การพัฒนาตนเอง วิชาเอกภาษาไทย

สามใบเถาไม่จบเอกภาษาไทย แต่รับผิดชอบการสอนวิชาภาษาไทยระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น 3 แล้ว และคิดว่าคงต้องรับผิดชอบต่อไป เนื่องจากหลงเสน่ห์ของภาษาไทยที่ทุกคนมองว่าเป็นวิชาที่ง่าย ภาษาไทยเป็นภาษาแม่ที่ใครๆ ก็สอนได้ แต่ความเป็นจริงการสอนภาษาไทยยากกว่าที่คิด ครูในโรงเรียนขยายโอกาสอย่างสามใบเถารับนักเรียนระดับประถมศึกษาปีที่ 6 ด้วยสภาพที่อ่าน เขียน ไม่คล่อง( หรือไม่ได้เลย ) พอมาถึงช่วงชั้นที่ 3 ก็ต้องมาฝึกอ่าน เขียนกันใหม่ เพราะถ้าจบช่วงชั้นที่ 3 แล้วอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้เลย  ก็จะเป็นปัญหาติดตัวนักเรียนไปเรื่อยๆ จึงมีโครงการมากมายเช่น ส่งเสริมนิสัยรักการอ่าน หากพิจารณากันให้ลึกซึ้ง ถ้านักเรียนอ่านออก เขียนได้ คงไม่มีปัญหาเรื่องรักการอ่าน แต่ปัญหาที่พบตอนนี้คือ นักเรียนอ่านไม่ออก จึงไม่ต้องพูดถึงเรื่องรักการอ่าน สามใบเถาจึงได้เปรียบตรงที่ สามใบเถามีความรู้พื้นฐานด้านภาษาไทยไม่มาก จึงต้องศึกษาเพิ่มเติม แล้วสามใบเถาก็จะถ่ายทอดให้ลูกศิษย์ ด้วยความที่ต่างคนต่างรับรู้เรื่องใหม่ๆ ด้วยกัน จึงเข้าใจกันได้ แต่ตอนนี้ สามใบเถาคิดว่าการศึกษาเองคงไม่ทันเหตุการณ์ จึงต้องพึ่งการพัฒนาตนเองขึ้นมาอีกระดับ ฝากกัลยาณมิตรทุกท่านที่มีแนวทางในการพัฒนาฝากความคิดเห็นด้วยนะคะ ขอบคุณทุกท่านล่วงหน้า