับเกือก"

สวัสดีค่ะท่านsmall man

จริงค่ะ แทนที่จะตัดเกือกให้พอดีกับตีน(เด็ก) กลับเลือกที่จะตัดตีนเด็ก ให้พอดีกับเกือกเสียนี่....

เสียดายบางส่วนที่ถูกตัดออกไปค่ะ...

ขอบคุณค่ะ

(^___^)

เป็นความโชคดีอย่างยิ่งในชีวิต

ผมเคยร่วมงานกับลุงรินทร์เมื่อหลายปีก่อน

เป็นโครงการของ สสส. ที่ลุงรินทร์ เป็นกรรมการ

ชื่อชุดโครงการชุมชนเป็นสุข ผมเป็นทีมทำงานภาคเหนือ ลุงรินทร์นอกจากเป็นบอร์ดแล้วยังดูแลที่ภาคกลาง

เรามีโอกาสเจอกันทุกเดือนเป็นระยะเวลาเกือบสองปี ก่อนที่ผมจะถอนตัวจากโครงการ

ผมได้ยินคำพูดนี้ตากปากลุงรินทร์ด้วยครับ

ลุงรินทร์สอนผมหลายเรื่อง หลายราว ทั้งเรื่องชีวิต การงาน และการเรียนรู้

ไม่ได้พบลุงรินทร์นานมากแล้ว

ได้อ่านบันทึกนี้ จึงระลึกถึงครับ

สวัสดีค่ะคุณหนานเกียรติ

ดีใจที่คุณหนานเกียรติได้ทำงานกับ คุณลุงรินทร์ เหมือนกัน ...

ดูเหมือนเราจะอยู่ในแวดวงที่ใกล้ ๆ กันนะคะ...

คุณลุงรินทร์ เป็นคนดีที่ทุกคนควรมีโอกาสได้เรียนรู้จากท่าน....ว่าไหมคะ

ขอบคุณค่ะ

(^___^)

สวัสดีค่ะ คุณคนไม่มีราก

-  ต้องยอมรับในคำกล่าวว่า...การศึกษาบ้านเรา ก็คล้ายกับการ... “ตัดตีนให้พอดีกับเกือก” แทนที่จะตัดเกือกให้พอดีตีน ...  ที่ยังไม่ตัดเกือก...เพราะหลายฝ่ายกำลังมองหาวัสดุในการตักเกือก...อยู่กะมังค่ะ

สวัสดีค่ะคุณnoktalay

อ่านแล้วอมยิ้ม...ไม่ตอบดีกว่า....ที่ยังไม่ตัดเกือก...เพราะหลายฝ่ายกำลังมองหาวัสดุในการตักเกือก...อยู่กะมังค่ะ...

ขืนตอบ จะเข้าตัวเพราะคนไม่มีรากก็อยู่ในหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับ การหาวัสดุมาตัด "เกือก" เสียด้วยสิคะ

(^___^)

สวัสดีค่ะ

แวะมาศึกษาเรื่องเกือกค่ะ

ให้ข้อคิดที่ดีมากเลยค่ะ

ตัดตีนก็เจ็บสิค่ะ

ตัดเกือก  ตกแต่งยังไงก็ได้ให้พอดีกับตีน  จะได้ไม่เจ็บตัว

คับหรือหลวมไปก็แก้ได้ หาคู่ใหม่ที่ใส่แล้วพอดี

ใส่ไม่ได้เที่ยวถือหรือแขวนไว้เดี๋ยวเด็กก็แย่ค่ะ 

บ้าหอบเกือก....

มาอ่านแล้วยิ้มไปด้วยครับ

ลุงรินทร์ท่านน่านับถือและน่าคุยด้วยจริง ๆ

อาจได้พบ "ลุงรินทร์" ตอนปลายเดือนพฤศิจกายนนี้ครับ

แอบเงี่ยหูฟังเสียงกระซิบ...ทำให้คิดต่อไปว่า ครูดี ๆ ของเราคงจะไม่ตัดตีน(เด็ก) ให้พอดีกับ "เกือก" อย่างลุงรินทร์ว่า หรอกนะ...

:)

สวัสดีค่ะอ.ตุ๊กตา

ตัดเกือก  ตกแต่งยังไงก็ได้ให้พอดีกับตีน  จะได้ไม่เจ็บตัว

คับหรือหลวมไปก็แก้ได้ หาคู่ใหม่ที่ใส่แล้วพอดี

ใส่ไม่ได้เที่ยวถือหรือแขวนไว้เดี๋ยวเด็กก็แย่ค่ะ 

บ้าหอบเกือก....

 อ่านแล้วอมยิ้ม ๆ ๆ ๆ....

ชอบความคิดคม ๆ แกมอารมณ์ขันเช่นนี้ค่ะ ... ถ้าได้เจอคุณลุงรินทร์ คงสนุกน่าดู...

ขอบคุณนะคะ

(^___^)

พี่คนตัดไม้คะ

หากได้ไปพบลุงรินทร์ฝากความระลึกถึงไปด้วย หอบโต ๆ นะคะ

(^___^)

อ่านแล้วสะท้อนสะท้านใจ

คนตัดเกือก อย่างครู มีทางเลือกหรือเล่า

เมื่อไหร่ เบื้องบนจะเลิก ส่งเกือกที่ไม่พอดีตีนเด็กมาเสียที

สวัสดีค่ะคุณคนไม่มีราก...หนังสือเล่มที่คุยกันถึงและยายธีจำชื่อได้เพียงคล้ายๆ....มันคือ...ระบบการศึกษาไทยในรอบ๒๐๐ปี สมรรถนะของระบบ ผลกระทบและแนวโน้มในอนาคต...เป็นหนังสือกองวิจัยการศึกษา สำนักนายกรัฐมนตรี..ผู้อำนวยการโดยนายก่อ สวัสดิ์พานิช ประธาน นาย อมรชัย ตันติเมธ...(หากหาไม่พบยายธีจะส่งไปให้ค่ะแล้วเขียนบอกมาณที่นี้..บังเอิญอ่านเรื่องเกือกกับตีนที่เขียนน่ะค่ะ...๕๕๕๖..อยากหัวเราะแหะๆ...เจ้าค่ะ..ยายธี

สวัสดีครับ

การศึกษาบ้านเรา ก็คล้ายกับการ... “ตัดตีนให้พอดีกับเกือก”

เป็นถ้อยคำที่น่าขบคิดมาก ๆ เลยนะครับ

ขอบคุณมากครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี