ฟังมาจากรุ่นพี่สมัยเรียนมัธยม ราวสักสามสิบกว่าปีมาแล้ว
ถามแกว่า...ใครเล่าให้ฟัง ?
แกบอก...จำไม่ได้ !
...ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ตั้งแต่ยังไม่มีประเทศไทย
แต่ผู้ใหญ่เล่าว่าเป็นสยามประเทศ
ครอบครัวที่พอมีอันจะกินหน่วยหนึ่ง
มีคุณพ่อ คุณแม่ คุณลูก และคุณย่า
ุคุณพ่อเป็นคนขี้โมโห คุณแม่ขยันการเรือน
คุณลูกแสนซน ส่วนคุณย่าชอบเข้าวัด..ทำบุญ
วันพระหนึ่งคุณย่ารีบไปวัดทำบุญ คุณแม่ช่วยหิ้วตะกร้า
ลืมเก็บกระโถนหมากที่วางอยู่..กลางเรือน
...คุณลูกวิ่งออกจากห้อง เตะกระโถนโครม !
......น้ำหมากกระจายเต็มบ้าน.....
คุณพ่อเรียกคุณลูกมา..ดุ..ตะคอกถามว่า..
"กระโถนใบเบ้อเริ่ม ไม่เห็นหรือ ทำไมเซ่ออย่างนี้"
หวดไปสามที แล้วสั่งให้ถูให้สะอาด
คุณลูกก้มหน้าทำตามสั่ง น้ำตาซึม...เจ็บตูด
อีกวันพระหนึ่งคุณย่าก็รีบไปทำบุญ คุณแม่ช่วยหิ้วตะกร้า
ลืมเก็บกระโถนหมากที่วางอยู่..กลางเรือน
...คุณพ่อขึ้นเรือนมาพรวดพราด เตะกระโถนโครม !
...น้ำหมากกระจายเต็มบ้าน...
คุณพ่อเรียกคุณลูกมา..ดุ..ตะคอกถามว่า..
"กระโถนใบเบ้อเริ่มวางอยู่ตรงนี้ เห็นไหม ?"
"เห็นตั้งแต่เช้าแล้วครับ" คุณลูกบอก
"เห็นแล้วทำไมไม่เก็บให้เป็นที่ ?"
ว่าแล้วก็หวดไปหนึ่งที ก่อนไล่ใ้ห้ไปทำความสะอาด
คุณลูกก้มหน้าทำตามสั่ง น้ำตาไหลพราก...เจ็บใจ
...สามสิบปีผ่านไปคุณลูกเติบโตเจริญก้าวหน้า
มีครอบครัว มีลูก และทำเหมือนที่คุณพ่อเคยทำ
ต่างกันเพียงคิดจำนวนหวด...คูณด้วยสอง....
