การภาวนาคือช่วงเวลาที่ท่านว่างจากสิ่งต่างๆ ที่ได้รับการบอกเล่ามาเป็นเวลาช้านาน
            “. . .โปรดจำไว้ว่ามีสิ่งเดียวเท่านั้นที่จะช่วยท่านได้ นั่นคือการตื่นรู้ ไม่มีสิ่งใดไหนอื่น การเติบโตจะยังคงทำให้ท่านเจ็บปวดตราบใดที่ท่านยังไม่ยอมรับชีวิต ยังไม่ยอมรับความรักและคุณสมบัติที่ขึ้นๆ ลงๆ ของมัน หากท่านยอมรับฤดูร้อนท่านก็ต้องยอมรับฤดูหนาวด้วยเช่นกัน
            ข้าพเจ้าเรียกช่วงเวลาเหล่านั้นว่าการภาวนา การภาวนาคือช่วงเวลาที่ท่านว่างจากสิ่งต่างๆ ที่ได้รับการบอกเล่ามาเป็นเวลาช้านาน ท่านได้ผ่านความเจ็บปวดมาค่อนข้างมากมาย ท่านได้ใช้ชีวิตอยู่ในสังคม อยู่ในวัฒนธรรมใดวัฒนธรรมหนึ่ง ไม่ว่าท่านเป็นฮินดู มุสลิม คริสเตียน เป็นชาวอินเดีย ชาวเยอรมัน หรือชาวญี่ปุ่น แต่ละท่านต่างก็มีวิธีการที่จะหลีกเลี่ยงความเจ็บปวดนั้นๆ ต่างกันไป
             ท่านได้กลายไปเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมนั้นๆ นั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมการเติบโตของท่านนั้นจึงเจ็บปวด วัฒนธรรมของท่านไม่ต้องการให้ท่านได้เติบโต พยายามคงสภาพท่านไว้ทำให้ท่านเป็นเหมือนเด็กๆ ไม่ปล่อยให้ท่านได้เคลื่อนไหว ไม่ว่าจะในทางจิตใจหรือในทางกายภาพก็ตาม. . .”
                                                                                                                       - OSHO