ป้าหมอนิตยาอายุ ๖๒ แล้ว ยังดูแลเด็กทุกวัน เด็กที่พ่อแม่คิดว่าหมดหวัง ครูไม่รับ แต่พวกเขามีชีวิตที่ดีได้ ใครมีจุดอ่อนจุดแข็งตรงไหน เราก็มาช่วยกันดู ช่วยกันปรับ เด็กที่ขาดโอกาสได้รับการช่วยเหลือปัญหาของเขาจะทวีมากขึ้น ทำให้เดือดร้อนตัวเอง เดือดร้อนสังคมมากขึ้น
เรามีเพชรมีพลอยอยู่ในมือ เรามีโอกาส เราทุกคนมีหน้าที่ที่ต้องทำ เด็กที่ป่วนห้อง แกล้งเพื่อน อาจเกิดจากการที่เขาฟังครูไม่รู้เรื่อง หรือเก่งเกินเพื่อนไป จนอาจต้องไปเรียนอยู่ชั้นอื่น แต่ถ้าเราเป็นครูอยู่ในห้องตอนนั้น ต้องหาอะไรที่เขาชอบให้เขาทำก่อน แล้วค่อยมาคุยกันทีหลัง ว่าเขาจะเลือนชั้น หรือจะลดชั้น
กติกาที่ต้องตกลงร่วมกันก็คือ ทุกคนจะต้อง
- ไม่ทำลายข้าวของ
- ไม่ทำร้ายตัวเอง
- ไม่ทำร้ายคนอื่น
ถ้ามีเหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้น ผู้ที่พบเห็นไม่ว่าจะเป็นใคร ต้องรีบหยุดให้เร็วที่สุด และทำด้วยความสุขุม
ครูต้องคุมสติ เชิญเขาอย่างสุภาพชน ให้เขาหยุดการกระทำนั้น แล้วหากิจกรรมให้ทำ เช่นให้อ่านหนังสือเล่มนี้ไปก่อน ให้เขาได้ทำกิจกรรมที่มีความหมาย ที่ไม่ใช่การทำโทษ
ขั้นตอนที่เหมาะสม
- หาสาเหตุที่แท้จริง
- หาวิธีที่ได้ผล จากครูที่เคยสอน
- ทดลองใช้วิธีที่ได้ผลเป็นวิธีหลัก พัฒนาเขาด้วยใจที่รู้สึกว่า “ถ้าเขาเลือกได้ ไม่มีใครอยากเป็นเด็กไม่ดี”
- สำรวจศักยภาพทางวิชาการของเขา แล้วเริ่มต้นจากจุดที่เขาทำได้
- พัฒนาทักษะทางอารมณ์ สังคม ให้เขารู้จักการควบคุมอารมณ์ และการยับยั้งชั่งใจ โดยฝึกเขาทีละขั้น โดยเริ่มจากเกมที่ไม่แพ้ไม่มีชนะ เมื่อทำได้แล้วจึงเพิ่มให้ได้ทำในเรื่องที่ยากขึ้น
- มีประสบการณ์ความสำเร็จเล็กๆ ให้เขาได้พบในทุกๆ วัน แล้วเขาจะได้เรียนรู้ความสุขในการอยู่ร่วมกับคนอื่น
- ปรึกษาแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการพัฒนาเด็กเป็นระยะ ว่าเขาจำเป็นต้องได้รับยาในการบำบัดรักษาร่วมด้วยหรือไม่
