การพัฒนาสุขภาวะทางจิตวิญญาณ

หากว่าตามทัศนะที่ข้าพเจ้าได้ขับเคลื่อนในกระบวนการดังกล่าว

ผ่านวิถีการงานของตนเอง

ก็จะมีเป้าหมายไปที่ "สภาวะจิตเจริญ" ...

การที่จิตจะเจริญนั้น...

เราต้องรู้เข้าไปภายในดวงจิตนี้ของเราเสียก่อนว่าเป็นอย่างไร

นำดวงจิตเรานี้คลี่มาแผ่ออกมาดู...

อืม...ทำไมเราจึงมีความรู้สึกนึกคิดเช่นนั้นเช่นนี้ ไอ้เจ้าความรู้สึกนึกคิดเรานี่แหละส่งผลให้เราได้พูด ได้กระทำอะไรต่างๆ ออกมาอย่างมากมาย ภายใต้คำพูดและการกระทำของบุคคลสะท้อนถึงสภาวะแห่งความเป็นตัวตนเองของบุคคลนั้น แสดงถึงรากเหง้าอันเกาะกุมดวงจิตของบุคคลนั้นอยู่

การเรียนรู้แห่งสภาวะจิตนี้...เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน น้อมใจลงเบาเบา เรียนรู้ไปด้วยความใจเย็นที่จะรอหรือหยุดดูหยุดพิจารณาเหตุแห่งปัจจัยที่ก่อให้เกิดสิ่งนั้นสิ่งนี้ได้

เมื่อวันที่ 16 -1 7 กันยายนที่ผ่านมาเราได้ร่วมการเรียนรู้แห่งวิถีภายในที่น้อมนำไปสู่ "วิถีแห่งการงานอันเบิกบาน"... เมื่อไรก็ตามที่เราปรารถนาอยากให้องค์กรของเราได้เกิดการพัฒนาเรามักเน้นมาที่บุคคล ดังนั้นหากว่าเน้นมาที่บุคคลเราก็พึงไปให้ถึงแก่นอันเป็นศูนย์ควบคุมการปฏิบัติการการดำเนินชีวิตไปเลย นั่นก็คือ "จิตใจ" เรียนเข้าไปให้รู้ให้ลึกให้ถึง...เข้าไปภายใน Mind & Spiritual อันเป็นรากเหง้าที่ครอบงำนำพาให้เราพูด กระทำ และแสดงออกถึงสิ่งต่างๆ มากมาย

กระบวนการเรียนรู้...ที่เราได้นำพากันนั้น

เป็นบรรยากาศสบายๆ นั่งนอน พูดคุย สำรวจตนเอง

ห้วงเวลาสองวัน เป็นสองวันที่ทุกคนใช้เวลาทำความรู้จักตนเอง เรียนรู้ตนเอง และการเคลื่อนเข้าไปสู่สภาวะแห่งธรรม"ชาติ" ด้วยความโชคดีที่วันที่สอง ได้รับความเมตตาจากพระอาจารย์พิทยา ทินนาโภ ... มาร่วมให้ได้รับโอกาสแห่งการเรียนรู้จิตวิญญาณ และการเข้าถึงพุทธศาสนาอย่างเนียนเป็นธรรมชาติ

ดั่งสายน้ำอันหลั่งไหลไป...ตามวิถี

กระบวนการเรียนรู้...เช่นนี้ต่างเป็นความแปลกใหม่...

เดิมทีนั้น คนทำงานมักคุ้นชินกับการมานั่งฟัง มานั่งรับข้อมูล

แต่สองวันนี้ เราได้ให้โอกาสให้ทุกคน...ได้น้อมนำกลับมาสู่ตนเอง

ค้นหาเข้าไป...ในตนเอง ทำความรู้จักต่อตนเอง อย่างง่ายและงาม

และการนำไปสู่การใช้ได้จริงในวิถีชีวิตประจำวัน

เมื่อสิ้นสุดวันแรก...

เราได้ถอดบทเรียน ... เป็นการที่ดีที่คนหนึ่งได้ค้นหาเมล็ดพันธุ์แห่งความดีความงามของตนเอง ในมุมที่ทั่วไปแล้วเรานั้นแทบไม่พูดถึง ไม่ให้ความสำคัญ แต่วันนี้การค้นหาความงามในจิตใจตนเอง ทำให้ self ของเราเองนั้นเข้มแข็ง ซึ่งความเข้มแข็งของ self นี้ทำให้เราสามารถมีภูมิต้านทางสภาวะที่มากระทบได้ ...

ก่อนที่จะทำให้ self เข้มแข็งได้นั้น เราต้องทำความรู้จักกับเขาก่อน

ความเข้มแข็งของ self ไม่ได้หมายถึงการนำพาไปสู่การหลงตัวเอง

แต่หากให้ตนเองได้รู้จักและเกิดการยอมรับในตนเอง

เมื่อยอมรับตนเองได้

ความดีเหล่านี้จะนำพาให้เราไปสู่การยอมรับในผู้อื่น

และสรรพสิ่งอื่นได้...ง่ายยิ่งขึ้น