เด็กมหาลัย

"ฉันโง่ ฉันเลขา ฉันทึ่ม ฉันจึงมาหาความหมาย ฉันหวังได้อะไรไปมากมาย สุดท้ายให้กระดาษฉันแผ่นเดียว" ประโยคนี้อาจมีน้องๆนิสิตนักศึกษาบางคนฉุกคิดขึ้นมาได้ในตอนที่น้องๆจบการ ศึกษามาแล้ว แล้วเกิดคำถามขึ้นมาว่า "แล้วฉันได้อะไรจากมหาวิทยาลัยบ้างนอกจากปริญญาบัตรฉบับนี้?" อันที่จริงแล้วมหาวิทยาก็เปรียบเหมือนสถาบันฝึกและสร้างความเป็นปัญญาชนให้ สมบูรณ์ทั้งปัญญา คุณธรรม และจริยธรรม โดยจัดให้มีทั้งความรู้ ประสบการณ์จากกิจกรรม การสร้างและบ่มเพาะคุณธรรมจริยธรรม ให้เกิดขึ้น โดยนิสิตนักศึกษามีสิทธิที่จะเลือกเข้าร่วมหรือไม่เข้าร่วมก็ได้ แต่ถ้าหากน้องๆนิสิตนักศึกษาตัดสินใจเลือกเฉพาะการเรียนเพียงอย่างเดียวหลาย คนก็จะรู้สึกว่าเมื่อจบแล้วเราไม่ได้อะไรกลับมาเลย นี่แหละครับที่ส่งผลให้เกิดคำถามขึ้นมาในข้างต้น จากประสบการณ์การใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยของผมนั้นผมว่าคุ้มนะ เราเต็มที่ทั้งการเรียนและกิจกรรม ซึ่งเหล่านี้ผมคิดว่ามันได้ให้อะไรๆกับผมได้มากกว่าที่คิด โดยเฉพาะการเข้าไปร่วมกิจกรรมต่างๆตลอดระยะเวลา 4 ปี ทั้งกิจกรรมของคณะ ชมรม องค์การนิสิต กิจกรรมมหาวิทยาลัย เครือข่ายอาสาสมัครนิสิตนักศึกษา กิจกรรมกับองค์กรต่างๆนอกรั้วมหาวิทยาลัย มันทำให้เราสำนึกในบทบาทหน้าที่ของเราหลังจากเราเรียนจบไปแล้ว ที่สำคัญมันได้เพาะบ่มสิ่งที่สังคมไทยปัจจุบันร้องเรียกหาอยู่ก็คือ "จิตสาธารณะ" ที่นับวันเริ่มที่จะลดลงเรื่อยๆ ด้วยเหตุผลและสถานการณ์ที่บีบบังคับก็ตาม ในฐานะรุ่นพี่ซึ่งเพิ่งเรียนจบมาในปี 50 ที่ผ่านมา อยากฝากน้องๆทุกคนให้เต็มที่กับการใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยทั้งในเรื่องการ เรียนและกิจกรรม แล้วน้องๆก็จะรู้สึกว่ามหาวิทยาลัยให้อะไรๆกับเรามากกว่าที่คิด