การสร้างองค์ความรู้จากทุนทางสังคม

หลายครั้งหลายคราวที่เราพยายามบอกและแสวงหาองค์ความรู้ต่างๆจากภายนอก โดยคิดว่าสิ่งเหล่านั้นจะเข้ามาช่วยพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนในสังคมได้ เราต้องเสียเวลาในการทุ่มเท และดิ้นรนให้ได้มาซึ่งองค์ความรู้ เทคโนโลยี หรือวิวัฒนาการต่างๆจากภายนอก โดยลืมมองตนเองว่าแท้ที่จริงแล้ว คุณภาพชีวิตที่เรากำลังถามหาและแสวงหาที่เหมาะกับสภาพสังคมเศรษฐกิจและ วัฒนธรรมของแต่ละท้องที่เป็นอย่างไร ประเทศไทยเรานับว่าเป็นประเทศที่ที่โชคดีมาก เรามีทรัพยากรที่สมบูรณ์ เรามีสังคม ประเพณี วัฒนธรรม ที่เอื้อให้เราได้มีคุณชีวิตที่ดีซึ่งเราเรียกว่า"ทุน" ขณะที่พวกเราพยายามแสวงหาด้วยวิธีต่างๆให้ได้มาซึ่งองค์ความรู้ ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี และวิวัฒนาการจากภายนอกภายใต้ความเชื่อที่ว่าสิ่งเหล่านั้นคือเครื่องมือใน การยกระดับและพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนในสังคมไทยได้ เราได้มองข้ามและทำลายทุนทางทรัพยากรและสังคมที่เรามีทั้งโดยเจตนาและไม่ เจตนา ซึ่งหากเราหันมาบริหารจัดการและพัฒนาทุนที่เรามีเพื่อก่อให้เิกิดประโยชน์ แก่ชุมชนและสังคมและสร้างองค์ความรู้ใหม่เพื่อนำมาพัฒนาให้เหมาะสม คงจะเป็นอีกช่องทางหนึ่งในการกระตุ้นให้เกิดสร้างองค์ความรู้ใหม่ๆในทุก พื้นที่ซึ่งมีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะแล้วสร้างกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ให้เกิดขึ้นในแต่ละท้องที่เพื่อลดความเหลื่อมล้ำทางความรู้ลงได้