ข้อคิดเรื่อง "นักบวชกับจีวร" เรื่องราวของพระภิกษุที่ยอมสละเพศบรรพชิตเพื่อรักษาจีวร

 

ข้อคิดเรื่อง "นักบวชกับจีวร"

           มีเรื่องเล่าว่า พระบวชใหม่รูปหนึ่งมีความใส่ใจในการภาวนามาก อาจารย์เลยให้ไปอยู่ภาวนาองค์เดียวที่กุฎิชายป่า  วันหนึ่งมีหนูมากัดจีวร แทนที่พระจะแก้ปัญหาด้วยตัวเองโดยการเก็บจีวรให้พ้นหนู หรือป้องกันไม่ให้หนูเข้ามา แต่พระรูปนั้นตัดสินใจไปขอแมวมาใช้จับหนู เมื่อมีแมวก็ต้องมีนมให้แมวกิน และเมื่อขี้เกียจเดินไปขอนมจากชาวบ้านทุกวันก็แก้ปัญหาโดยการไปขอวัวมาเลี้ยง เลยต้องหาหญ้ามาให้วัวกิน แต่ตัวเองก็ต้องภาวนา จึงไปจ้างผู้หญิงชาวบ้านมาตัดหญ้าให้วัวกิน นานวันไปไม่อยากเสียค่าจ้างตัดหญ้า ก็เลยแต่งงานอยู่กินกับหญิงชาวบ้านนั้น เลยต้องสึกออกมาทำมาหากิน

 

        การแก้ปัญหาที่ไม่ตรงจุดแทนที่จะแก้ปัญหาตรงหนูและจีวรแต่กลับหวังว่าสิ่งอื่นจะมาแก้ปัญหาให้ ทำให้นักบวชผู้นี้เบี่ยงเบนจากเป้าหมายของตัวเองไปไกล เพี่ยงเพื่อที่จะรักษาจีวร ผลสุดท้านต้องสึกออกมาทำมาหากินแบบชาวบ้าน สละเพศบรรพชิตเพื่อรักษาจีวร

ท่านคิดอะไรอยู่ครับหลังจากที่อ่านเรื่องนี้จบแล้ว ?