การฝึกฝนทักษะเพื่อการอยู่ร่วมกัน

  • ทุกคนต้องรู้จักการดูแลตัวเอง ป้องกันตัวเองเป็น ใช้ปากพูดห้ามเพื่อน และใช้มือกันให้เร็ว reaction time ต้องไวพอ เรื่องนี้ฝึกได้ด้วยการตีแบดมินตัน ตีปิงปอง
  • ต้องช่วยสอนและแนะนำกันด้วยว่าถ้าจะเล่นกับเพื่อน ควรเล่นกับแบบไหนจึงจะปลอดภัย ต้องรู้จักการพูดสื่อสารว่าทำแบบนี้เราไม่ชอบ มาทำแบบนั้นกัน
  • ต้องช่วยกันให้ข้อมูลและให้วิธีการดีๆ กับเขา ที่เขาเป็นอย่างที่เป็นก็เพราะว่าเขาคิดอะไรที่เป็นเชิงบวกไม่ออก แสดงว่าในใจของเขา negative มาก กรณีนี้ – กับ – ไม่เป็น + ต้องให้เขาได้ฝึกทำอะไรให้เพื่อน เขาต้องแจกสมุด รินน้ำให้เพื่อน แล้วคนที่ได้รับก็ต้องขอบใจเพื่อน
  • พ่อแม่ไม่ควรสอนให้ลูกของตัวต้องอยู่บนพรมแดง ห้ามใครมาเอาเปรียบ อะไรที่ less than perfect แล้วทนไม่ได้ เพราะการสอนอย่างนี้จะทำให้ลูกเปราะบาง ทุกข์ง่าย

 

ถ้าทำทั้งหมดนี้แล้วอาการยังไม่ดีขึ้น แสดงว่าเรายังแก้ไม่ถูกวิธี ทุกคนยังไม่มีความสุขในกระบวนการเรียนรู้ ก็ต้องมาทบทวนกันใหม่ ทุกคนต้องcontribute แล้วค่อยๆ เรียนรู้กันไป ฝึกทักษะและปรับพฤติกรรมกันไป ร่วมกันประเมินและหาทางออกที่เหมาะสมกับเขาที่สุด

 

เด็กที่คิดอะไรในเชิงลบ เขาต้องการบรรยากาศที่ส่งเสริมให้เกิดการคิดเชิงบวกมากๆ และต้องการยุทธศาสร์ที่ชัดเจน เช่น ช่วงนี้ต้องฝึกทำอะไร วางเป็นลำดับขั้นไป ครู พ่อแม่ และเพื่อนบางคนต้องมาช่วยกัน

 

ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องเริ่มจากการประเมินปัญหาให้ถูกต้องก่อน เพราะบางครั้งเราอาจตีความน้อยเกินไป หรือมากเกินไปก็ได้ วิธีการที่เลือกมาใช้ต้องดูว่าเราจะทำอะไร (what) ทำเพื่ออะไร ทำไมถึงทำ (why) และขั้นตอนเป็นอย่างไร (how) เมื่อทำแล้วเกิดผลอะไรขึ้นก็ต้องมาร่วมกันคิดวิธีแก้อย่างสร้างสรรค์

 

ทุกครั้งที่เกิดเหตุการณ์ใดๆ ขึ้น เราไม่ได้หาคนผิด แต่ต้องมาช่วยกันแก้ปัญหา โดยไม่ไปหมายหัวใคร เพราะหากเราทำอย่างนั้น โอกาสที่เขาฟื้นตัวจะเกิดขึ้นไม่ได้ ต้องรวมพลังดูแลกันทั้งกระบวน โดยที่พ่อแม่ต้องยอมรับก่อน

 

ผู้ใหญ่ทุกคนต้องใจคอหนักแน่น ตั้งสติให้เร็ว คุมอารมณ์ให้ได้ เป็นตัวแบบที่ดี ไม่หวั่นไหวแม้โดนท้าทาย ถ้าผู้ใหญ่รู้เท่าทันตัวเอง โอกาสของลูกทุกคนก็จะดีขึ้น

 

ทุกคนดีขึ้นได้ถ้าเขารู้สึกถึงคุณค่าที่มีอยู่ในตัวเอง และรู้สึกว่าตัวเราเป็นที่รักของคนอื่น และสามารถทำอะไรที่ดีๆ ได้  ต้องช่วยให้เขาเชื่อก่อน และลองทำทุกทาง ลองช่วยกันให้ถึงที่สุดก่อน

 

หากเขาทำอะไรผิดพลาดไป การขอโทษจากใจสำคัญสำคัญกว่าการบังคับให้เขาทำ จะดีที่สุดถ้าเราสามารถใช้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นบทเรียน (leaning lesson) ของเด็กทุกคนด้วย อะไรที่ผ่านไปเราแก้ไขไม่ได้ ถ้าเราทำวันนี้ให้ดีพรุ่งนี้จะดีขึ้นด้วย

 

เมื่อตอนที่ป้าหมอยังเด็ก ใครมาเอาเปรียบเรา เราเหมือนจะตาย ทุกครั้งที่โมโหคุณแม่จะถามว่า “หนูชอบไหม หนูอยากเป็นอย่างเขาไหม” คุณแม่สอนให้ตั้งสติ แล้วสอนเพื่อนด้วยว่าคนที่สุภาพเขาทำอย่างไร

 

ระหว่างทางที่พบเจออุปสรรคในชีวิต เราต้องตั้งสติ และไปเหนือเหตุการณ์ อยู่เหนือเหตุการณ์ให้ได้ ถ้าเราสติแตกเราก็แพ้ ทุกคนต้องเป็นเพื่อนที่จะชวนกันก้าวผ่านปัญหาไปให้ได้