สวัสดีครับอาจารย์วราภรณ์

ขอบคุณครับที่เข้าไปเยี่ยมที่บล็อก

มาอ่านกลอนข้างบนครับ

อ่านแล้วก็เห็นจริงครับ

ชีวิตมนุษย์เรานั้น ผ่านสิ่งที่เป็นกิเลสมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

เราไม่เคยนึกถึงกันเลย

ส่วนใหญ่คำว่า โลกีย์ นั้น จะเข้าใจกันในเรื่องการผิดศีลข้อ 3 เท่านั้น

หารู้ไม่ว่า สิ่งที่มนุษย์เราใช้เพื่อผ่อนคลายความเครียดทุกวันนี้ นั่นแหละโลกีย์ทั้งนั้น

เป็รความสุขที่ไม่ยั่งยืน

ขอบคุณสำหรับข้อคิดเตือนใจครับ