ดินสอ....ปลายบิ่น
ตอนที่ 1
......เสียงรองเท้า ส้นสูงเดินกระทบพื้นปูน ดังแว่วมาแต่ไกลๆ กรับๆๆๆๆๆๆ...เจ้าของเสียงรองเท้า เดินมาหยุดที่หน้าห้องเรียน ห้องหนึ่ง ใน
ขณะที่ เด็กมัธยมโรงเรียนมงคลพิทยาคม ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำอำเภอ แห่งหนึ่ง เด็กๆกำลัง สาระวน วุ่นวาย บ้างก็วิ่งไล่กัน บ้างก็ คุยโทรศัพท์เสียงดัง
บ้างก็เปิดเพลงจากโทรศัพท์ บ้างก็หวีผม บ้างก็ขึ้นบนโต๊ะร้องเพลง...ทันทีที่ครูมายืนนิ่งสนิท บางคนเห็น บางคนกำลัง มันในอารมณ์...ทันใดเสียง
แหวด แหว...ก็ดังขึ้น...ยู้ด..หยุดเดี๋ยวนี้นะ...ได้ยินไหม...แล้วกลับไปนั่งให้เรียบร้อย
ครูอ่วมระทวย....เป็นฉายาที่เด็กๆตั้งให้ เพราะแก ไม่บ่นก็ด่า เด็กนักเรียนก่อนสอน ...จนอ่วมทุกครั้ง...แกเป็นคนปากจัด แต่ใจไม่มีอคติ จบชั่วโมงก็
เหมือนเดิม ไปเข้าสอนห้องไหน ก็จะเป็นแบบนี้ทุกชั่วโมง....แกเป็นคนพูดตรง อันไหนที่ดูไม่เข้าท่า แกก็จะพูด ...มีอยูปีหนึ่งที่โรงเรียนออกร้าน
งานวัดขายอาหาร...ในที่ประชุมก็ถามปัญหาว่าปีที่ผ่านมามีอะไรจะต้องปรับปรุงไหม หรือใครจะมีความคิดเห็นเพิ่มเติม...แกยกมือเลย...ดิฉันขอแสดงความคิดเห็นว่า
ปีที่ผ่านมาการซื้อนำมันมาปรุงอาหารแบบเป็นขวด ต้นทุนสูง ขอเสนอว่าให้ซื้อเป็นปีบ...ประหยัดต้นทุนกว่าตั้งหลายบาทค่ะ...ดิฉันพูดตามความคิดที่น่าจะเป็นประโยชน์ค่ะ
.....คือบางครั้งแกเป็นคนที่มีความคิดดีในหลายๆเรี่อง...แต่บางเรื่องดีผู้บริหารไม่เอาด้วย...จบ แกไม่มีอะไรกับใครแกเป็นคนตั้งใจเวลาแกทำอะไรแกจะตั้งใจทำแบบทุ่มเทมาก
(บุญทองดำ) ...ครูชำนาญการพิเศษ..คือตำแหน่งทางวิชาการ...สอนวิชาภาษาไทย
นี่..พวกเธอหัดเป็นเป็นเด็กที่มีความสำรวมหน่อย..... อาไรกัน วิ่งเล่นกันวุ่นวายหมด ....เฮ้อ วันนี้ครูยิ่งกลุ้มๆในอารมณ์อยู่ด้วย
...เป็นอะไรครู..เลือดลมเดินไม่สะดวกหรือค๊า..(ด.ช.ประพัฒน์สร ..ชื่อเล่น ชมพู่ v2 ) เด็กผู้ชายเจ้าสำอาง ชอบเล่นกับเด็กผู้หญิง ตัวโต ผิวคล้ำ เวลาเดิน
อ้อนแอ้น เป็นคนปากเปราะ..ตามประสา และเป็นทุกชั่วโมงที่ครู แต่ละวิชาเข้ามาสอน....
(ครูบุญทองดำ)..นี่หล่อน..ทะลิ่ง ลามปาม พูดจามะนาวไม่มีน้ำเลย ..เดี๋ยวโดนหักคะแนนปากเสียหรอก..นี่ครูบาอาจารย์ นะ
มันทะลิ่งไม่เลือกกาละเทศะ ทำไมหรือย่ะ มันหนักกะบาลเธอหรือ นี่ถ้าจะไม่ค่อยมีคนอบรมสั่งสอน เด็กสมัยนี้ นิสัยเสีย ไม่พอปากเสียอีก
ทำไม ไอ้สิ่งที่ดีๆไม่สรรหาเอา มาพูด ค่ายจริยธรรมก็เข้าแล้ว มีสำนึกบ้าง ...(แกใส่เป็นชุด)
(ด.ช.ประพัฒน์สร ..ชื่อเล่น ชมพู่ v2 )..เงียบสนิท นั่งทำปากขมุบขมิบ ...ซวยเลยตรู
(ครูบุญทองดำ)อ้าวนี่หัวนงหัวหน้ามันไม่มาหรือไงห้า..เฮ้อ..ทำไมไม่รู้จักหน้าที่
เออ..จะเรียนกันไหมเนี่ย
(หัวหน้า) นักเรียนทั้งหมดทำความเคารพ...(น.ร.ทั้งห้อง..) สวัสดีครับคุณครู
(ครูบุญทองดำ) พยักหน้า แล้วก็ พูดตามคอนเซบ ของแกทุกชั่วโมงก่อนสอนว่า...ไอ้คนเรานี่มันต้องรู้ตัวเองว่ามันคือใคร
แหม..พอสวมหัวโขนเข้าหน่อย ทำเป็นวางมาด จะกินกันเลย มันก็ไปจากครูผู้สอนนี่แหละว้า พอเป็นผู้บริหารเข้าหน่อย ชี้สั่งอย่างเดียว
ไอ้โน่นก็ไม่ถูกใจ ไอ้นี่ก็ไม่ได้ เวลามีงาน นึกถึงเรา โอ้ย..อยู่บ้านก็นึกถึง...แหม เวลาทำงานกับพวกตัวเอง ยิ้มเหงือกแทบหลุดออกจากฟัน
...แกกำลังบ่นอย่างเมามัน..
(หัวหน้า)ครูครับ..ครูครับ..เหม็นครับ
(ครูบุญทองดำ) หันมาด้วยอารมร์ที่กำลังเสีย ค้างอยู่...เธอว่าอย่างไรนะ..
(หัวหน้า)เหม็นครับ..เด็กชายอลงกต..ตดครับ...(ขำกัน ทั้งห้อง)
(ครูบุญทองดำ)นี่เด็กชายอลงกต ตูดน่ะ หัดมีหูรูดบ้าง ..นี่ก็ไม่รู้จักกาละเทศะ อีก ทีหลังขออนุญาตครู ไปปล่อยข้างนอก
ให้หมดกลิ่นแล้วค่อยเข้ามา..
(เด็กชายอลงกต) ครับ.
...แป๊ด..ป๊อดๆๆๆๆๆๆๆๆ...แป่ด
(เฮ..ขำกัน ทั้งห้อง)
(ครูบุญทองดำ) อ้าว นี่ ยังไม่ทันขาดคำ...เธอเป็นอะไรห๋า
(เด็กชายอลงกต) ผมกลั้นไม่อยู่ครับ ..เมื่อคืนผมไปงานเลี้ยงกับแม่ ท้องเสียตั้งแต่เช้าแล้วครับครู...
(ครูบุญทองดำ) แล้วนี่หาหยูกยากินหรือยัง
(เด็กชายอลงกต) ทานแล้วครับ...นี่เบาแล้วครับ.....(ทันใดนั้น....แป๊ด..)
...เพื่อนๆได้เฮก่อนเรียนอีกรอบ...ในขณะที่ครู ครูบุญทองดำ ทำน่าย่น ค้วชนกัน....เอ้า...เอาหนังสือขึ้นมาอ่านหน้า50...
---------------------------------------------------------------------------------------------
