สีชัง...ชังแต่ชื่อ... วันนี้ได้ฟังเพลงสีชังขณะที่อยู่ในรถระหว่างเดินทางกลับบ้าน นาน ๆ จะได้ฟังบทเพลงที่ไพเราะอ่อนหวานทำให้รู้สึกเคลิ้มดล้อยไปตามอารมณ์ของเพลง ผู้เป็นเจ้าของเสียงร้องที่นุ่มนวลชวนฟังเป็นนักร้องรุ่นเก่าที่มีผลงานมากมาย แต่กลับเป็นที่รู้จักในนามนักชิมชื่อดัง เจ้าของสัญลักษณ์ความอร่อย "เชลล์ชวนชิม" ท่านคือ ม.ร.ว. ถนัดศรี สวัสดิวัฒน์ ส่วนผู้ประพันธ์ทำนองเพลง คือ สง่า อารัมภีร์ เนื้อร้องเป็นบทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖ ทำนองแต่งเป็นกาพย์ห่อโคลง ประกอบด้วยโคลงสี่สุภาพ และกาพย์ยานี ๑๑ ทรงพระราชนิพนธ์เมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๗ โคลงสี่สุภาพ สีชังชังชื่อแล้ว อย่าชัง อย่าโกรธพี่จริงจัง จิตข้อง ตัวไกลจิตก็ยัง เนาแนบ เสน่ห์สนิทน้อง นิจโอ้อาดูร กาพย์ยานี ๑๑ สีชังชังแต่ชื่อ เกาะนั้นหรือจะชังใคร ขอแต่แม่ดวงใจ อย่าชังชิงพี่จริงจัง ตัวไกลใจพี่อยู่ เป็นคู่น้องครองยืนยัง ห่างเจ้าเฝ้าแลหลัง ตั้งใจติดมิตรสมาน ชื่อเกาะสีชังนี้มีมาแต่ครั้งใดไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด เท่าที่พบหลักฐานในหนังสือกำสรวลศรีปราชญ์ ซึ่งแต่งในราว พ.ศ. ๒๒๓๕ เรียกเกาะสีชังว่า สระชัง ดังในโคลงซึ่งได้พรรณนาถึงเกาะสีชัง ดังนี้ มุ่งเห็นละล่ายน้ำ ตาตก แม่ฮา เกาะสระชงงชลธี โอบอ้อม มลกกเห็นไผ่รยงรก เกาะไผ่ พู้นแม่ ขยวสระดื้อล้ำย้อม ยอดคราม คำที่เขียนตามแบบโบราณ อ่าน ดังนี้ ชงง อ่านว่า ชัง มลกก อ่านว่า มะ-ลัก รยง อ่านว่า เรียง ขยว อ่านว่า เขียว นาม สระชังที่ใช้เรียกชื่อเกาะนี้ ต่อมาคงจะเพี้ยนเป็น "สีชัง" ในนิราศเมืองแกลง สุนทรภู่ได้แต่งเกี่ยวกับเกาะสีชัง ว่า เหลียวเห็นเกาะสีชังนั่งพินิจ เฉลียวคิดถึงนุชที่สุดหวัง ให้นึกกลัวน้องหญิงจะชิงชัง ถ้าเป็นดังชื่อเกาะแล้วเคราะห์กรรม ถึงแม้จะมีชื่อว่า สีชัง แต่เกาะแห่งนี้ไม่เป็นที่ชิงชังสำหรับผู้ที่ใฝ่หาความงามของธรรมชาติ ลองไปเยือนเกาะสีชังสักครั้งแล้วจะรู้ว่าสวรรค์นั้นอยู่ไม่ไกล
