ผมกลับจากไปร่วมงานบุญ "ส่งตายาย" ที่บ้านเกิด อ.ไชยาเมื่อ 2-3 วันก่อนก็ได้เข้าไปอ่านพบข้อความในบันทึกหนึ่งของ "ป้าจุ๋ม" หรือ อ.สมพิศ ไม้เรียง พี่สาวที่รัก-เคารพ เล่าเรื่องการไปร่วมงานบุญที่ ร่มธรรม สถานฝึกอบรม ปฏิบัติธรรมของ อ.ไร้กรอบ (ดร.วรภัทร์ ภู่เจริญ) และพูดถึงพร 3 ประการที่หลวงพ่อท่านให้ไว้ ผมอ่านปั๊บก็รู้ได้ทันทีว่า มันคืออะไร ที่ชอบใจมากก็ตรงที่หากตีความตื้นๆไปตามตัวอักษรแล้วล่ะก็ หลายคนอาจมองว่ามันน่าจะเป็นคำสาปแช่งมากกว่าพร แต่ความจริงแล้วมันคือพรอันประเสริฐเลยทีเดียว
ผ่านมาวันสองวัน ผมก็ได้นำไปถ่ายทอดต่อเพื่อก่อประโยชน์ให้กับคนคุ้นเคยอีกหลายคน รวมทั้งการใช้พูดคุยกับคนป่วยที่ผมไปเยี่ยมมาที่ รพ.พระมงกุฏฯ เมื่อวันพุธที่ผ่านมาด้วย ผมเล่าเรื่องนี้ประกอบในการมอบหนังสือธรรมะเรื่อง เมื่อหมดทุกข์ก็พบสุข ของ ท่านอาจารย์พุทธทาส งานนี้ทำเอา พี่แมว คนป่วยที่ผมไปเยี่ยม หน้าตาสดใส และดูมีกำลังใจมากขึ้นเยอะเลย ก่อนกลับยังขอจับมือผมไปแนบที่หน้าพร้อมกล่าวคำขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำอีก ผมก็เลยทวนซ้ำคำพรจากหลวงพ่ออีกรอบดังนี้ ..
- ขอจง อย่ามีอนาคต
- ขอให้ หมดเนื้อ หมดตัว
- ขอ อย่าให้ได้ผุดได้เกิด
อ่านแล้วรู้สึกอย่างไรบ้างครับ .. แต่ที่อยากเตือนไว้ก็คือ อย่าเผลอใจร้อน รีบอวยพรใครแบบนี้ โดยไม่ดูตาม้าตาเรือนะครับ .. วิ่งหนีไม่ทันเดี๋ยวจะมาโทษกันว่าไม่เตือน .. แต่หากนึกตรึกตามดีๆ ก็จะพบว่านี่แหละคือสุดยอดคำพร ที่เราจะต้องทำให้ได้มากยิ่งๆขึ้นทุกวัน
ขอให้ทุกท่านประสบความสำเร็จครับ
สวัสดีค่ะ
เป็นพรที่คนได้รับไม่มีวันลืมค่ะ ได้คิดไปอีกนานทีเดียว
สวัสดีค่ะ
ขอจง อย่ามีอนาคต เท่ากับ อยู่กับปัจจุบัน
ขอให้ หมดเนื้อ หมดตัว เท่ากับ ไม่สะสม
ขอ อย่าให้ได้ผุดได้เกิด เท่ากับ อยู่อย่างสงบ
ถูกไหมพระอาจารย์
สวัสดีค่ะ
แวะมารับพรและขออนุญาตทำความเข้าใจตามความคิดของตัวเองค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะ อาจารย์ handy
หนูเองค่ะ ภัทรพร ชูสุกล (อู๋) นักศึกษาสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์
หนูขอขอบคุณอาจารย์มากๆที่ทำให้หนูได้เรียนรู้การใช้บล๊อก และเขียนบันทึกข้อมูลลงในโลกไซเบอร์
อาจารย์รู้ไหมว่า ข้อความที่หนูเขียนในบล๊อก GoToKnow แห่งนี้ได้ถูกตีพิมพ์ลงในวารสารของโรงเรียน ชื่อ วารสารวังหน้า ฉบับที่ 19 ปี 2552 มีเนื้อหาเกี่ยวกับแวดวงนาฏศิลป์และดนตรี เรื่องโขนพรมมาศ
ตอนแรกหนูไม่รู้หรอกจนมีคนมาบอกว่าข้อความของหนูได้ลงวารสาร แล้วครูของหนูก็เอาวารสารมาให้ หนูตื่นเต้นมากค่ะไม่คิดว่าเค้าจะเอาข้อความที่เขียนทางอินเตอร์เน็ตมาลงวารสาร รู้สึกภูมิใจและมีกำลังใจที่จะเขียนต่อ หนูเชื่อแล้วว่าความรู้ของหนูสามารแบ่งปันให้กับคนอื่นๆได้
แล้วหนูจะมาเขียนสิ่งที่หนูได้เรียนรู้มาจากที่ต่าง ไปเรื่อยๆ
ขอบคุณอาจารย์ handy มากค่ะ จากเด็กที่ไปทดลองสมัครเว็บ gotoknow. หน้าชั้นเรียน
สวัสดีครับ
ขอให้มี "มือถือ" ดีๆ กินไฟน้อย ใช้ทน ไม่งอแง (แต่ขี้อ้อนนิดๆ)
อิอิ