ทำดีย่อมได้ดี

เกือบ 5 ปี แล้วที่ได้ทำงานที่ กศน.อำเภอเสนา โดยเริ่มจากการเป็นครู ศรช.มา 1 ปี จากนั้นได้เปลี่ยนเป็น ครูอาสาสมัครโดยการสอบขึ้นบัญชี เป็นอันดับที่ 4 และได้ทำงานที กศน.อำเภอเสนา มาจนถึงปัจจุบัน และคงไม่คิดจะไปไหนแล้ว และสิ่งที่คิดว่าต้องทำตั้งแต่เริ่มทำงาน เป็นครู ศรช. มา คือการพัฒนาบ้านเกิดของตนเอง ก็คือตำบลชายนา และสิ่งที่ทำมาโดยตลอดคือการพัฒนาศูนย์การเรียน ที่ใครไม่สามารถมามีปัญหาในการพัฒนาได้ เพราะเป็นการทำให้ชุมชนและชุมชนเป็นเจ้าของ คนในชุมชนได้รับการศึกษา ซึ่งเราได้ทุ่มเทแรงกาย และแรงใจพัฒนามาอย่างต่อเนื่องโดยไม่เคยคิดว่าจะต้องมีการประกวด หรืออะไรทั้งนั้น แต่มาวันนี้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป มีการประกวด มีการศีกษาดูงาน มีการเปลี่ยนแปลงให้เป็น กศน.ตำบล ซึ่งเป็นสิ่งที่ดี และย้อนให้เห็นว่าสิ่งที่เราได้ทุ่มเททำไปนั้นไม่ได้ศูนย์เปล่าเลย บางครั้งเหนื่อย บางครั้งท้อ บางครั้งมีน้ำตาถึงจะได้ใจคนในชุมชน แต่ผลลัพธ์คุ้มค่าและน่าภาคภูมิใจ  แม้นว่าวันนี้ยังไม่ดีร้อยเปอร์เซนต์ แต่มันก็จะดีไปเรื่อยๆ ตราบที่เรายังทำงานอยู่ และจะลืมขอบคุณเสียไม่ได้ คือท่านพระครูพิศิษฎ์ประชาทร เจ้าอาวาสวัดแก้วสุวรรณ ที่ให้โอกาสเราพัฒนาและยกศาลาให้ครอบครองอย่างไม่เสียดาย แถมยังให้เงินและวัสดุอื่นๆ ในการพัฒนาศรช.ทุกครั้ง และอีกท่านที่ลืมไม่ได้คือ นายกสุเมธ ศรีอักขรินทร์ ที่เราเขียนโครงการขอรับการสนับสนุนทุกปี ก็ให้งบทุกปี และปีนี้ 2553 จะให้งบในการปูกระเบื้องพื้น ศรช.อีก แถมยังเป็นตัวจักรสำคัญในการทอดผ้าป่าเพื่อการศึกษาในวันที่ 15 พฤศจิกายนนี้อีก และขอบคุณนักศึกษาทั้งศิษย์เก่า-ใหม่ที่ร่วมกันพัฒนาศรช.ทุกภาคเรียน  รวมถึงประชาชนในพื้นที่ด้วย และคนสำคัญอีกคนคือสามีของเราเองที่ร่วมบุกบั่นทำงานพัฒนาศรช.มาด้วยกัน ถึงแม้นไม่ได้เป็น ครูของ กศน. เลยก็ตาม