"เสียงนั้นบ่ใจ่มีตัวตน...มันเกิดจากสมองเฮาทำงานผิดปกติ๊ เป็นโรคสมองเสื่อม...แม่หลวงบ่ใจ๋ผีบ้า"

สวัสดีครับ..เมื่อวานนี้ผมไปตรวจคนไข้ที่ปางส้าน เป็น PCU ที่อยู่ในอำเภอแม่สอด ไกลหน่อยครับประมาณ 20 กม. จากแม่สอด บนทางหลวง แม่สอด-ตาก

คุณยายจันทร์เป็นคนไข้ประจำของผมที่บ้านอยู่หน้า PCU มีปัญหาเรื่องถุงลมโป่งพองและนอนไม่หลับมาเป็นเวลานานหลายปี มาช่วงหลังเริ่มมีปัญหาได้ยินเสียงคนมาเรียกชื่อ...แกเริ่มกลัว คนไข้ไปตรวจที่ รพ. ได้รับการวินิจฉัยว่ามีสมองเสื่อม และมาตรวจที่ผมครั้งนี้ด้วยเรื่องเหนื่อย

ผมตรวจร่างกายพบว่ามีหลอดลมตีบ ก็พ่นยาให้และคุยถึงเรื่องที่มีหูแว่ว

ยายจันทร์ "มันมาฮ้องเรียกแม่หลวงติ๊ก ๆ" (แปลว่ามีเสียงมาเรียก..บ่อย ๆ)

ผม "แม่หลวงยะจะได..."(แล้วยายทำยังไง)

ยายจันทร์ "แม่หลวงบ่อู้กับมัน..." (ยายไม่คุยกับมัน)

ผม "กลัวว่า" (กล้วไหม?)

ยายจันทร์ "บ่..แต่รำคาญจั๊ดนัก" (ไม่กลัวแต่รำคาญ)

ผม "เสียงนั้นบ่ใจ่มีตัวตน...มันเกิดจากสมองเฮาทำงานผิดปกติ๊ เป็นโรคสมองเสื่อม...แม่หลวงบ่ใจ๋ผีบ้า"(เสียงนั้นไม่ได้มีตัวตนแต่เกิดจากสมองของแม่เสื่อม...แม่หลวงไม่ได้บ้า)

ยายจันทร์ "ยะจะไดดีหมอ" (ทำยังไงดีหมอ)

ผม " รพ. เปิ่นหื้อยาไล่ผีมาตวย...ยานี้ทำหื้อเสียงเบาลง...แล้วหมอจะนัดมาอู้กันกุสัปดาห์"

ผมคุยกับลูกสาวคนไข้เรื่องโรคและความเจ็บป่วยว่า คนไข้มีสมองเสื่อม+ช่วงนี้มีโรคถุงลมโป่งพองกำเริบที่กระตุ้นสมองเสื่อม (dementia) และอาจมีสับสนได้ (delirium)

Drug28

ผมจบด้วยการเขียนที่ซองยา hadol ขนาดต่ำ 0.5 มิลลิกรัม เพื่อให้คุณยายและญาติเข้าใจและบอกให้คนไข้และญาติเข้าใจว่าอาการดังกล่าว "คนไข้ไม่ได้แกล้งทำและอาจจะแก้ไขให้เบาบางได้"

ความต่างของหมอเวชศาสตร์ครอบครัว กับแพทย์สาขาอื่น ตรงที่เรา คือ ผู้จัดการสุขภาพ... ไม่ว่าเขาจะป่วยเป็นอะไร...แต่ concept คือ เขาเป็นคนไข้ของเรา+เราคือผู้จัดการส่วนตัวด้านสุขภาพของคนไข้ (hollistic+comprehensive care base on pt.-doctor long-standing relationship)

ผมวางแผนว่า "ถ้าไม่ดีขึ้นอาจต้องไปดูประวัติจาก รพ. ว่าเขาตรวจหาสาเหตุอย่างไรบ้าง และอาจประสาน med กับ จิตแพทย์ เพื่อร่วมดูแลต่อไป" (co-ordination care)