มีโอกาสได้ให้ผู้เข้าร่วม Dialogue ทำกิจกรรม ชื่นชม ขอบคุณ ขอโทษ และให้อภัย มาประมาณ 7-8 ครั้ง
ที่มาที่ไปจำไม่ได้แล้ว เมื่อวานมีโอกาสอ่านบทความของ
นพ.วิธาน ฐานะวุฑฒ์
ผมไม่เคยพบท่าน ได้แต่อ่านหนังสือ และบทความของท่าน
โดยส่วนตัวผมถือว่าท่านเป็นอาจารย์ท่านหนึ่งของผม
ขออนุญาตนำข้อความส่วนหนึ่งในบทความของท่านมาไว้ใน blog นี้ สักนิดนะครับ
การขอบคุณเป็นการสร้างความรู้สึกดีๆ แม้จะช่วงเวลาสั้นๆ แต่จะสามารถช่วยตัดหรือขัดจังหวะวงจรความเครียดความวุ่นวายที่เกิดขึ้นอยู่เสมอในชีวิตประจำวันทั่วไปได้เป็นอย่างดี
ความรู้สึกอุ่นๆ ที่เกิดขึ้นในทรวงอกด้านซ้ายของคุณเมื่อคุณรู้สึกขอบคุณใครหรืออะไรบางอย่างนั้นเป็นคุณค่าที่ประมาณไม่ได้
ผมกำลังคิดว่า ในแต่ละวัน ถ้าพวกเราช่วยกันทำ “โปรเจคขอบคุณ” คือช่วยกันชวนให้ใครก็ตามกลับมานึก “หาเรื่อง” ขอบคุณอะไรก็ได้ในชีวิต ณ เวลาใดเวลาหนึ่ง โอกาสใดโอกาสหนึ่งตามที่เราพอจะทำได้ ก็น่าจะเป็นเรื่องที่สร้างความสุขให้ทั้งผู้ชวนและผู้ถูกชวนได้ไม่น้อยเลยกระมังครับ
พอได้อ่านแล้ว ก็เลยอยากเริ่มที่ตัวผมก่อนเลยครับ
โดยอาจารย์ท่านกล่าวดังนี้
ให้ลองลิสต์รายการที่คุณรู้สึกขอบคุณอะไรหรือใครหรือแม้แต่เหตุการณ์อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นกับคุณในวันนี้ดูสักสิบรายการ
ผมขอเริ่มเลยละกัน
สวัสดีค่ะ
การกล่าวขอบคุณเป็นการสร้างความรู้สึกที่ดีสร้างความประทับใจ และยังลดความขัดแย้งได้ด้วย "อาจารย์ที่ครูใจดีนับถือ ท่านสอนว่า ให้สำนึกขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่าง แม้กระทั่งสิ่งนั้นทำให้เราเป็นทุกข์... เพราะนั่นเป็นบททดสอบความเข้มแข็งของจิตใจ...ให้ขอบคุณที่ทำให้เราได้เรียนรู้....."
ขอบคุณมากที่ ที่นำเรื่องดีๆ อย่างนี้มาเล่าสู่กันฟัง
ไม้ได้เข้ามาเยี่ยมนาน.... สบายดีไหมคะ
ขอบคุณพี่มาด สำหรับความรู้สึกดีๆ ที่มีให้กันเสมอมา
ขอบคุณต่อโชคชะตา ที่นาพาเรามาเป็นกัลยาณมิตร และเป็นศิษย์ร่วมอาจารย์ครับ
ขอบคุณ คุณครูใจดี และซวง ที่แวะมาเยี่ยมครับ
ท่านเก่งมากครับ ติดตามงานของท่านอยู่บ้างเหมือนกันครับ