ขอเล่าต่อนะครับ
ถึงว่าเมื่อ 3 วันก่อน ลูกชายหลังทานอาหารเสร๊จแล้วก้ออาเจียนเป็นอาหาร 2 ครั้ง แล้วทำท่าคลิ่นไส้ 3-4 ครั้ง แต่ไม่ร้องกวน ด้วยเราที่เป็นพยาบาลก้อพอรู้บ้างว่าเกิดจากอะไร
แต่ตา-ยาย บอกให้เอายาหม่องทาที่ท้อง กับป้ายที่คอ ไอเราก้อได้แต่นิ่ง มองหน้าภรรยา แล้วก้อให้ภรรยาพูดแทน นึกย้อนถ้าเรากับภรรยาไม่อยู่ สงสัยน้องปุ่น ต้องโดนป้ายคอด้วยยาหม่องแน่ๆๆ
ช่วงนี้ ลูกชายจะถ่ายเหลววันละ 2-4 ครั้งทุกวัน เป็นมาประมาณ 3 สัปดาห์แล้วยังไม่ยอมหาย แต่ก้อเล่นได้ กินได้ปกติ ตาก้อบอกว่า ให้ไปซื้อยาถ่ายพยาธิมาให้กิน ไอ้เราก้อนึกในใจลูกมีพยาธิตอนไหนเนี่ย ทำอะไรไม่ได้ ก้ได้แต่ดื้อเงียบ แบบว่ารับฟัง แต่ไม่ทำตามอะดิ นึกๆก้อสนุกดินะ วันหน้ามีอะไรสนุก จะมาเล่าให้ฟังอีก ใครที่เข้ามาอ่าน ก้อแลกเปลี่ยนประสบการณ์กันบ้างนะ เราจะได้เรียนรู้กันและกัน เพื่อลูกๆที่น่ารักของทุกคน
เค้าบอกว่าเลี้ยงลูกเหนื่อยมาก ๆ ค่ะ
ยิ่งหากเราหวังจะเป็นแชมป์โลกด้วยล่ะก็
เราต้องฝึกฝนทุกวันค่ะ อิอิ
หมายถึงเลี้ยงลูกบอล อ้าวไม่ใช่ค่ะ เลี้ยงลูกเรานี่แหละ
ต้องอดทน และเชื่อฟังผู้ใหญ่ไว้บ้างก็ดีน่ะค่ะ
เพราะเค้ามีประสบการณ์มาก่อน
แต่ก็ต้องพึ่งพาตัวเอง ผู้เป็นพ่อเป็นแม่ด้วยเจ้าค่ะ