หลักสูตรคือเข็มทิศในการจัดการเรียนรู้ สู่เป้าหมายผู้เรียนให้เป็นมนุษย์ที่สมดุล

ครูกับการขับเคลื่อนหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช  2551  สู่การเรียนรู้ที่ทรงพลัง

 

         โดย  นายพรชัย  ภาพันธ์
ผู้อำนวยการโรงเรียนไทยรัฐวิทยา 63 ( ชุมชนบ้านคำแดง )
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษายโสธร  เขต  1

 

                การเดินทางต้องมีเข็มทิศ  การดำเนินชีวิตต้องมีเป้าหมาย หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานมุ่งพัฒนาผู้เรียนทุกคนให้เป็นมนุษย์ที่มีความสมดุลทั้งด้านร่างกาย  คุณธรรม  มีจิตสำนึกในความเป็นพลเมืองไทยและเป็นพลโลก  มีเจตคติก่อการประกอบอาชีพและการศึกษาตลอดชีวิต  ยึดผู้เรียนเป็นสำคัญบนพื้นฐานความเชื่อว่าทุกคนสามารถเรียนรู้และพัฒนาตนเองให้เต็มตามศักยภาพ  หลักสูตรมีการเปลี่ยนแปลงเป็นเพราะว่าหลักสูตรที่ผ่าน ๆ มา  ทำให้ครูเกิดความสับสนขาดความเข้าใจที่ตรงกัน  มาตาฐานการเรียนรู้กว้างขาดแกนกลางที่ชัดเจน  เนื้อหาซ้ำซ้อนตลอดจนการวัดประเมินผลไม่สะท้อนมาตรฐาน  การเปลี่ยนแปลงย่อมสร้างความเจ็บปวดเสมอ  แต่เมื่อกาลเวลาเปลี่ยนครูต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสอนและเรียนรู้หลักสูตรเพื่อนำหลักสูตรไปใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อผู้เรียน  เรามาทำความเข้าใจกับหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน  พุทธศักราช  2551 เพื่อให้พร้อมในการนำหลักสูตรสู่การเรียนรู้อย่างมีความหมายที่ท้าทายความสำเร็จในอนาคต

 

ความเป็นมาของการปรับปรุงหลักสูตร

                จากหลักสูตรประถมศึกษา  พุทธศักราช  2503  ที่เราคุ้นเคยกับการท่องบทอาขยานนิทานร้อยบรรทัด  เข้าสู่หลักสูตรประถมศึกษา  พุทธศักราช  2521  ที่เราพบชื่อเด็กที่เด็กที่จำได้แม่นยำ  คือมานะ  มานี  ปิติ  ชูใจ  มาแก้ไขปรับปรุงพุทธศักราช  2533  ชื่อเปลี่ยนไปเป็น  กล้า  แก้ว  รถไฟ  จึงเกิดความคิดใหม่เนื่องจากพบว่าเด็กไทยมองการณ์ใกล้ได้แต่จำทำไม่เป็น  จึงเปลี่ยนเป็นหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน  พุทธศักราช  2544  ที่คาดหวังจะเห็นเด็กไทยมองกว้างคิดไกลใฝ่สูง  แต่ก็ประสบปัญหาหลักสูตรขาดเอกภาพ  เกิดความสับสนจนหาจุดเด่นไม่พบ เนื้อหาอัดแน่น ในที่สุดก็ก้าวสู่การพัฒนาสู่หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช  2551 ที่จะนำมาใช้กับทุกโรงเรียนในปีการศึกษา 2553  ผู้เขียนได้สัมผัสหลักสูตรการศึกษาของไทย เด็กตั้งแต่สมัยเป็นผู้เรียน  ยังจำได้กับทบอาขยาน  เด็กชายใหม่รักหมู่เป็นดี  ตื่นนอนแต่เช้า ๆ  มาเป็นครูก็ได้  สอนตามหลักสูตรใหม่ที่ปรับเปลี่ยนให้ทันเหตุการณ์ทันยุคสมัยเรื่อยมาแต่ก็พบว่าวิชาหน้าที่พลเมืองไทยได้ห่างหายไป  ประวัติศาสตร์ไทยเริ่มเจือจาง  ปัญหาสังคมทุกอย่างจึงโยนมาที่ครูที่สังคมคาดหวังว่าเป็นเป้าหลอมของสังคม  เป็นผู้สร้างที่คนคาดหวังว่าจะสอนคนมากกว่าสอนหนังสือ  สิ่งที่สร้างความหวังคือผู้เรียนเป็นสำคัญ( Child Center )  มีคนกล่าวว่าไม่มีอะไรที่ครูไทยทำไม่ได้ เพราะครูคือผู้นำการเปลี่ยนแปลง โลกในอนาคตสำหรับคนศตวรรษที่ 21  ต้องเป็นมืออาชีพ(Personal Spirit)เป็นนักคิด(Thinking) นักแก้ปัญหา(Problem Solving) สามารถทำงานเป็นทีม(Teamwork) และมีความสามารถในการสื่อสาร(Communication) ครูจึงต้องเปลี่ยนทัศนคติ เรียนรู้วิธีการเปลี่ยนแปลงการสอนของตนเอง เพื่อให้ได้รับโอกาสสะท้อนความสำเร็จที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงวิธีการสอนของตนเองตลอดจนลงมือฝึกฝนและปฏิบัติอย่างจริงจังโดยมีผู้บริหารให้การสนับสนุนเครื่องมือที่จำเป็นอย่างเพียงพอ

 

พรุ่งนี้วันหยุดจะนำเสนอประเด็นเปลี่ยนแปลงสำคัญในหลักสูตรแกนกลาง