เมื่อเราได้เป็นพ่อ

1 ปี 5 เดือน 25 วัน แล้วที่คนอย่างผมได้มีโอกาสดูแล ติดตาม ประคบประหงม ให้เด็กตัวน้อยๆที่หนัก 9 กิโลกว่าให้เติบโตตามพัฒนาการ ตามเวลาตามความสามารถที่เรามี ย้อนไปเมื่อ3 ปีก่อนผมได้รับผู้หญิงคนหนึ่งที่ดีที่สุดในความรู้สึกของผมมาเป็นคู่ชีวิตหลังจากที่เรียนรู้ชีวิตซึ่งกันและกันมามากกว่า 8 ปี เมื่อเราพร้อมเราก้อมอบโอกาสให้หนูน้อยตัวเล็กๆ นามว่า น้องปุ่น ได้เรียนรู้โลกกว้างอย่างที่เราเคยผ่านมา แม่หลายสิ่งหลายอย่างจะเปลี่ยนไปมากเมื่อเทียบกับเรา ยิ่งมากไปอีกเมื่อเทียบกับปู่-ย่า-ตา-ยาย น้องปุ่นเกิดมาพร้อมร่างกายที่แข็งแรงและสุขภาพจิตที่ดี(เชื่อว่าเป็นเช่นนั้น) หน้าที่ความเป็นพ่อก้อคอยดูแลในฐานะของพ่อ ทำอะไรก้อคิดแบบพ่อคิด บางทีภรรยาถามว่าทำไมถึงทำแบบนี้ ทำไมไม่ทำแบบนั้น โดยเฉพาะเรื่องการซื้อของ เช่นของเล่น ก่อนซื้อเราก้อจะมองว่า อันนี้ช่วยเพิ่มพัฒนาการมั้ย อันนี้ปลอดภัยมั้ย ส่วนภรรยาก้อจะมองว่าอันนี้ลูก ยังไม่มี อันนี้ลูกอยากได้ หรือเสื้อผ้าก้อเหมือนนกัน เวลาไปซื้อด้วยกัน เราก้อจะบอกว่าลูกมีเยอะแล้ว (ซึ่งมันก้อมากจริงๆนะ)แบบนี้ลูกมีแล้ว ภรรยาก้อจะบอกว่าแต่ลายนี้ลูกยังไม่มีนะ ตัวนี้สวยนะ เฮ้ออ  สุดท้ายเราก้อต้องยอม มีใครเป็นเหมือนกันบ้างปล่าว ส่วนเรื่องกันเลี้ยงดู เราก้อช่วยกัน ทะเลาะกันบ้างแต่แค่เล็กน้อยนะ แบบขำๆนะ ช่วงนี้น้องปุ่นกำลังขยันพูดตาม เราก้อจะช่วยกันสอนให้เรียกชื่อต่างๆ เป็นสัตว์บ้าง ของใช้บ้าง ชื่อคนบ้าง ผมว่าสนุกดีนะ เวลาเล่นกับลูกแบบพ่อก้อจะเล่นผาดโผนบ้าง ออกจะรุนแรงบ้าง แต่เราก้อป้องกันนะ ระวังภัยไม่ให้ลูกต้องบาดเจ็บ ภรรยาก้อจะบอกว่าเล่นแรงไปบ้าง อันตรายบ้าง เราก้อเฮ้อ  แต่ลูกก้อสนุกทุกครั้งที่เล่นกับพ่อนะ ก้อเราเพศเดียวกันนี่นะก้อเลยสนุกดี ในช่วงที่ลูกกำลังหัดเดินซึ่งใช้เวลานานกว่าหลานอีกคน(ลูกของพี่ภรรยา เกิดก่อยน้องปุ่น 20 วัน)ภรรยาผมก้อจะวิตกกังวลว่าทำไมเดินช้าจัง หลานเดินได้แล้ว เราก้อคอยบอกว่ายังไม่เห็นเลยช่วงวัยเลย เขาก้อจะบ่นทุกวัน แปลกดีนะ บางครั้งเราก้อมองไปอีกมุมหนึ่ง ภรรยาก้อจะมองเห็นอีกมุมหนึ่ง ทำให้ต้องมานั่งวิเคราะห์กันว่าใครถูก สุดท้ายไม่มีใครผิด เป็นเหมือนกันป่าว บ้านผมจะอยู่กับตา-ยายของน้องปุ่น ตา-ยายก้ออยากจะเลี้ยงหลานในแบบของตา-ยาย บ่อยครั้งที่ต้องโต้เถียงกันบ้าง ผมต้องสื่อสารผ่านภรรยา เพราะไม่กล้าอธิบาย แบบว่าไม่ใช่พ่อกับแม่เรานะ 3 วันก่อน

 ทุกครั้งที่เห็นลูกยิ้ม เราก้อยิ้มยิ่งกว่า ทุกครั้งที่ลูกร้องเราก้อกังวลยิ่งกว่า นี่แหละความสุขที่ได้เป็นพ่อ ในความเหนื่อยมีแต่ความสุขตลอด