สายลมแผ่วๆพัดมากระทบผิวหน้า แดดอ่อนๆยามเย็นช่วยได้มากหลังจากผ่านความร้อนที่แผดเผาในเวลาเที่ยงวัน ฉันปั่นจักรยานไปตามเส้นทางแคบๆ ไม่ใช่ทางถนนแต่เป็นทางในทุงหญ้าที่มีผู้คนเคยใช้สัญจร อาจจะเมื่อว่านนี้ เมื่อกี้ หรือเมื่อไหร่ไม่รู้ เท่าที่จำได้เพื่อนร่วมทางคนก่อนที่แยกทางไปก้อสี่ปีเห็นจะได้ เราโบกมือลากันด้วยไมตรี เธอเลือกที่จะลงเดินออกไปอีกทาง เพื่อหาทางใหม่ หรือเบื่อทางนี้เหตุผลไม่ชัดเจน เพียงแต่เราสองคนเข้าใจกันดีว่า เวลามาถึงแล้ว ฉันก็มาตามทางของฉัน เธอมาตามทางของเธอ เจอกันเราร่วมทางกัน เธอซ้อนท้าย ฉันปั่น สุข ทุกข์ หิว อิ่ม และก้อตามมาด้วย พบ พราก ...
ฉันยังคงใช้จักรยานคันเดิม......เก่าไปบ้าง แต่มันไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรในสายตาของฉัน มันดูแข็งแรงหรือในทำนองว่าฉันปั่นมันได้คล่องแคล่ว รู้ใจกันมากขึ้นมากกว่า ตัวฉันต่างหากที่เปลี่ยนแปลง ร่างกายที่ดูโตขึ้น แต่กลับเป็นว่าเวลาที่ฉันขึ้นขี่บนอานจักรยาน เราเหมือนจะพอดีกันอยู่เสมอ หรือว่าเจ้าจักรยานมันโตตามฉันกันแน่ .....
พี่คะว่างโทรกลับมาหาด้วยนะคะ
น้องคนนี้ยังรอพี่เสมอนะ