เมื่อลูกชายปิดเทอม ไปปรึกษาแม่เขาว่าทางโรงเรียนครูเขาสั่งให้บำเพ็ญประโยชน์ให้สังคมสาธารณะจะทำอะไรดีตั้ง๔๕ชั่วโมง แม่แนะนำให้ไปช่วยพ่ออบรมชาวบ้านก็ได้หยิบโน่นจัดนี่ก็ได้แล้ว ครับ ๒ วันที่ลูกชายไปทำกิจกรรมด้วยพอได้พบชาวบ้านเขาก็ดีใจ ชาวบ้านเห็นผมกับลูกตัวสูงต่ำกว่ากันมากก็ชอบใจ ผมก็พูดติดตลกว่านี่แหละวิธีปรับปรุงพันธ์ เหมือวัวนั่นแหละก็ขำกัน
วันถัดมา๓๐กันยายน ๒๕๕๒ก็พาลูกชายไปร่วมปลูกต้นไม้เฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิตพระบรมราชินีนาถ ร่วมกับ อบต.ดงมหาวัน ก็ร่วมร้องเพลงสรรเสริญพระบารมีและสดุสดีมหาราชากับบรรดาผู้นำชุมชน ลูกชายเสียงดังเป็นต้นเสียงทีเดียวโดยเฉพาะเพลงสดุสดีเขามีแต่ดนตรี บรรดาผู้ใหญ่เสียงแผ่วๆเพราะจำเนื้อไม่ค่อยจะได้ บรรดาผู้มาร่วมงานต่างก็ดีใจที่เราไปโดยไม่ได้เชิญหรือนัดหมายอะไรแค่รู้ข่าวก็ไปเอง
ก็ภาคภูมิใจที่ลูกชายทำได้ นี่ก็ความสุขราคาถูกที่เกิดขึ้นกับผมหละครับ
พ่อกับลูกทำกิจกรรมด้วยกัน
เป็นสิ่งที่ประเมินค่าไม่ได้ครับ
ผมกับพ่ออยู่ไกลกัน นานๆจะเจอกันทีครับ
ขอบคุณครับสำหรับบันทึกดีดี
พ่อลูกได้ร่วมทำกิจกรรมร่วมกัน เป็นความทรงจำที่ดีมากๆสำหรับลูก
ผมจำได้แม่นยำ ตอนผมเด็กๆ พ่อผมให้ผมขี่คอเดินเที่ยวชมเมืองเชียงใหม่ กับอุ้มผมขึ้นรำวงงานวัด
แต่...เดี๋ยวนี้...กิจกรรมเดียวที่ผมทำกับพ่อคือ ไปเคารพกระดูกพ่อที่เก็บไว้ในวัด
ผมทำทุกอย่างและให้พ่อทุกอย่างตอนที่พ่อป่วย แต่.....ผมก็ยังไม่พอใจอยู่ดี
มีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ผมอยากทำให้พ่อ แต่..ผมก็ไม่ได้ทำสักที จนวันนี้ไม่มีพ่อแล้ว ผมก็ได้แต่นึกเสียดายวันเวลาที่ผ่านไป ทุกวันนี้สิ่งเดียวที่ผมทำเพื่อพ่อได้ คือทำความดีและดูแลแม่ซึ่งเป็นคนที่พ่อรักให้ดีที่สุด ดังนั้น ท่านๆที่ยังมีคุณพ่ออยู่ โปรดทำความดีและดูแลท่านให้มากที่สุดครับ [เยี่ยมมากครับหมอน้อยที่ให้ความทรงจำที่ดีกับลูก สิ่งเหล่านี้ผมขอยืนยันว่าจะอยู่ในความทรงจำที่ดีของเขาต่อไปไม่รู้ลืม]
ดีใจกับพ่อลูกด้วยนะครับมีกิจกรรมที่ดี ๆ ผมกำพร้าพ่อตั้งแต่อายุไม่ถึง 2 ขวบ จำหน้าพ่อไม่ได้เลย ดีใจแทนลูกหมอน้อยมากๆ มีพ่อที่น่ารัก
ขอบคุณทั้งสามท่าน(คุณPhornphon คุณวันชัย คุณกมล)ที่แวะมาเยี่ยมคอมเม้นครับ
ใช้เมล็ดพันธุ์เช่นไรปลูก ก็ได้พืชพันธุ์เช่นนั้น (ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น)