เขาออกมาได้...ลืมใส่เกียร์ว่าง...เขาบ่นแบบหัวเสียเลย...ใช่สินะ...

 

การตื่นจากหลับขึ้นมายามเช้าตรู่วันนี้ฟังเสียงนกนานาชนิดร้องเพลงให้ฟังเหมือนพวกเขาจะบอกว่าวันนี้สดใสกว่าเมื่อวานและแสงแดดก็สาดส่องเป็นสีเหลืองดังทองทาทาบทั่วลูบไล้ใบเขียวสดของพุ่มไม้ใบหญ้ามีน้ำค้างพร่างพรมส่องแสงแวววาวเหมือนดวงดาววับวาวในยามค่ำคืนอย่างนั้นละ...

หัวใจผมว่างใครอยากมาจับจอง  เปิดโอกาสให้คุณครอบครองมาจับมาจองหัวใจผมได้...แว่วเสียงเพลงดังมาไกล ๆ อิ อิ อิ...

 เกี่ยวกับความว่างนี้เลยนำมาพิจารณาเชื่อมโยงกันหลายเรื่องเลยคือว่า...ช่วงวันหยุดที่ผ่านมาเห็นชายสูงวัยขับรถเก๋ง TOYOTA  CROWN ดูเก่ามากแต่ตัวถังยังสวยเขาคงมาเยี่ยมลูกที่ทำงานในเมืองหาดใหญ่

วันนั้นเขาเข้าไปติดเครื่องรถคันนี้ขณะที่ผมยืนเช็ดรถทำความสะอาดรถอยู่ไม่ห่างเท่าใดนักและเห็นรถเขาพุ่งออกจากที่จอดอย่างแรงเกือบชนเสาตึกด้านหน้า  เขาเอาทันแล้วลงมายืนขาสั่นบอกว่า...ลืมใส่เกียร์ว่าง...

และเมื่อหลายปีที่แล้วใน มอ. ปัตตานีที่ผมเคยอยู่ มีอาจารย์คนหนึ่งแต่งตัวจะไปสอนเข้าไปติดเครื่องรถเท่านั้นมันพุ่งถอยหลังอย่างแรงลงคลองน้ำหน้าบ้านเขาเองละจมเกือบหมดเขาออกมาได้...ลืมใส่เกียร์ว่าง...เขาบ่นแบบหัวเสียเลย...

ใช่สินะ...ปิดเทอมนี้ผมจะใส่เกียร์ว่าง...ว่างงานเรามาสังสรรค์กันหน่อย  คนละร้อยสองร้อยมาพักผ่อนสมอง...อิ อิ อิ  ผมว่ารถมันยังมีเกียร์ว่างชีวิตคนเราก็ต้องมีเกียร์ว่างบ้างมัวจะใส่เกียร์อยู่นั้นละแล้วเราจะรู้จักอนัตตาได้อย่างไร.