ชีวิตในรส.บ. ปี 2009

ปี 2009  รส.บ.ของเราเปลี่ยนแปลงไปมาก   มีความเจริญทางด้านวัตถุพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว  ท่านกลางความยินดีของคนบางกลุ่ม  และความงงของคนอีกบางกลุ่ม  แต่จะอย่างไรก็ตาม  ก็นับว่า รส.บ. เติบโตขึ้นมามากทีเดียว  แม้จะโตแบบเด็กที่ขาดวิตามินบางชนิด  แต่ถึงอย่างไรก็ยังดีที่ได้เติบโต

ปี 2009  เพื่อนที่รักมาก ขอเออรี่รีไทม์  อย่างคาดไม่ถึง  เหตุจูงใจเกิดขึ้นอย่างปัจจุบันทันด่วน   รู้สึกตกใจ  ครูดีดี เออรี่น่ะ ไม่ตกใจเฉพาะเพื่อนหรอก   นักเรียนอีกเป็นจำนวนมากแอบร้องไห้  ...(บางคนก็มาร้องไห้ต่อหน้าครูเลย..)  เศร้าจริง ๆ

ปี 2009  บางคนปรารภว่าเสียดายท่ไม่ตัดสินใจแต่แรก  และสัญญาว่าปีต่อไปจะไม่พลาดโอกาสแน่ ๆ

ปี 2009  เพื่อนบางคนที่เคยรัก  ...เคยสนิทชิดเชื้อ..ทำตัวแปลก ๆ  ..เหมือนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน..

ปี 2009  ใกล้จะสิ้นปีแล้วละ    ปี2010 น่าจะมีอะไรดีดี กว่านี้...

จะปีไหนปีไหน ครูตุ่มไม่เปลี่ยนแปลงปณิธานของตนเองแน่นอน   "ครูมีสิ่งสำคัญต่อชีวิต ก็คือศิษย์นั่นเอง"   ใครจะทำอะไร หรือจะเป็นอะไร  ครูตุ่มก็ยังเป็นครูตุ่มของเด็กเหมือนเดิมจ้ะ