
@ พยับหมอก โอบไออ่าพราวพร่าง
พยับเมฆ รวมร่างต่างสีสรรค์
@ พยับฝน ยามเมฆจับรับรวมกัน
พร่างพราวพลันพรมฝนฉ่ำฟ้า
@ พยับแดด เมลืองกระจ่างแสง
พละแรงแสงส่องอาบหล้า
@ พยับฟ้า แล้วจะแจ้งฤๅแรงล้า
กล้าทายท้าสู้ฝัน...จงหยัดยืน.
คนไม่มีราก. 27 กย.52.
“พยับหมอก” เป็นดอกไม้ที่คนไม่มีรากชื่นชอบมากเป็นพิเศษ ด้วยสีสันที่ถูกตาถูกใจ ด้วยความทนทาน แม้ดอกจะดูบอบบาง แต่หากเด็ดมาปักแจกัน จะงดงามอยู่ได้หลายวัน และยังเป็นพืชที่ไม่เรียกร้องการดูแล เอาใจใส่พะเน้าพะนอมากนัก
...ราวกับจะกระซิบว่า... การใช้ชีวิตนั้นต้อง ทรหด อดทน อย่าท้อแท้ ท้อถอย อย่ามัวพะเน้าพะนอชีวิตจนเกินควร
บางครั้งยามที่เห็น "พุ่มพยับหมอกโรยรา" ไปตามวัน เวลา จิตที่ยังไม่ได้ฝึกไว้อย่างดี ก็ยังแอบเศร้า อาลัยกับการร้างลาไปของสิ่งที่รักและพึงใจ
พิจารณา “พยับหมอก” แล้ว ก็ให้ได้คิดไปถึง “ชีวิต” ธรรมชาติ พรรณพืช ต้นไม้ใบหญ้า สอนและให้บทเรียนที่เป็นสัจธรรมของชีวิตเสมอ...ดังคำที่ว่า
ที่ใดมี “ธรรมชาติ” ที่นั่นมี “ธรรมะ” เสมอ
นั่นคือ....
ทุกสรรพสิ่งย่อมเวียนวนอยู่ใน “วัฏสังสาร” ที่เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไปในที่สุด ภายใต้กฎไตรลักษณ์ คือ อนิจจัง(ไม่เที่ยง) ทุกขัง(ทนได้ยาก) และอนัตตา(ไม่มีตัวตน) ไม่มีเว้นเลย.
**********************
ข้อมูลของ “พยับหมอก”
พยับ [พะยับ] ว. ครึ้ม, มืดมัว, (ใช้แก่อากาศ) เช่น พยับฟ้า พยับแดด พยับฝน (พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542)
พยับหมอก หรือ เจตมูลเพลิงฝรั่ง อยู่ในวงศ์ Plumbaginaceae มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Plumbago auriculata Lam. ส่วนชื่อสามัญฝรั่งเรียก Cape leadwort หรือ White plumbago เป็นไม้พุ่มขนาดกลาง แตกกอสูงราว 15 ฟุต มีกิ่งก้านสาขามากมาย ต้นและกิ่งดูบอบบาง แต่มีความแข็งแรงกว่าต้นไม้ขนาดเดียวกัน มักใช้เป็นไม้ในการปรับแต่งภูมิทัศน์และปลูกตามแนวริมรั้ว

ดอกเป็นช่อสีฟ้าคราม ฟ้าแกมม่วง และสีขาว ออกดอกเป็นช่อตามปลายกิ่ง คล้ายดอกเข็ม (Ixora) ขนาดดอก 1.5x 3 เซนติเมตร 5 กลีบ และมีเส้นสีน้ำเงินเข้มแบ่งกลางกลีบดอก ไม่มีกลิ่น ออกดอกตลอดทั้งปี แต่ดอกจะบานสะพรั่งงดงามอย่างยิ่งในฤดูหนาว
การขยายพันธุ์ ใช้การแยกหน่อ ชอบแดดจัด ดินร่วนระบายน้ำได้ดี และน้ำปานกลาง

ขอบคุณข้อมูลและภาพบางส่วนจาก


พยับจับใจใครกันหนอ
ก็น้องกอคนนี้.....
พยับพยับพยับ...อ๋อ
ดอกพี่คนไม่มีรากนี่เองคือพยับหมอก
^___^
สวัสดีค่ะน้องสุดสายป่าน
หยับหมอก ไม่หลอกจับใจใคร ... หรอกจ้ะ
คิดถึงค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะ
กลับมาเป็นไข้เจ็บคอมาก ๆ วันนี้พูดน้อยหน่อยค่ะ
สวัสดีค่ะพี่ครูคิม
ชอบภาพใหม่ของพี่คิมนี้ค่ะ....
เห็นด้วยค่ะที่ว่า...ธรรมชาติเป็นสิ่งงดงามที่ยั่งยืน...
แม้ยามโรยลาไปแล้ว ก็ยังให้ ธรรมะ แก่เราผู้พิจารณาได้อย่างดี...
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีเจ้า ป้าคนไม่มีราก
ขอบคุณ เจ้า สบายดี เน้อเจ้า
อ้าว....น้องสุดสายป่าน
เจ็บคอ แล้ว เจ็บมือด้วยหรือคะ...
(^___^)
สวัสดีเจ้าคุณครูใหม่ บ้านน้ำจุน
ดีใจที่มาเยือนและชื่นชม ดอกพยับหมอก...โต้ยกันเจ้า
อยากได้ภาพยับหมอกพื้นหลังสีขาวเหมือนกันค่ะ แต่อาจจะต้องใช้เครื่องมือพิเศษ...
ขอบคุณจั๊กนักเจ้า
(^___^)
สวัสดี ครับ
ในความอ่อนหวาน ....ที่แฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขาม
ทำให้คิดถึง .....ถ้อยคำบางคำ ที่เคยผ่านตา
บางครั้งในชีวิตคนเรา...แม้แต่ผู้ที่มีใจบริสุทธิ์ ยังต้องฉายภาพลักษณ์บางอย่างเอาไว้
มองดอกไม้นี้แล้ว รู้สึกเช่นนั้นครับ มีความงามและความน่าเกรงขามอยู่ในตัว
เพราะความน่าเกรงขามนี้ ....ไม่เคยทำร้ายใคร แต่แสดงอานุภาพบางอย่างออกมาให้รู้สึกประทับใจ
ยิ่งอ่านก็ยิ่ง...ชื่นชม ความคิด ที่กลั่นออกมาเป็นตัวหนังสือ ของคุณคนไม่มีราก นะครับ
สวัสดีค่ะ แวะมาชื่นชมดอกพยับ
คุณแสงแห่งความดีคะ
อ่านแล้วยิ้มอย่างเบิกบานเลยค่ะ ...555555....
บางครั้งในชีวิตคนเรา...แม้แต่ผู้ที่มีใจบริสุทธิ์ ยังต้องฉายภาพลักษณ์บางอย่างเอาไว้ กับ
เพราะความน่าเกรงขามนี้ ....ไม่เคยทำร้ายใคร แต่แสดงอานุภาพบางอย่างออกมาให้รู้สึกประทับใจ
เป็นข้อความที่น่าคิดมากค่ะ สำหรับคนไม่มีราก ไม่ค่อยมีภาพลักษณ์อะไรหรอกค่ะ เป็นอย่างไร คิดอย่างไร ก็เขียนไปตามนั้น ... และมักจะแสดงความโก๊ะ เป็นประจำ จนเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ที่สนิทกัน บ่นว่าไม่มีมาดเลย...
แต่ก็คิดเองว่า...ช่างเถอะ มาดยังไง ก็คงปิดบังตัวตนที่แท้ไม่ได้หรอก และหากใครจะมอง ตัดสินเราเพียงมองที่ "มาด" ซึ่งสร้างกันได้ไม่ยากนัก ... ก็ช่างเขาเถิด
ขอบคุณมากค่ะ
(^___^)
...จำได้เลาๆ...ว่าขุนแผน..วางมาด..บนม้า...พยับหมอก...มาดนี้คงเท่ไม่หยอก..อิอิ..สวัสดียายธีค่ะ
คุณคนไม่มีราก ที่ไปเยี่ยมพร้อมกาแฟหน้าตาสวยงามน่าดื่มมากค่ะ..
แอบได้ยินเสียงกระซิบค่ะ... การใช้ชีวิตนั้นต้อง ทรหด อดทน อย่าท้อแท้ ท้อถอย อย่ามัวพะเน้าพะนอชีวิตจนเกินควร รู้สึกอิ่มเอมใจกับ ธรรมะที่เป็นสัจธรรมของชีวิต จากบันทึก "พยับหมอก"
ชอบทั้ง 2 โทนสี ม่วง และฟ้าคราม สวยมาก ยังไม่เคยเห็นต้นจริงๆ พยับหมอก จะเป็นดอกไม้ในดวงใจของครูใจดีอีกคนค่ะ...
มีความสุขมากๆ นะคะ
มารับความรู้เรื่องพยับดอกครับ เพิ่งเคยได้ยิน กลอนไพเราะนะครับ
ตอนเด็กๆเวลานั่งรถเมล์ไปเรียนหรือไปในอำเภอเมือง รถจะวิ่งช้า
ทำให้สามารถมองเห็นถนนเหมือนมีน้ำเจิ่งนองตลอดเวลา
พอรถวิ่งไปใกล้ๆ ก็หายไปเสียแล้ว
โตขึ้นถึงรู้ว่าอย่างนั้นเขาเรียกกันว่า พยับแดด
ครูบาอาจารย์กล่าวว่า ชีวิตสั้นเหมือนพยับแดด
ตอนเรียนที่ศิลปากรมีคำที่ว่า ศิลปะยืนยาว ชีวิตสั้น
โอ้ ชีวิตช่างสั้นจริงๆครับ
ขอโทษนะครับ จะพิมพ์พยับหมอก กลายเป็นพยับดอก ^_^
สวัสดีค่ะ
* มารับธรรมก่อนนอนค่ะ
* ลดการเอาอกเอาใจตนเอง ใจก็เป็นสุข
* สุขกายสุขใจนะคะ
คุณคนไม่มีรากที่รัก
อืม..มาแล้วก็ต๊กกะใจ บางทีเราสองคนก็คิด และชอบอะไรเหมือนกันจนน่าประหลาดใจ ได้รับภาพดอกพยับหมอกที่บ้านตัวเอง แล้วจึงเห็นบันทึกนี้ของเพื่อน..
ช่วงนี้ฝนตกบ่อย และหลังจากฝนตก ลมที่พัดโชยมาจะมีกลิ่นหอมสดชื่น..
ยามเช้าใบไม้ฯ ได้กลิ่นหอมของลมโชยมา จิบชาร้อน ๆ สูดกลิ่นหอมของสายลม แล้วก็คิดถึงเพื่อนที่ชอบฝนอย่างคุณคนไม่มีรากนี่แหละค่ะ
มาบอกว่า หลังพายุฝน.. ฟ้าจะเปิด.. ผ่านความเคี่ยวกรำของชีวิต.. เราจะสามารถยืนหยยัดอย่างแข็งแกร่งกว่าเดิม..
ส่งกำลังใจให้เสมอค่ะเพื่อน..
คิดถึงกันยามลมหลังฝนโชยมา..^__^..