แดดใส ไอดิน กลิ่นทุ่ง

 

.

 

การเดินทางเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ทุกก้าวเป็นกำไรเสมอ ไม่ว่าจะสุขจะทุกข์ล้วนเป็นบทเรียนท้าทายให้ดวงใจเรียนรู้ และในทุกทอดเท้าก้าวไปในรอยทาง ไม่พึงแต่เพียงได้ผ่าน นักสะพายกล้องต้องไม่พลาดที่จะกดชัตเตอร์เก็บภาพสำคัญเอาไว้ ทุกๆ ภาพ คือภาพแรกและภาพสุดท้ายของชีวิต...เพราะแม้ว่าจะผ่านมาและผ่านไปอีกกี่ครั้งในกาลข้างหน้าเวลาเดิม ภาพนั้น...แสงเงาย่อมเปลี่ยนไปแล้ว

 

สำหรับจิตรกรก็แน่นอนว่าเขาจะไม่ปล่อยให้ดินสอ ปากกา และพู่กันต้องเปลี่ยวเปล่าไร้ค่า...

 

ในเส้นทางกวี ผมเองไม่เคยห่างปากกาและสมุดบันทึก ทุกครั้งของการเดินทาง...ทั้งการเคลื่อนที่ไปโดยกายและการก้าวไปโดยจิตคิดนึก ก็มักจะเก็บรอยถ้อยคำ ความคิด และอารมณ์รู้สึกรู้สาที่พบผ่าน ไม่รีบร้อนทำเวลาเพื่อจะเพิ่มปริมาณสถานอย่างที่ "ทัวร์ชะโงก" เขาทำกัน บางครั้งแม้จะมีเป้าหมายกับกำหนดเวลาอยู่บ้าง ก็อาจเปลี่ยนแปลงได้ ถ้าการเก็บเกี่ยวของหัวใจยังร้องขอต่อรอง...

 

ยิ่งการเดินทางครั้งใด ได้มีโอกาสร่วมทางกับมิตรสหายที่รู้ใจ การเดินทางครั้งนั้นก็จะยิ่งเพิ่มรสชาติชีวิตและพลังทางปัญญาแลกเปลี่ยนเรียนรู้แก่กันและกันอย่างมีคุณค่ายิ่ง คุณกิตติศักดิ์ บุตรดีวงศ์ เป็นหนึ่งในมิตรร่วมทางของผม แม้จะไม่บ่อยครั้งนักในเส้นทางทัวร์โลกทัวร์ชีวิต แต่เราก็ไปมาหาสู่กันเสมอญาติทางจิตวิญญาณมิได้ขาด

 

งานจิตรกรรม "แดดใส ไอดิน กลิ่นทุ่ง" ชุดใหม่ของคุณกิตติศักดิ์ ผมได้มีโอกาสร่วมทางกับเขา แม้เพียงเสียบแซมบุปผากวีนิพนธ์ดอกน้อยๆ ลงในทุ่งทิพย์ขลิบรวงโรจน์อร่ามละลานใจ ผมก็มีความสุข ขณะมิตรภาพของเราก็แย้มผลิเบิกบาน พร้อมเป็นบรรณาการแด่ทุกดวงใจ... 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

ขยายบทกวีให้อ่านง่ายดังนี้ครับ...

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

.