วราภรณ์
นางสาว วราภรณ์ ดอกไผ่ ธรรมทิพย์สกุล

ลำธารชีวิต


กี่คืนข้ามผ่านโลกีย์

 

DSC_5962.jpg image by pucchio

 

กี่ครั้งคราคิดถึง
กี่คำนึงเฝ้าห่วงหา
กี่หนยังตรึงตรา
กี่เวลาที่ห่วงใย

กี่ชาติที่ผูกพัน
กี่คืนวันที่ฝันใฝ่
กี่หนบนทางใจ
กี่หลงใหลใคร่พบพาน

กี่จิตที่ร้อนเร่า
กี่ความเหงาเพลงขับขาน
กี่ร้อนหนาวร้าวราน
กี่สงสารเฝ้าเวียนวน

กี่รูปที่เวียนเกิด
กี่เตลิดจนสับสน
กี่ทุกข์ที่เทียวทน
กี่หมองหม่นลำธารกาม

กี่หนที่เบื่อหน่าย
กี่คราคลายจากโลกสาม
กี่วันหลงรูปนาม
กี่คืนข้ามผ่านโลกีย์

 

 

 

 

 

หมายเลขบันทึก: 303624เขียนเมื่อ 6 ตุลาคม 2009 13:35 น. ()แก้ไขเมื่อ 23 มิถุนายน 2012 12:20 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (24)

ลึกซึ้ง กินใจ ได้อารมณ์ ครับ

A-5 

ชื่นชมมากค่ะ..คำลึกซึ้ง..ปลดปล่อย..ก้าวสู่การหลุดพ้นจากความทุกข์ซ้ำซาก..ไม่หวนคืนกลับไปอีกแล้วนะคะ...

ใช้ใจดู

แลเห็นทุกสรรพสิ่ง

สวยงาม

...

มีความสุขนะคะ

บทกวีไพเราะมากค่ะ...แท้จริงคือมนุษย์

  • สวัสดีค่ะ  ผอ.พรชัย P
  • ขอบพระคุณที่แวะมาเยี่ยมทักทาย   ให้กำลังใจค่ะ

 

  • สวัสดีค่ะ  คุณนงนาทP
  • ขอบพระคุณค่ะ "อยากปลดปล่อยพันธนาการ"
    อยู่ระหว่างการฝึกฝนค่ะ

  • สวัสดีค่ะ น้องVij
  • ขอบคุณที่มาชื่นชมค่ะ
    เราต่างมีแอกหนักที่แบกรับ  อยู่ในลำธาร
    แห่งความทุกข์ไม่รู้เบื่อ.... น่าสงสารนะคะ

สังสารวัฏยาวนานเหลือเกินนะครับ

  • สวัสดีค่ะ คุณPhornphon P
  • "ชีวิตแสนสั้นแต่สังสารวัฏยาวไกล"
  • บุญรักษาค่ะ



สวัสดี อีกรอบค่ะพี่ธรรมทิพย์ มนุษย์นี้น่าสงสารค่ะ...ทุกข์คือสุข...สุขคือทุกข์ สองสิ่งคือสิ่งเดียวกัน เพราะนั่นคือ "ชีวิต"...ใช่ค่ะเราต่างอยู่ในลำธารแห่งชีวิต...ยังคงทำหน้าที่แห่งความเป็นมนุษย์ต่อไปอย่างไม่รู้เบื่อ...สุขก็ได้ ทุกข์ก็ได้ ตามรายทาง แต่ขอให้แข็งแกร่งในก้าวย่างเดินต่อไป...ระลึกถึงเสมอเธอผู้มีหัวใจแห่งธรรมชาติ (ยิ้ม ๆ)

  • สวัสดีค่ะ น้องVij P
  • ขอบคุณที่หมั่นมาเยี่ยมค่ะ
  • "สุขคือทุกข์  ทุกข์คือสุข"  นี่คือความคิดที่ลึกซึ้ง
    ความสุขในโลกนี้หามีไม่  เพียงแต่ทุกข์น้อยลงก็เท่านั้นเองค่ะ
  • "คนถึงธรรม  ธรรมถึงคน"
  • ขอบคุณค่ะที่ยังระลึกถึงเสมอ   ปากหวานเช่นนี้แล้วใครจะลืมได้ลงละคะ ?


สวัสดีครับอาจารย์วราภรณ์

ขอบคุณครับที่เข้าไปเยี่ยมที่บล็อก

มาอ่านกลอนข้างบนครับ

อ่านแล้วก็เห็นจริงครับ

ชีวิตมนุษย์เรานั้น ผ่านสิ่งที่เป็นกิเลสมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

เราไม่เคยนึกถึงกันเลย

ส่วนใหญ่คำว่า โลกีย์ นั้น จะเข้าใจกันในเรื่องการผิดศีลข้อ 3 เท่านั้น

หารู้ไม่ว่า สิ่งที่มนุษย์เราใช้เพื่อผ่อนคลายความเครียดทุกวันนี้ นั่นแหละโลกีย์ทั้งนั้น

เป็รความสุขที่ไม่ยั่งยืน

ขอบคุณสำหรับข้อคิดเตือนใจครับ

สวัสดีค่ะ

เป็นกลอนที่ไพเราะและให้ธรรมะได้อย่างดีค่ะ

กี่หนที่เบื่อหน่าย
กี่คราคลายจากโลกสาม
กี่วันหลงรูปนาม
กี่คืนข้ามผ่านโลกีย์...

ขอบคุณค่ะ

  • สวัสดีค่ะ  คุณBob
  • ขอบคุณสำหรับดอกไม้หลากสีที่สดใส
    พร้อมน้ำชากาแฟ  ครบชุดเลยค่ะ
  • แสดงความคิดเห็นได้ดีน่าชื่นชมค่ะ
    เมื่อไรที่เราเริ่มเบื่อหน่ายในโลกียสุข  เมื่อนั้นแสดงว่า
    จิตเริ่มไปสู่ทางกุศล  แต่หนทางนั้นยากที่จะเดินต้องอาศัยพลังจิต
    อันเข้มแข็งจึงจะก้าวพ้นบ่วงมารได้ค่ะ
  • อนุโมทนาสาธุค่ะ

  • สวัสดีค่ะ คุณคนไม่มีราก P
  • ขอบพระคุณที่มาเยี่ยมทักทายค่ะ
  • คนเราก็เท่านี้นะคะ  หลงอยู่่ในวังวนแห่งกิเลส
    เหมือนพายเรือในอ่างน้ำหาทางออกให้ชีวิตไม่พบ
    ทั้ง ๆ ที่ทางออกอยู่ที่ใจของเราเอง

p3.jpg image by suri2497

  • สวัสดีค่ะ ครูอ้อยเล็ก P
  • ขอบคุณที่แวะมาทักทายแต่เช้า
    พร้อมด้วยราชินีของดอกไม้ค่ะ
  • ขอให้มีความสุขในเช้าวันใหม่นะคะ
  • ตามมาอ่านลำนำครับ
  • อาจารย์สบายดีนะครับ

กลอนกล่อมเกลาเกลี้ยงเกินก่อนกี่ไกล

เหม่อมองไม้ใกล้ริมธารน้ำไหล

แลแล้วเห็นเย็นชื่นจิตในทันใด

ก้าวต่อไปกี่ก้าวย่านผ่านโลกีย์...อิ อิ อิ

  • สวัสดีค่ะ  อาจารย์ขจิต  P
  • ขอบพระคุณที่แวะมาเยี่ยมทักทายค่ะ
  • "ยังพอทนไหว"ค่ะ
  • สวัสดีค่ะ  อ.ยูมิ  P
  • "กลอนกล่อมเกลาเกลี้ยงเกินก่อนกี่ไกล"
  • เขียนเก่งจังเลยค่ะ   เลื่อมใส....
  • ขอบพระคุณค่ะ
  • สวัสดีค่ะ
  • ลึกซึ้งกินใจในทุก ๆ บทกลอน
  • ชอบมาก ๆ แต่ไม่มีความสามารถในการแต่ง อ่านเป็นอย่างเดียว
  • สวัสดีค่ะ  คุณบุษรา P
  • ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ ที่แวะมาชื่นชม
  • ชอบมากต้องฝึกเขียนค่ะ  ไม่มีอะไรยากเกินความพยายามนะคะ
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี