วันนี้ก็กำลังจะผ่านพ้นไปอีกวันหนึ่งอย่างปฏิเสธไม่ได้
แต่ละวันเราก็ควรจะได้ประโยชน์บ้างไม่มากก็น้อย
ปกติธรรมฐิตจะเป็นหนอนหนังสือแต่ละวันต้องอ่านเป็นประจำ
เพื่อนำสิ่งที่ได้เรียนรู้จากการอ่านมาประยุกต์ใช้ให้เข้ากับสถานการณ์นั้นๆ
ยิ่งอ่านยิ่งเรียนรู้ความโง่ในตัวก็แสดงออกมาที่ละนิดๆ
บางเล่มก็อ่านหลายเที่ยว บางเล่ม เที่ยวแรกอ่านแล้วจับใจความไม่ได้
แต่พออ่านใหม่ได้สิ่งดีๆเยอะ แบบว่าอ่านได้ทุกประเภท
อ่านแล้วมีอะไรให้ย้อนมองวีถีชีวิได้เยอะ
แต่เราอย่าตัดสินหนังสือว่าดีไม่ดี แค่ปก คนที่ไม่ชอบอ่านหนังสือเลย
…ใช่ว่าจะมีหนังสือเล่มแรกที่ชอบไม่ได้..
เฉกเช่นเดียวกัน คนที่บอกว่าจะไม่แต่งงาน
มักแซงหน้าแจกการ์ดก่อนคนอื่นเสมอ
มีมากไปเมื่อเราอ่านหนังสือระดับ Best Seller แล้วไม่ชอบ แต่ลองอ่านใหม่อย่างพิจารณาดูอาจมีดีซ่อนเร้นอยู่
ถ้ารัก(แบบเป็นคู่ชีวิต)คนคนเดียวกับที่คนอื่นรัก...คงแย่งกันน่าดู
การที่เราชอบอ่านหนังสือสักเล่ม
ก็หาใช่ว่าหนังสือเล่มนั้นเนื้อหาจะดีทุกหน้าเสมอไปไม่
เฉกเช่นเดียวกัน การที่เรารู้สึกดีกับใครสักคนไม่จำเป็นว่า
เขาต้องไม่มีข้อเสียอะไรเลย
ถ้าอ่านหนังสือบางเล่มจบแล้วพบว่า..ไม่ใช่แบบที่เราชอบ
ก็อย่าไปเสียดายเวลา ลองทบทวนว่าสิ่งที่เราไม่ชอบนั้น
แต่เมื่อนำมาประยุกต์ให้เหมาะสมก็มีคุณและค่ามหาศาลที่เดียว
เช่นเดียวกันว่าเราจงรู้สึกดีกับการใช้เวลากับใครสักคนหนึ่งอย่างเต็มที่
เพราะอย่างน้อยที่ผ่านมา… ย่อมต้องมีช่วงเวลาที่มีความสุขอย่างแน่นอน
แม้วันหนึ่งจะรู้ว่า… เขาคนนั้นไม่ใช่เลยสักนิด เพราะอย่างน้อย…
เราก็ได้รู้จักตัวเองมากขึ้นและพร้อมที่จะตามหาคนที่ใช่สำหรับของเราต่อไป
การที่เราอ่านหนังสือสักเล่มต้องใช้เวลาอ่านอย่างพินิจพิจารณาเพื่อวิเคราะห์ในความหมายของแต่ละตัวอักษร
หากเพียงอ่านแบบผ่านเลยไปบางครั้งไม่ได้อะไร
ดั่งในชีวิตเราก็ไม่สามารถรู้จักใครสักคนได้ดีตั้งแต่วันแรกอย่างถ่องแท้เช่นกัน
ในหนังสือแต่ละเล่มมีสิ่งต่างๆ หลากหลายให้ศึกษา ทดลองอ่านดูอย่างพิจารณา…ก่อนที่จะตัดสินว่าน่าเบื่อ บางครั้ง…สิ่งที่เราไม่เห็นประโยชน์และมองผ่านมันไป…วันหนึ่งมันอาจจะมีค่าสำหรับเรา…แล้วในตอนจบ…
ก็จะรู้ว่าหนังสือประเภทไหนเหมาะกับเราที่สุด
ก็ไม่ต่างอะไรกับความรัก ทุกครั้งที่เรามีความรักกับใครสักคนนั้น
แม้ทุกอย่างจะเดินมาถึงจุดจบ(หากท่านคิดอย่างนั้น)…
แต่คนทั้งคู่ย่อมได้รับอะไรจากสิ่งต่างๆ ที่ผ่านมาโดยไม่รู้ตัว
อย่างน้อยที่สุด…ก็ได้บทเรียนที่มีค่าเพิ่มอีกบทหนึ่ง
บทเรียนที่จะนำไปสร้างความรักครั้งใหม่ให้มีรากฐานที่ดีกว่าที่ผ่านมา
การไอ้อ่านหนังสือมากมายหลากหลายความคิดของแต่ละคน
สอนให้ธรรมฐิตคิดเป็นนำมาต่อยอดได้เสมอพร้อมกับการปฏิบัติไปแบบนิ่มนวล
ถึงแม้บางเล่มตอนจบจะไม่สมใจ แต่ก็ไม่ท้อยังค้นหา(ความโง่ของตน)ต่อไป

นมัสการค่ะ
อยากให้เด็กและคนไทย อ่านหนังสือเยอะๆค่ะ ประเทศจะได้พัฒนา หนังสือบางเล่มอ่านบ่อยมากค่ะ อ่านที่ไรก็ได้อะไรใหม่ๆเพิ่ม....ค่ะ
ท่านให้แง่คิดดีๆในเรื่องเกี่ยวกับความรัก อย่างน้อยๆคนที่เคยรัก เคยคบ ก็ขอให้นึกถึงสิ่งที่ดีๆของกัน
คงสบายดีนะขอรับ..
กราบนมัสการท่านธรรมฐิตค่ะ
เคยได้ยินคนเปรียบหนังสือกับความรัก แต่ท่านธรรมฐิตนำมาวิเคราะห์อย่างละเอียด เป็นเหตุเป็นผลได้อย่างน่าชื่นชม
....เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งในความเหมือนกันระหว่างหนังสือกับความรัก จำเป็นต้องใช้เวลา ค่อยๆ อ่าน ค่อยๆศึกษา บางครั้งการที่ใครคนหนึ่งผ่านเข้ามาในชีวิต ก็เพียงเพื่อให้เราได้เรียนรู้ (เรียนรู้ทั้งผู้อื่นและตนเอง)....เข้ามาแล้วก็จากไป อย่างไรก็ตาม คนแต่ละคนที่ผ่านเข้ามาย่อมทิ้งร่องรอยบางอย่างให้กับชีวิตของเราเสมอ สิ่งที่สำคัญคือ เราจะเรียนรู้อะไรจากร่องรอยเหล่านั้น...ตอนนี้กำลังค่อยเรียนรู้ทั้งจากการอ่านและผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิตค่ะ
แต่ทว่าเราจะทำความรู้จักกับมันมากน้อยเพียงไรก็สุดแล้วแต่ละรูปนาม..
นมัสการค่ะ
มารับธรรมะในยามเช้าค่ะ เพราะวันนี้โรงเรียนหยุดเลยมีเวลา
ชอบข้อคิดที่ได้จากการเพ่งพิจารณาการอ่านหนังสือ
คล้ายอ่านหรือศึกษาคนที่อาจใช้เวลาในการเรียนรู้
จนกว่าจะพบเล่มที่ใช่...หรืออาจไม่ใช่ในตอนท้ายๆ
อาจจะขว้างทิ้งเมื่อรู้สึกเบื่อ หรือรู้สึกถึงคุณค่าเมื่อได้ทิ้งไปเสียแล้ว
มีข้อคิดที่ดีๆ หลายอย่าง ให้หัดปลงค่ะ สาธุ
ทุกปรากฏการณ์ที่เราสัมผัสย่อมมีบวกเสมอขอรับ..
สาธุขอรับ
แต่ขอคิดร่วมนิดหนึ่งว่า คนที่เข้ามาในชีวิตแล้วเราจะเรียนรู้เขา แล้วบอกว่าไม่ใช่นั้น อาจจะไม่ง่ายนัก
เพราะคนหากยังไม่ใกล้ชิดมาก อาจจะไม่แสดงลายหรือหางออกมาให้เห็นขอรับ
แต่พอใกล้ชิดมากจนเห็นลาย ก็อาจจะเดินออกไปไม่ได้เสียแล้วขอรับ
สิ่งที่ตามมาคงไม่ขี้เหร่มากนักขอรับ..
นมัสการครับ
สงสัยครับ ??
เราอ่านหนังสือ หรือจิตเราพัฒนาขึ้น (เอง) ??
แรกเริ่ม เห็นปก ความรู้ไม่เกิด
เปิดอ่านหน้าแรกจนหน้าสุดท้าย
แสงกระทบบนกระดาษ กับคราบวัตถุที่ถุกเรียกว่าน้ำหมึกที่ฉาบอยู่ ส่งเข้าตา
ปรากฏลวดลาย ที่สื่อว่าเป็นภาษาไทย
เล่มเดียวกันส่งให้ฝรั่ง อ่านจนตายแปลไม่ออกสักตัว โง่ ดักดาน
...สัญญาเข้ามารับว่าภาษาที่เรารู้จัก คำที่เราเข้าใจ
ทันใด ปัญญาก็เกิดขึ้นพลัน
ขั้นตอนดังกล่าว เพราะเราอ่าน หรือ จิตเราพัฒนาขึ้น (เอง)
ทั้งที่หนังสือก็แค่กระดาษเปื้อนคราบอะไรบางอย่าง
สาธุครับ