การอยู่เงียบๆโดยเป็นการทบทวนทำให้เรามีการคิดที่เป็นขั้นตอนและระบบมากขึ้น

ภาพทะเลแห่งการทบทวนและอยู่กับตนเอง

มองภาพทะเลทีไรเหมือนจิตใจสงบอย่างบอกไม่ถูกอาจเป็นเพราะทุกครั้งที่    ไม่สบายใจจะชอบมองภาพทะเล….สงบสบายตา......ไม่มีจุดสิ้นสุด…..มองสุดสายตาเห็นเส้นขอบฟ้า...

ตอนเรียนปริญญาตรีเคยไปเที่ยวทะเลกับเพื่อนๆ...เพื่อนจะขี่จักรยาน ...เล่นน้ำส่วนเรา...

นั่งมองทะเลทั้งวันจนเพื่อนสงสัยว่า...ทำไมชอบนั่งมองทะเลดิฉันจะแก้ตัวว่า...

รอนางเงือกmermaidขึ้นมา...เพื่อนบอกว่าติ๊งต๊อง...........ทุกวันนี้ไม่ค่อยได้ไปไหน เจอแต่ทะเลน้ำจืดหน้าบ้านเลยนั่งมองคลองแทน แต่ถ้าไม่สบายใจสุดๆ จะเปิดภาพทะเลขึ้นมาแล้วก็มองจนกว่าจะสบายใจ........เป็นสิ่งยึดเหนี่ยวที่แสนจะสงบ..และอบอุ่น..ลองมาดูภาพทะเลกันก่อนดีไหมค่ะ

 

การให้เกียรติกันและกัน....เกี่ยวกับตัวเรา..... 

บางครั้งเราต้องการอยู่คนเดียว 

เพื่อทบทวนอดีต      นึกถึงปัจจุบัน     และฝันถึงอนาคต

อยากทำอะไรที่อยากทำ

บางเรื่องเราอยากให้รับรู้เพียงบางคนเท่านั้น

บางครั้งเราต้องการชีวิตที่ไม่เป็นพันธนาการ

สักช่วงหนึ่งเกี่ยวกับคนรอบข้าง……

บางครั้งเราไม่ต้องการให้ถามถึงเรื่องที่เราไม่อยากตอบ

บางครั้งเราไม่จำเป็นต้องอธิบายว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น

บางเวลาเราต้องการโลกของเราทั้งการกระทำและความคิด

สุดท้ายเราต้องหัดเรียนรู้คนรอบข้าง

ถึงสิ่งที่เขาชอบและไม่ชอบ

ต้องการหรือไม่ปรารถนา

ให้ในสิ่งที่เขาอยากได้

รับในสิ่งที่เขาอยากให้

และรู้จักให้เกียรติซึ่งกันและกัน

คุณเคยรู้สึกแปลกๆไหมเกี่ยวกับตัวเอง…บางครั้งเราก็รู้สึกอยากอยู่คนเดียวเพื่อทบทวนกับตนเองบางอย่าง...การได้อยู่กับตนเองเพื่อสำรวจจิตใจของเราแล้วตั้งต้นใหม่ก็จะช่วยให้เราก้าวออกจากความท้อแท้....สับสน…และเติมพลังชีวิตเพื่อก้าวออกไปต่อสู้กับอุปสรรคข้างหน้าได้อย่างสง่างาม...ดีกว่าร้องไห้...อย่างไร้จุดหมาย.......สู้เผชิญกับปัญหา...การอยู่กับเด็กๆทำให้เราอ่อนโยนและเข้มแข็งขึ้น...เด็กๆเป็นกำลังใจที่ไม่เคยเหือดหายแต่กลับเป็นน้ำที่ชุ่มเย็นพรมจิตใจของดิฉันตลอดเวลา....

หลายปีที่แล้วเคยฟังเพลงของคุณเบิร์ด  ธงชัย

ตอนที่เราและกลุ่มเพื่อนต้องจบปริญญาตรีเราฟังเพลงนี้ทีไร

รู้สึกเศร้าน้ำตาไหลทุกครั้ง ปัจจุบันยังร้องและจำเนื้อเพลงได้ทุกคำ เพราะความหมายดีสุดๆ

ไม่เชื่อก็มาอ่านเนื้อเพลงกันนะค่ะ

เล่าสู่กันฟัง

ฉันยังจำเสมอที่เธอเคยบอกกับฉัน

คิดแล้วยังตื้นตันเกินอธิบาย

นึกถึงคำคำนั้น ทุกวันที่ห่างกันไป

เหมือนเป็นโยงใยที่ส่งถึงกัน

ไม่ว่าเราจะโชคดี หรือบางทีจะร้องไห้

ต่างคนสนใจจะฟัง....

เพราะว่าในชีวิตเรื่องจริงมันต่างจากฝัน

ฝันไม่เคยมีวันที่เจ็บช้ำใจ

มีผู้คนอยู่รอบกาย เหมือนไม่มีไม่เห็นใคร

....แต่ในใจฉันยังมีเธอ....

คืนที่ไร้แสงไฟ วันที่ใจมัวหม่น

ขอเพียงใครสักคน .....ห่วงใยกัน.....

วันที่เสียน้ำตา  วันที่ฟ้าเปลี่ยนผัน

..เธอก็ยังมีฉันอยู่ทั้งคน...

ฝนที่ตกทางโน้นหนาวถึงคนทางนี้

ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว

ยังนอนดึกอยู่ใช่ไหม  เธอผอมไปหรือเปล่า

อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง

เธอลำบากอะไรไหม

เธอสู้ไหวหรือเปล่า

เธอยังขาดอะไรไหม

เธอสู้ไหวหรือเปล่า

อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง

....ก็ยังมีฉันอยู่ทั้งคน.....

 

 

การได้บันทึกเรื่องราวนั้น  ทำให้เราผ่อนคลายความไม่สบายใจ..ได้บ้าง…

 

ก่อนจะจากกันขอฝากข้อคิดดีๆ นะค่ะ

 

You may forget the one with you have laughed

but never the one with whom you have wept.

 

เธออาจลืมผู้ที่เคยหัวเราะด้วย

แต่เธอไม่มีวันลืมผู้ที่เธอเคยร่วมสะอื้นไห้ด้วย

 

เคยอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง

เขาบอกว่าใครที่ชอบทะเล

เป็นคนที่ช่างฝันและโรแมนติคสุดๆ

ใครที่ชอบทะเลโปรดส่งภาพทะเลมาให้ชมบ้างนะค่ะ

ว่าทะเลของคุณจะสวยงามเพียงใด

 

ความสุขนั้นมารวดเร็วและหายไปได้อย่างรวดเร็วเหมือนกัน

อยู่ที่ใจเราว่าจะ...มีความสุขหรือทุกข์ใจ....

วันนี้คุณเคยอยู่กับตนเองและทบทวนตนเองรึยัง

ถ้าคุณลองทำแล้วคุณจะรู้ว่าใจของเรารู้สึกอย่างไร