อ่านความเห็นของท่านสุญญตา

แล้วทำให้นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาทันทีว่า...ทุกวันนี้คนเรานั้นมุ่งดำเนินชีวิตให้ซับซ้อนยิ่ง

ทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยาก ทำเรื่องยากให้เป็นเรื่องยากยิ่งขึ้น...

เพราะสภาวะแห่งการปรุงแต่งที่นำพาไป...

"ดูง่าย...แต่ยาก"

อะไรคือ ความบั่นทอนสภาวะที่ตัดฉับลงไปที่ "ปัญญาอัตโนมัติ" ที่ปรากฏขึ้น...

ต้องไปคอยร้อยเรียงก่อน ตกแต่ง ดัดแปลงก่อนเหรอ...ค่อยนำมาเก็บไว้ อย่างนี้จะใช่ Tacit Knowledge ไหมหนอ...

วันนี้แทบไม่ไปอ่านอย่างอื่น ยังพออ่านได้ก็ที่ท่านเขียนนี้แหละ เพราะจริตมันชอบอะไรที่ตรงๆ จริงๆ ออกมาตรงๆ ไม่ต้องไปดัดไปแปลงสำนวน...ประมาณสร้างภาพสร้างตน

การคืน...กลับสู่สภาวะธรรมชาติจะทำให้เราได้พบกับความงดงาม

เหมือนปราชญ์ชาวบ้านน่ะไม่ต้องไปเรียน การจัดการความรู้ที่ไหน

แต่กลับมีกระบวนการที่ทำให้ผู้คนเข้าถึงความรู้ได้ง่าย...งาม และลงใจ

เพราะนั่นน่ะ มีความเป็นธรรมชาติและการเข้าถึงธรรมชาติ...

ไม่รู้นะ ... จริตเราอาจจะชอบอะไรที่ง่ายๆ สบายๆ เป็นธรรมชาติ

เป็นชื่นชอบบุคคลที่เข้าใกล้ถึงธรรมชาติมากกว่าบุคคลที่มักปรุงแต่งตนเอง

ฉันใดก็ฉันนั้น...ในเส้นทางแห่งการเดินไป...เราเลือกนำพาเราไปได้

อันไหนจริตเรา...เราก็ก้าวเดินร่วม

อันไหนไม่ตรงจริตเรา เราก็ห่างๆ ออกไปเสีย...

ก็เท่านั้นเอง...เอาอะไรมากมายในชีวิต

เพราะทุกอย่างมันก็ต่างๆ ดำเนินไปตามเหตุที่แต่ละบุคคลสร้างขึ้นมาเองทั้งนั้น

วันนี้...นั่งอยู่ท่ามกลางสภาวะแห่งธรรมชาติ...

มีฝนบ้าง ร้อนบ้าง...แต่เราก็ว่ามีเสน่ห์ดีนะ...เพราะปรากฏการณ์แห่งธรรมชาติที่เกิดขึ้นนั้นไม่ได้เกิดเพราะการปรุงแต่ง...แต่เพราะนั่นน่ะคือ ธรรมชาติ เรากลับได้พบกับความงาม...และง่าย ที่จะดำรงชีวิตร่วมอยู่ด้วยได้

เพราะเรานั้นมาจากธรรมชาติ...และที่สุดแล้วเราก็ต้องคืนกลับสู่ธรรมชาติด้วยเช่นกัน