ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เข้ามาเขียนบล็อกเพราะว่าเกิดความ “ไม่อยากเขียน...”

นับตั้งแต่ Gotoknow เปลี่ยนโฉมใหม่ไม่รู้ว่าเป็นอย่างไร “แรงจูงใจในการเขียนลดน้อยลง...”
เป็นโจทย์ที่เราเองใช้เวลาขบคิดมากว่าหนึ่งสัปดาห์ว่าทำไมเราถึงไม่มี “แรงจูงใจ” ในการเขียนเหมือนเดิมนะ
หน้าตา G2K เปลี่ยนไป นั้นเป็น “ปัจจัยที่ส่งผลต่อแรงจูงใจของการเขียน” ได้มากขนาดนี้เชียวหรือ...

แต่ถ้าหากถามเรา (ปัจเจกบุคคล) เราก็ตอบได้ว่า “หน้าตาของ G2K เป็นปัจจัยที่มีผลต่อแรงจูงใจในการเขียนบล็อค”

ทำไมน่ะหรือ...?
ทั้ง ๆ ที่ G2K หน้าตาสวยขึ้น ก็น่าจะจูงใจได้มากขึ้นเน๊อะ...!
จะว่าเครื่องเมนู อุปกรณ์ เมนู ต่าง ๆ ยังไม่ครบก็ไม่น่าจะใช่ ก็เพราะนิสัยเราค่อนข้างไปในพวก Low-Tech…

อะไรหนอ อะไรหนอ...?
ความยาก ความง่ายเหรอ อันนี้ “มีผล”
อันเดิมง่ายกว่าไหม “ใช่” ใช่เพราะว่าเรายังไม่ “เคยชิน” กับของใหม่
ความยาก ความง่ายนั้นจึงมีผลต่อแรงจูงใจแต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ

ตัวที่น่าสนใจในสมมติฐานนี้ที่สำคัญที่สุด คือ “ความเคยชิน”
คนเรามักเคยชินกับอะไร “เก่า ๆ”
คนเรามักไม่ชอบการเปลี่ยนแปลง

คนเราในที่นี่นั้น หมายถึง “ลูกค้าหลัก (Key Customers)” ของ G2K ซึ่งส่วนใหญ่เป็น “ผู้ใหญ่” ที่ล่วงเลยวัยของคำว่า “วัยรุ่น...”

ถ้า G2K เป็นบล็อกของ “วัยรุ่น” อย่างเช่น Learner.in.th วัยรุ่นจะชอบมากและมี “แรงจูงใจ” ในการเขียนมาก
แต่ทว่า G2K เป็นอะไร อะไรของ “ผู้ใหญ่” ดังนั้นผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่ อะไร อะไรก็ไม่ค่อยอยากจะรับการเปลี่ยนแปลง

ทีมงานเป็น “วัยรุ่น...
ผู้รับผิดชอบการออกแบบเปลี่ยนแปลงระบบของ G2K หลัก ๆ (ถ้าผิดก็ขออภัย) น่าจะเป็น “มะปรางเปรี้ยว” (ขออภัยที่เอ่ยชื่อ จะโดนฟ้องหรือเปล่าเรา...)
คนทำเขาเป็น “วัยรุ่น” อยู่ แต่เรา (ลูกค้า) ก็ล่วงเวลาเข้า “วัยกลางคน” แล้ว การเปลี่ยนแปลงนี้จึง “ขัดใจ” เรา ที่มักจะทำอะไร “ไม่ทันใจวัยรุ่น...”

ผู้ดูแลระบบก็หวังดี อยากทำอะไรใหม่ ๆ อยากเปลี่ยนแปลงเพื่อความ “ทันสมัย” แต่ไอ้เรามันก็คน “เก่า ๆ” ซึ่งมักเหงา ๆ เมื่อ “เปลี่ยนแปลง...”

คนเก่า ๆ มักหวนคำนึงถึง “อดีต”
คนใหม่ ๆ มักจะวาดฝันและทุ่มเทกำลังเพื่อ “อนาคต”

วันนี้ G2K กำลังเชื่อมโยมความรู้เก่า ๆ กับ “คลื่นลูกใหม่” เพื่อความรู้อัน “ไฉไล” ซึ่งสามารถกว้างไกลทาง “วิชาการ”
Best Practice ในวันนี้มี “คุณค่า” หากตั้งหน้า ตั้งตา โดย “ตั้งใจ”
สกัดความรู้ใหม่ที่ “ไฉไล” รวบรวมไว้เป็นองค์ความรู้ Gotoknow…