๑๖๗.รอยยิ้มและคราบน้ำตา..กับความสำเร็จในการแก้ปัญหาตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง


โครงการส่งเสริมและพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6/8 โรงเรียนสุรธรรมพิทักษ์

  

 สวัสดีค่ะ นักเรียนชั้นม.6/8 ที่น่ารักทุกคน

           วันนี้ครูแป๋มมีความสุขมากที่ได้เห็นความสามารถของนักเรียนชั้นม.6/8  ในการนำเสนอเรื่องราวบริหารจัดการความรู้ด้วยตนเอง โดยการจัดทำ"โครงการส่งเสริมและพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง"  ของเหล่าต้นกล้าเศรษฐกิจพอเพียงก็สำเร็จลงได้ด้วยดี. การเตรียมการของฝ่ายสถานที่  ฝ่ายประชาสัมพันธ์  และฝ่ายรับลงทะเบียนก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน มีการบริการเจลล้างมือด้วยนะ ฝ่ายปฏิคมนั้นเล่าก็ดูแจ่มใสชื่นใจครูจริงๆ  ดีเจทำได้ดีมีเสียงเพลงคลอไปขณะที่ผู้ชมทยอยเข้ามาหาที่นั่ง  ครูแป๋มชอบจังภาพหมู่หน้าจอที่ทุกคนถ่ายกับท่านผอ.ดูดีมีชีวิตชีวา  ชื่นชมพิธีกรสาวเสียงหวานนอกจากความงามที่แม่ให้มาแล้ว  ยังรู้จักแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้อย่างดี มาทางวิทยากรหนึ่งหนุ่มสองสาวบ้าง  ทั้งสามพกพาความมั่นใจมาเกินร้อย  แถมทำหน้าที่อย่างสุดฝีมือ  ข้อมูลแม่นมากบุคลิกเป็นธรรมชาติ  คนฟังไม่เบื่อเลยจ๊ะ (มีเสียงบ่นจากผู้ชมว่าอยากฟังอีกจบเร็วจัง...ทั้งที่พวกเราใช้เวลากันตั้งชั่วโมงกว่าๆ) ครูเองนั่งฟังด้วยความปิติหัวใจพองโตและภูมิใจในตัวพวกเรามาก อ้อ..มีเรื่องเล่าจ๊ะ..คืดว่ามีคุณครูท่านหนึ่งถามครูแป๋มว่า “ทำยังไงถึงทำให้เด็กห้องท้ายนี้ทำงานออกมาได้ แปลกมาก"...ครูแป๋มจึงบอกท่านว่า “แท้ที่จริงเด็กๆเขามีความสามารถที่มีอยู่ในตัวกันทุกคน ขึ้นอยู่กับว่าจะได้รับโอกาสในการแสดงออกหรือไม่เท่านั้น...วันนี้หากเราให้โอกาสเด็กๆอย่างเท่าเทียมกัน  ไม่เลือกว่าจะเป็นเด็กโครงการฯ เด็กห้องเก่ง เด็กห้องคิง  เด็กห้องท้าย  เด็กแผนวิทย์  เด็กแผนศิลป์  เด็กแผนการงาน ฯลฯ เชื่อว่าความรู้ความสามารถที่มีอยู่ภายในตนของพวกเขา  จะมีโอกาสแสดงออก  และพร้อมที่จะได้รับการส่งเสริมพัฒนา  หากครูทุกคนรวมทั้งผู้บริหารให้โอกาสพวกเขาอย่างเท่าเทียมกันค่ะ..” ..ครูแป๋มได้แต่หวังไว้ภายในใจว่าวัฒนธรรมความไม่เสมอภาคที่มีต่อนักเรียนคงจะดีขึ้น  อย่างน้อยในมุมมองของคุณครูเจ้าของคำถาม
         
ในที่สุดการเสนอภาพแห่งความสำเร็จของต้นกล้าเศรษฐกิจพอเพียงของพวกเราม.6/8 ก็จบลงแบบเซอร์ไพรท์ด้วยการขับขานประสานเสียงร้องเหล่าสมาชิก ม.6/8 ทุกคน  โอ้..ครูแป๋มรู้สึกว่าช่างเป็นบทเพลงที่เพราะที่สุดเท่าที่เคยฟังมาเลยนะเนี่ย เก่งมากเลยกับการแต่งเพลงใหม่มาร่วมร้องให้ผู้ชมและครูได้ฟัง  อ้าว..แล้วนั่นเกิดอะไรขึ้น....ภาพข้างหน้าคือทุกคนกอดกันแน่นพากันร้องไห้  เหล่าเพศชายบางคนร้องบางคนทำตาแดงๆ..ครูแป๋มเข้าใจแล้วล่ะจึงลุกออกมาจากห้อง ณ เวลานั้นพร้อมกับเสียงตะโกนก้องออกมาดังๆ "เราทำได้แล้ว"..เย้ๆๆๆ  

           สุดท้ายนี้ขอให้ลูกๆทุกคนจงพัฒนาตนให้เป็นคนคุณภาพที่ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้  วันนี้ม.6/8 ได้พิสูจน์แล้วว่าพวกเราทำได้และไม่ด้อยกว่าใครเลย มีผลการทำงานที่ทำสำเร็จเป็นห้องแรก  เป็นตัวแบบที่ดีในการทำงานเป็นทีมให้กับน้องๆม.4 ที่เข้ามาชมการนำเสนอ  รวมทั้งเพื่อนม.6 ห้องอื่นๆที่กำลังดำเนินโครงการตามมาอยู่  ครูแป๋มขอขอบใจพวกเราทุกคน และขอให้ประสบการณ์วันนี้เป็นบันไดให้เราไต่ขึ้นไปสู่การเป็นพลเมืองที่ดีมีคุณภาพของประเทศ  อนาคตของชาติฝากไว้ที่มือของพวกเราทุกคนจ๊ะ

                                                                                 รักศิษย์ทุกคนนะคะ
                                                                                        
ครูแป๋ม
                                                                                 
17 กันยายน 2552    

  

Large_s59Large_s60

งานสำเร็จเพราะมีการประชุมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันบ่อยๆเกิดความสามัคคีในหมู่คณะอีกด้วย..

    

ภาพประทับใจในวันนำเสนอผลงาน

โครงการส่งเสริมและพัฒนาคุณธรรมจริยธรรม
ตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง

ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๖/๘
๑๗ กันยายน ๒๕๕๒

 

  Large_cha

 

สถานที่รองรับผู้ชม

Large_stcom

ฝ่ายต้อนรับแขก

Large_tonru

นี่ก็รอต้อนรับครับ!!!



Large_cop

 

ฝ่ายรับลงทะเบียน

 

Large_booky

ผู้ชมทยอยลงทะเบียน


Large_tonh

 

หน่วยบริการเจลล้างมือ



Large_ka

 

 ยิ้มสดใสพร้อมรับความรู้

 

Large_kwo

จดจ่อ..ตื่นเต้นจังเลย


Large_coff

ของว่างพร้อมเสิร์ฟ


Large_took

หน้าจอรอพิธีการ

 

Large_pite

 

วิทยากรทั้งสามพร้อมแล้วจ้า

 
Large_dj

 

สองสาวพิธีกรและดีเจค่ะ

 

Large_stopp

                                               พิธีกรเริ่มงาน


Large_tao

 

วิทยากรผู้นำทีมกล่าวนำ


Large_susu

วิทยากรกับสาระการดำเนินงาน

 

Large_kate

วิทยากรสรุปปิดท้าย

Large_ques

ผู้ชมซักถามด้วยความสนใจ

 

Large_ans

 

สุขใจกับการซักถาม

 

Large_sing

 

 

 

ต้นเสียงร่วมกันร้องเพลงที่แต่งขึ้นใหม่ส่งท้ายกิจกรรมวันนี้

 

  Large_back

 

ข้างหลังก็ช่วยกันร้องเพลงนะ

 

Large_dek

 

ข้างหลังอีกมุมช่วยกันร้อง..เอ่อ..ร้อง..ร้องไห้..

 

Large_tear

 

นี่สิ..ของจริง..ร้องไห้โฮ..ห้องเราทำได้แล้ว..ฮือๆๆๆๆ

 

 ร้องไห้ไปเถอะนะ..ร้องให้พอ..ต่อเมื่อถึงพรุ่งนี้.. เราจะไม่เสียน้ำตาอีกต่อไป..

 

 

 

หมายเลขบันทึก: 298307เขียนเมื่อ 17 กันยายน 2009 03:47 น. ()แก้ไขเมื่อ 22 มกราคม 2013 07:42 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (77)

ครูแป๋มครับ ผมชอบตรงนี้ครับ

แท้ที่จริงเด็กๆเขามีความสามารถที่มีอยู่ในตัวพวก

เขากันทุกคน แต่ไม่เคยได้รับโอกาส...โอกาสที่จะมีอิสระทางความคิด...โอกาส

ที่จะได้เป็นผู้วางแผนการทำงานเอง ไม่เคยได้รับความไว้วางใจในทุกเรื่อง ทำ

ให้ความคิดของเด็กติดอยู่ในกรอบ

สอดคล้องกับบันทึกล่าสุดของผมเลยครับ

สวัสดีค่ะ

  • ตั้งใจมาชื่นชมกับความสำเร็จของเด็กห้อง ๘ค่ะ
  • แต่น่าเสียดาย..มีปัญหากับขนาดตัวอักษรค่ะ
  • วัย....ชะร่อ ชะแร่ เกือบจะชรา  ก็อย่างนี้ค่ะ
  • ขอบอกว่า...มาเยี่ยมด้วยควาคมคิดถึงและห่วงใยค่ะ

โอกาสทางการศึกษา      ครูดีนำพาเด็กได้

"ครูดี"..คีย์เวิร์ดนี่ไง        ที่ไหนได้สร้างครูดี

ครูดีสร้างเด็กดีได้           เรื่องใหญ่อยากใคร่ชวนชี้

ฐานรากสร้างไว้ให้ดี        โครงสร้างต้องมีมั่นคง

หลงทางมักสร้างสีสัน      ผู้บริหารปั่นป่วนชวนหลง

ครูดีอ่อนแอแพ้ลง            เด็กหลงทางไกลไม่ดี

สวัสดีค่ะท่านรองฯ

  • นี่ก็เป็นอีกหนึ่งของ "เด็กห้องท้าย" ในอดีตที่ไม่เคยได้รับโอกาสในการแสดงออก
  • ที่นับจากวันนี้ไปพวกเขาจะไม่เป็นเพียง "เด็กห้องท้าย" แบบเดิมๆอีกต่อไปค่ะ

สวัสดีค่ะ  พี่ครูคิม

  • พี่คิมรู้ไหมคะว่ากว่าจะมีวันนี้สำหรับเด็กที่นี่มันมีอุปสรรคที่แสนจะมากมายเพียงใด
  • ข้อนี้แป๋มว่าพี่ขจิตรู้ดีค่ะ เพราะฉะนั้นนี่เป็นความสำเร็จก้าวแรกที่ต้องฝ่าฟันอีกต่อไป
  • ขอบคุณพี่ที่เป็นห่วงค่ะ

สวัสดีค่ะ ท่านวิโรจน์

  • ทุกสิ่งที่ท่านกล่าวมาในรูปแบบที่ไพเราะนั้น เป็นความจริงทุกประการค่ะ.

สวัสดีค่ะ ครูแป๋ม แวะมาชื่นชมความสำเร็จของเด็กนักเรียนห้อง 8 ค่ะ เป็นเพราะครูดีด้วยค่ะ

ห้อง ม.6/8 และครูคำแก้ว

ตอนนี้พวกเรา 6/8 และครูคำแก้ว

ได้อ่านเรื่องราวที่ครูได้คอมเม้นลงทำให้พวกเรานั้น

ซึ้ง มากมาย ย ย ย ยย

ขอขอบพระคุณที่ครูแป๋มได้ให้คำปรึกษา

และได้เปิดโอกาสให้พวกเราได้แสดงความสามารถ

ของเด็กห้องท้าย

รัก รัก รัก และเคารพ คุณครูแป๋ม ตลอดไป

หนูก็รักครูแป๋มเช่นเดียวกันค่ะ

หนุดีใจนะค่ะ

ที่ห้องเราดูรักกันมากยิ่งขึ้น

ต้องขอบพระคุณครูแป๋มมกๆนะค่ะ

ที่ได้ให้โอกาศดีๆแบบนี้กับพวกเรา

รักครูแป๋มค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณtukky

  • ขอบคุณค่ะที่แวะมาเป็นกำลังใจให้เด็กๆห้องนี้...กับบทพิสูจน์ความสามารถ
  • บวกกับความสามัคคีที่ลงตัวอย่างสมบูรณ์แบบเกินคาด
  • ความตั้งใจบวกกับการรู้จักแบ่งหน้าที่ได้อย่างลงตัว
  • งานวันนี้จึงจบลงอย่างสมบูรณ์แบบค่ะ...เด็กๆเขาเยี่ยมมากค่ะ 

ห้อง ม.6/8 และครูคำแก้ว

  • ขอบอกว่าครูแป๋มเชื่อในความสามารถของเด็กทุกคนจริงๆค่ะ
  • ความสามารถที่มีในตนของเด็กๆอาจไม่เหมือนกัน
  • แต่หากนำแต่ละส่วนมาผนวกกันเข้า ทุกอย่างก็จะลงตัวแบบนี้ไงจ๊ะ
  • แง่คิดนี้...อยากให้พวกเราตระหนักเมื่อต้องไปสู่โลกกว้าง นอกรั้วสุรธรรมฯ
  • ลูกจงเชื่อมั่น และศรัทธาตัวเองก่อนอื่น จงเชื่อว่าเราต้องทำได้
  • เห็นไหม...เราคิดแบบใดก็จะเป็นแบบนั้น...พิสูจน์ด้วยตัวเองแล้วนี่จ๊ะ.  

ก๊อยซ์6/8^^31

  • ครูแป๋มดีใจจังที่ก๊อยซ์บอกว่ารักครูแป๋ม ชื่นใจจัง ครูแป๋มเองก็รักก๊อยซ์ไม่แพ้กันจ๊ะ
  • ความรักความสามัคคีหากมีมากเท่าใด ก็จะยิ่งทำให้กิจการงานทุกอย่างลุล่วงเสมอ
  • ขอให้ความสำเร็จวันนี้เป็นพื้นฐานการพัฒนาตนเองของลูกๆต่อไปในอนาคต
  • จงย้อนหลังกลับไปมองถึงความล้มเหลวคราก่อนแล้วนำมาเปรียบเทียบกันดูนะคะ
  • หากใครสามารถพิจารณาข้อแตกต่างกับครั้งนี้ได้ ครูแป๋มมีรางวัลให้นะ..อิอิ... 

สวัสดีคร่ะ คุนครูแป๋ม

เมื่อวานเป็นวันที่ห้องพวกเรามีความสุขมากๆ เลยคร่ะ

ขอขอบคุณ คุณครูแป๋ม ที่ทำให้พวกเราประสบความสำเร็จ ในการที่พวกเราได้ก้าวเดินไปข้างหน้า

รักคุณครูแป๋ม ขอให้คุณครุมีความสุขมากๆ น้าคร่ะ ... ^ ^

สวัสดีค่ะ  พี่มหาฯ

  • ยอมรับว่างานนี้มีลุ้นเหมือนกันค่ะ เพราะเป็นงานที่เรียกได้ว่าเป็นงานชิ้นแรก
  • ที่พวกเขาได้มีโอกาสแสดงฝีมือ  ในการวางแผนการจัดการด้วยตัวของพวกเขาเอง
  • นี่คือก้าวแรกของการสร้างคนให้เป็นคนโดยสมบูรณ์...คนที่ถูกขนานนามว่า"เด็กห้องท้าย"...
  • ห้องที่ไม่เคยมีใครเชื่อว่าพวกเขาจะทำได้  แม้แต่..ตัวของพวกเขาเอง.... 

แป๋วแว๋ว

  • แท้ที่จริงครูแป๋มเป็นเพียงส่วนอันน้อยนิดที่คอยอำนวยความสะดวกให้เท่านั้น
  • ความสามารถ ความรักและสามัคคีของสมาชิกห้องเราต่างหาก ที่ทำให้งานสำเร็จ
  • ชื่นชมให้พอ..จากนี้ขอให้เดินทางต่อ ด้วยหัวใจที่แกร่งและมั่นคงในตนเองนะคะ

สวัสดีค่ะครูแป๋ม เด็กๆพร้อมที่จะเป็นคนเก่ง บางครั้งเป็นเพราะมีคนมองเห็นศักยภาพ และส่งเสริม เด็กๆโคราชเก่งๆ...จะมีการได้รับรางวัลเยอะแยะ

ขอชื่นชมเด็กด้วยค่ะ....

 

ขอบคุณ พี่แดง นางฟ้าชุดขาวที่มาให้กำลังใจครูและเด็กๆค่ะ

ความสำเร็จของเด็กๆในวันนี้ ต้องปรบมือให้กับครูดี ครูที่คอยผลักดันเป็นกำลังใจให้ลูกศิษย์แบบเต็มๆ

.........

ผมคิดเช่นนั้นครับ

น่าประทับใจแทนห้อง8 มากๆเลยค่ะ...

ดูจากภาพและคำบรรยายแล้ว...

รู้สึกถึงความตั้งใจ ความสามัคคี ที่ห้อง ทับ8 ได้ทำร่วมกัน

ขอแสดงความชื่นชม

และขอแสดงความยินดีด้วยกับความสำเร็จค่ะ ...^^...

สวัสดีค่ะ คุณเป็นเอก

  • ความรักความสามัคคี ยอมรับกันและกัน ร่วมทุกข์ร่วมสุข อดทนไม่ย่อท้อ
  • ให้กำลังใจกันหากใครสักคนล้มลง จะนำพาทุกคนก้าวสู่ความสำเร็จสมดังใจ
  • ครูเป็นเพียงส่วนเล็กๆส่วนหนึ่งเท่านั้นค่ะ  
  • ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนะคะ

 

หนูพรทิพย์ ทับ7

  • ทุกคนทุกห้องก็สามารถทำและเป็นได้ หากสมาชิกในห้องสามัคคีกัน
  • รักและจริงใจต่อกันหันหน้ามาปรึกษากัน  ความสำเร็จก็จะอยู่แค่เอื้อม
  • ตรงข้ามหากบรรยากาศในห้องอึมครึม ทุกคนปิดใจ มองโลกในแง่ร้าย
  • ทุกสิ่งก็จะพังทลาย กลายเป็นโลกที่แสนเศร้า หดหู่ และเดียวดาย  
  • จากกันด้วยความไม่เข้าใจกัน....ครูแป๋มไม่อยากเห็นสิ่งเหล่านี้เลยจ๊ะ..

ประทับใจมากเลยครับ

เก่งกันทุกคนเลยครับ

ขอชื่นชม

(ซึ้งตอนที่เพื่อนร้องไห้กัน)

ฮือๆ ซึ้งจริงๆด้วยค่ะ แค่เพียงได้ชมภาพ

ก็ทำให้นู๋เองรู้สึกถึง ความรัก ความสามัคคี ของห้องทับ 8 ที่พวกเขาได้มีให้กันและกัน

อยากให้เพื่อนๆทุกคน ชาวโลกทุกคนมีความสามัคคีกันจังเรยนะคะ

จะได้ไม่เกิดปัญหาความขัดแย้ง การทะเลาะกัน ถ้าเป็นเช่นนั้นโลกเราคงเป็นสุขนะคะ

วันพุธที่ผ่านมาคาบ 7 เสียดายค่ะ ไม่ได้ไปชมการนำเสนอของห้องทับ 8 เพราะติดสอบอ่าค่ะ แง่วๆ

ถึงแม้ว่าไม่ได้ไปดู แต่ภาพที่ถ่ายทอดออกมา ก็ทำให้รู้อะไรหลายๆที่ลึกซึ้งมากๆค่ะ

อยากทำได้อย่างนี้จังค่ะ ห้อง 8 ทำงานได้เยี่ยมมาก ทุกอย่างมีการทำงานอย่างเป็นระบบที่สุดยอดไปเรย

อื้ม!! ทับ 8 จ๋า สุดยอดที่สุดเรยคร๊า...เก่งที่สุดเรย....ยินดีด้วยกับความสำเร็จที่ห้อง 8 ได้ทำนะคะ

เราเองก็อยากทำให้ได้แบบนี้บ้างจัง แต่ไม่รู้ว่าจาเป็นยังงัยอ่า.....

ห้อง 8 สุดยอดค่ะ ความสามัคคีเป็นเลิศ จริงๆค่ะ

^___________^

ดีจ้า..โค้ก..

  • ครูขอยืนยันคำพูดของโค๊กนะจ๊ะ ทุกคนแบ่งงานกันทำ ทุกคนมีหน้าที่ที่ลงตัว
  • ครูแป๋มเองก็ลุ้น เพราะผู้ชมไม่ได้มีแต่ห้องตัวเอง แต่มีคุณครูรับเชิญ และผู้ชมที่เป็นน้องๆม.4
  • ทุกคนค่อนข้างเครียดและกดดันมากทีเดียว แต่เมื่อทุกอย่างที่พวกเขาร่วมใจกันจบลงอย่างไม่มีที่ติ
  • ภาพที่ครูกับน้องๆและทุกคน ณ ที่นั้นได้เห็นคือน้ำใสๆไหลออกทางตา
  • ช่วงเวลาแห่งความกดดันสิ้นสุด เกิดความภูมิใจ น้องหลายคนก็น้ำตาซึมไปด้วย..

กนกวลี/7 สู้ๆ

  • การฝึกการประเมินตนเอง ประชุมร่วมกันหาจุดเด่นจุดด้อยของห้องตนเอง
  • นำมติที่ได้มาจัดทำเป็นโครงการแก้ไขส่งเสริมหรือพัฒนาห้องเราก่อนให้ได้
  • นำผลการดำเนินงานไปขยายผล  เพื่อเป็นแบบอย่างการแก้ไขปัญหาที่สร้างสรรค์
  • ผลพลอยได้นอกจากคะแนนเต็มๆ ทุกคนยังรู้จักการเขียนและจัดทำโครงการเป็น
  • ได้ร่วมทุกข์ร่วมสุข อดทนในการค้นคว้าหาข้อมูล วิเคราะห์และสรุปผล
  • คุ้มค่าที่สุดกับการร่วมแรงร่วมใจครั้งนี้จ๊ะ...ครูแป๋มอยากให้ทุกห้องได้รู้สึกเช่นนี้บ้างจ๊ะ

ขอ พูด เลย ว่า

"6/8 ห้องนายเยี่ยมมาก"

ดูภาพ แล้ว อยากร้องด้วย คน

เอิ้กๆ

~~~~...ความสำเร็จจะเกิดได้อยุ่ที่ทุกคนช่วยกันและร่วมกันปฏิบัติ...~~~~~

สวัสดีครับคุณแป๋ม

ติดตามเรื่องราวของนักเรียนห้องท้ายจากงานเขียนคุณแป๋ม

ต้องยอมรับในความอดทนต่อการส่งเสริมนักเรียนของครูสาวคนนี้มากครับ

ต้องบอกว่านักเรียนที่นี่โชคดีที่มีครูที่เอาใจใส่ได้มากมายขนาดนี้

ผมบอกได้เลยว่านักเรียนยุคนี้ต้องไม่เคยพบครูที่เสียสละเวลาและความสุขของคน

เพื่อเด็กได้เท่ากับครูคนนี้ บางทีอาจจะไม่ได้พบที่ใดอีกก็เป็นได้ครับ

เพราะระบบการศึกษาไทยได้กลายเป็นคนไข้ที่เรียกว่าระดับโคม่าไปแล้ว

ผมขอให้น้องๆนักเรียนโปรดทำหน้าที่ตนเองให้ดี ให้มีคุณค่า เชื่อว่าเพียงเท่านี้ก็จะทำให้ครูแป๋ม

มีความสบายใจและมีกำลังใจที่จะสู้ต่อ สงสารครูเขาเถอะนะครับ

  • เป็นอะไรหรือเปล่าครับครูแป๋ม อาการครั่นเนื้อครั่นตัว คล้ายจะไข้..อ่านอนุทินครับ
  • ขอบคุณสาระดีๆที่มีให้เสมอมา

เอลฟ์

  • ภาวะกดดันของเด็กห้องท้าย  กับการริเริ่มจะทำอะไรดีดีสักอย่าง มันยากนะที่จะให้ใครเขายอมรับ ทุกคนติดภาพเดิมๆ
  • ตัวนักเรียนเองก็คิดเสมอว่าตนต่ำต้อย มีชีวิตไปวันๆ บางคนเล่นบทประชดไปโน่น
  • การเปิดใจกับครู การพูดคุยกัน ทำให้ครูรู้ว่าพลังของพวกเขาพร้อมจะแสดงออก
  • ขอเพียงการได้รับโอกาส และมีผู้คอยให้คำแนะนำสำหรับห้องที่ขาดการเหลียวแล
  • วันนี้ภาพแห่งความสำเร็จได้บังเกิดแล้ว...แต่อย่าได้หยุดการพัฒนาหรือตกในความหลง
  • หาไม่ภาพความสุขวันนี้ คงไม่มีอีกแล้วในวันหน้า...วันที่ไม่มีครู...

 

สวัสดีค่ะ คุณพชร

  • ขอบคุณทุกข้อความของคุณค่ะ ขอบคุณที่ติดตามอ่านสิ่งที่แป๋มขีดเขียนเอาไว้
  • ทั้งนี้ทุกการกระทำที่ได้ทำเป็นสิ่งที่แป๋มอยากจะช่วยเด็กไทยให้เติบโตอย่างมีคุณภาพ
  • เอาตัวให้รอดในสังคมยุคนี้ สงสารผู้ปกครอง สงสารชาติบ้านเมือง
  • ถ้าเพียงแต่ทำให้เด็กรู้จักคิดให้เป็น ผ่านกิจกรรมที่ต้องอดทน เสียสละ แก้ปัญหาด้วยตนเอง
  • อย่างน้อยเขาก็จะได้เรียนรู้การทำงานกับคนหมู่มาก การประเมินตนและคนอื่น
  • ผลลัพธ์ดีดีที่เกิดจากการทำกิจกรรมเมื่อจบลง ข้อบกพร่องที่จะนำไปแก้ไขโอกาสต่อไปฯลฯ
  • แม้ทราบดีว่าไม่อาจเปลี่ยนได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่อย่างน้อยการที่เขาเปลี่ยนพฤติกรรมจากการไม่เข้าหาครู  มาหาและเล่าเรื่องราวด้วยรอยยิ้มแววตาสดใส..
  • นี่คือของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดแล้วของครูแป๋มค่ะ...

สวัสดีค่ะ คุณครูธนิตย์

  • คงเพราะการทำงานหนักมาทั้งสัปดาห์ค่ะ ต้องอดนอนเพราะต้องเร่งดุษฎีฯ
  • อยู่โรงเรียนเร่งสอน และเร่งรวบรวมคะแนนลงปพ.ให้เสร็จทุกห้องเพราะต้องส่งตรวจ ไม่ให้กลุ่มสาระฯต้องลำบากใจ
  • มารอคนๆเดียว(จะได้เป็นการส่งปพ.กลุ่มสาระฯแบบร้อยเปอร์เซ็นต์..เฮ้อ..)
  • ขออนุญาตถอนใจ...และขอไปทานยาก่อนนะคะ.

น้องสาวพี่ริอ่านเป็น trainner แล้วหรือนี่ ดีใจแทนน้องครูผู้ชายด้วย  ที่จะมีพี่เลี้ยงสวยและเก่งแบบนี้ อ้อ..ดีใจกับเด็กทุกคนที่ได้เรียนกับครูดีทั้งสองคนค่ะ

แล้วพี่จะแวะมาใหม่นะ..

 

สวัสดีครับ ผมมาให้กำลังใจครูดีครับ

http://gotoknow.org/blog/thai-educated/299075

สวัสดีค่ะครูแป๋ม ช่วงนี้คงยุ่งมากนะคะเด็กๆ ก็ใกล้ปิดเทอมแล้ว...

มาเป็นกำลังใจดีๆค่ะ

  • มาแวะและมาเติมกำลังใจให้แก่กันครับ
  • ขอให้มีความสุขด้วยครับ

สวัสดีค่ะ พี่ใบเฟิร์น คนสวย(กว่าแป๋มแน่ๆ..)

  • พี่เฟิร์นหายไปตั้งนานคิดถึงนะคะ
  • เป็นความบังเอิญที่เรายังใหม่กับที่นี่ทั้งคู่
  • ทำให้ได้พูดจากันมากขึ้นพบว่าเรามีความคิด
  • และแนวทางอยากพัฒนาเด็กที่คล้ายๆกัน
  • ด้วยความเป็นครูรุ่นพี่ก็เพียงบอกเล่าสู่กันฟัง
  • ขอบคุณพี่เฟิร์นและจะรอพี่เฟิร์นมาเยี่ยมอีกนะคะ

สวัสดีค่ะ คุณเป็นเอก

  • ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้ครูดีทั่วประเทศค่ะ

สวัสดีค่ะ พี่แดง

  • ชื่นใจจังสำหรับกำลังใจจากคนดีดีแบบนี้ สงสัยไข้หวัดจะกลัว (ความดี)
  • รู้สึกอาการอ่อนเพลียจะดีขึ้นค่ะพี่แดง...ขอบคุณค่ะพี่..

สวัสดีค่ะ คุณสามสัก

  • กำลังใจเป็นสุดยอดปรารถนาของแป๋ม และทุกๆคนค่ะ  ขอบคุณนะคะ

นี่เป็นรูปแบบการสร้างผู้นำที่คุณครูแป๋มให้กับนักเรียน
เต็มไปด้วยเนื้อหาสาระของการสร้างผู้นำตั้งแต่เยาว์วัย
เพื่อที่จะเติบใหญ่ไปสู่อนาคตในรั้วมหาวิทยาลัย
คุณครูแป๋มคิดแล้วทำ มิใช่คิดแล้วเขียนเพ้อพกด้วยวาทะภาษาสวยๆ
ข้อเขียนคุณครูแป๋มเต็มไปด้วยเนื้อหาและจับต้องได้
ข้อเขียนของคุณครูแป๋มเน้นนำไปสู่การปฏิบัติที่เห็นเป็นประจักษ์หลักฐาน
สรุป สิ่งที่ครูแป๋มให้กับเยาวชนในวันนี้
- การสร้างภาวะผู้นำ
- การให้โอกาสเยาวชนได้แสดงศักยภาพ

จึงขอแสดงเจตนาความเห็นว่า บันทึกนี้เป็นบันทึกที่ดีที่สุด
แล้วผมจะไปโหวตให้คุณครับที่ 

http://gotoknow.org/blog/manthanaa/285259?page=1

 

 

สวัสดีค่ะครูแป๋ม และเพื่อนๆห้อง 6/8 ทุกคน

จากที่ได้ดูรูปภาพกิจกรรมที่เพื่อนๆห้อง 6/8 ร่วมมือร่วมใจกันทำจนเป็นที่สำเร็จและที่ภาคภูมิใจ

เราขอแสดงความดีใจด้วยที่ ห้อง 6/8 สามารถร่วมมือกันทำกิจกรรมดังกล่าวได้ ทุกๆภาพเป็นภาพของความสามัคคีภายในห้อง

ทุกภาพเป็นภาพแห่งความสำเร็จที่ห้อง 6/8 ร่วมกันทำ

เป็นกิจกรรมที่ห้อง 6/8 ร่วมกันคิดและนำเสนอออกมาได้ดีที่เดียว ทุกคนในห้องแบ่งหน้าที่และจัดกิจกรรมได้อย่างเหมาะสม มันเป็นเพราะความพยายามที่อยากจะทำกิจกรรมดังกล่าว ความสามัคคีของคนภายในห้อง และคำแนะนำต่างๆจากครูแป๋ม

ในแต่ก่อนห้อง 6/8 จะเป็นอย่างไรเราไม่รู้ แต่ในปัจจุบันห้องนี้มีความสามัคคีกันมาก

"เราขอยกนิ้วให้"

(ปล.ภาพสุดท้ายประทับใจสุดๆ)

สวัสดีค่ะ คุณปรเมศร์

  • แป๋มก็ยังขอยืนยันคำเดิมว่า จะขอทำหน้าที่ของครูให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ค่ะ.

สวัสดีจ๊ะ หนูพีรฎา

  • ดีใจแทนสมาชิกห้องแปดด้วยค่ะ  และนี่คือกำลังใจจากเพื่อนต่างห้องที่มีให้แก่กัน
  • น่ารักมากค่ะ..จะดีแค่ไหน  หากนักเรียนที่รักของครูแป๋มมีการจัดกิจกรรมชิ้นโบว์แดงมาสักกิจกรรม
  • ร่วมแรงร่วมใจโดยไม่เลือกห้องไหนเป็นห้องไหน ทลายกำแพงนี้เสีย
  • นี่คือสุดยอดที่เราเด็กม.6 จะทำให้น้องๆได้เห็นความสามัคคีของพี่ๆของเขา
  • ในอันที่จะสามัคคีกันทำเพื่อโรงเรียนและชุมชน...ครูแป๋มฝันอย่างนั้นจ๊ะ..
เกษราพรรณ หกห้องแปด

สวัสดีค่ะครูแป๋ม

เห็นงานสำเร็จก็ยิ้มจนหน้าแทบจะบานเป็นจานดาวเทียมแล้วล่ะคะ

แต่เบื้องหลังรอยยิ้ม ก็คือคุณครูนั่นแหละค่ะ

ที่ทั้งผลักทั้งดัน จนพวกเรามาถึงจุดนี้

หนูขอเป็นกำลังใจให้ห้องห้าด้วยนะคะ หวังว่า

โครงการต้นกล้าสิ่งแวดล้อม ม.6/5 โรงเรียนสุรธรรมพิทักษ์

จะสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี ครูแป๋มจะได้หน้าบานเป็นปลื้มยิ่งๆขึ้นไป สาธุๆ

วันนี้ได้รับฟังผลงานของเพื่อน ม.6/8 ครับจากการที่ได้ฟังทำให้รู้สึกถึงความสอดคร้องระหว่างเหตุการที่เกิดขึ้นในห้องที่ไปสอดคล้องกับปรัชญาเศษฐกิจพอเพียงได้อย่างลงตัวเป็นวิธีที่สุดยอดครับ

 

เกษราพรรณ หกห้องแปด

  • แหม...มิลล์ก็พูดเกินไป..อิอิ..
  • ปล.ไปเตรียมหน้าบาน (แฉ่ง) ดีกว่า...

ห้องเราจะนำมาพัฒนาคนละตัวแปรได้นะ แบล็ก

นายสิทธิพงษ์ เวียงย่างกุ้ง

สวัสดีครับครูแป๋ม...ผมขอขอบพระคุณที่ทำให้ห้องของพวกผมนั้นประสบผลสำเร็จนะครับ...และขอขอบพระคุณทุกคอมเมนท์ที่เขียนมานะครับ...ผมตั้งใจกับการทำโครงการนี้มากนะครับ....สุดท้ายนี้ผมขอให้ครูดูแลรักษาสุขภาพด้วยนะครับ0...สาหวาดดีครับ

เต๋า สิทธิพงษ์

  • ความสำเร็จ ณ วันนี้ต้องผ่านอุปสรรคอะไรมากมาย ได้มาแล้วรักษามันไว้ให้ดี
  • เพราะนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการบุกป่าฝ่าดง จนพบทางออกเริ่มต้นที่เห็นแสงสว่าง...มองไปข้างหน้า..พัฒนาต่อไปด้วยดีไหม...โอเคนะจ๊ะ.

ขอให้น้องๆก้าวต่อด้วยใจที่มั่นคงนะครับ

ขอบคุณแทนเด็กๆด้วยค่ะ คุณพชร

มาชื่นชมกับความสำเร็จด้วยคนครับ

การเริ่มต้นที่ดีมีชัยไปกว่าครึ่งครับ

สวัสดีค่ะ คุณสันติ

  • ขอบคุณที่เข้ามาชื่นชมความสำเร็จของเด็กๆนะคะ
  • อยากให้เป็นความสำเร็จที่ยั่งยืนมากๆ...

สวัส ดี ค้า ครูแป๋ม

หนูอยากบอกว่า

ฝ่าย ลงทะเบียน น่ารัก มาก เลย อ่า คะ

^^

คั ย ว้ า....?

55+

สรินธร

  • อ๋อเหรอ...น่ารักจริงง่ะ..อิอิ..น่ารักก็ได้จ้า (น้อยกว่าครูแป๋มนิดนึง..5555)

ดี จั ย จัง ปิด เทอม เเร้ว ^__^

สงสัย จะ คิดถึง ครูแป๋ม แย่ เลย อ่ะค่ะ

ยังงัยก้อ ดูเเล สุขภาพ ด้ว ย น่ะ ค่ะ

รักและ คิดถึง หลา ยๆๆๆๆ 55+

ห้องนี้มีความสามัคคีกันดีมากค่ะ จากที่ได้ดูภาพมา

ยินดีด้วยกับความสำเร็จนะคะ

เอ้อ...ที่ขาดไม่ได้ต้องขอขอบคุณเต๋า และตัวแทนเพื่อนๆห้อง8

ที่มาแนะแนวทางในการทำโครงการให้ประสบผลสำเร็จนะคะ ขอบคุณมากค่ะ

^^

ดีจ้า หนูอมราวดี

  • ดีมากลูกที่ยินดีในความสำเร็จของเพื่อน
  • ในสายตาครูแป๋ม ห้องเราหาได้ด้อยกว่าห้องของพวกเขา
  • เพียงแต่...เราปล่อยให้ม่านบางๆมันมากั้นความสามารถของเราอยู่ได้
  • ลองเปลี่ยนวิธีคิด จากสภาพที่เป็นอยู่แล้วนำมาปรับแก้ภาพรวมของห้องแบบสร้างสรรค์
  • รู้ไหม..ทำยังไง..ถ้ายัง..มาหาครูแป๋มสิจ๊ะ

ดีจ้า หนูอมราวดี

  • ดีมากลูกที่ยินดีในความสำเร็จของเพื่อน
  • ในสายตาครูแป๋ม ห้องเราหาได้ด้อยกว่าห้องของพวกเขา
  • เพียงแต่...เราปล่อยให้ม่านบางๆมันมากั้นความสามารถของเราอยู่ได้
  • ลองเปลี่ยนวิธีคิด จากสภาพที่เป็นอยู่แล้วนำมาปรับแก้ภาพรวมของห้องแบบสร้างสรรค์
  • รู้ไหม..ทำยังไง..ถ้ายัง..มาหาครูแป๋มสิจ๊ะ

..สวัสดีครับทุกคน...แวะมาทักทายเด็กห้องท้าย...

.เป็นยังไงกันบ้างสบายดีกันรึเปล่าคับ....เห็นหายไปนานเลย...

..ยังไงก็ดูแลรักษาสุขภาพด้วยนะครับ....

น้องมุก คนสุรินทร์ค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณครูแป๋ม หนูได้เข้าไปดูรูปภาพกิจกรรมแล้ว พี่ๆเขาเจ๋งมาก จัดกิจกรรมได้ออกมาดีมาก เพราะได้ครูดีอย่างครูแป๋มนี้เอง

ขอบใจนะเต๋า กิจกรรมของห้องก็มีเต๋านี่แหละเป็นหัวเรี่ยวหัวแรง ..ผลบุญนำพานะคะ

ขอบใจน้องมุกด้วยจ๊ะ ยังไงก็แวะมาเติมกำลังใจให้กันบ่อยๆนะลูก

แวะมาทักทายครับ..

สบายดีรึเปล่าคับ..ครูแป๋ม

โครงการของห้องผม ผมยังเก็บไว้อยู่เลยครับ

เปิดอ่านทีไรก็คิดถึงวันนั้นอยู่เสมอเลยครับ..

แล้วผมอยากให้น้องๆ ทำโครงการสานต่อเจตนารมย์ของ

อะไรก็ได้ครับ..ที่เป็นความคิดสร้างวรรค์และเกิดผมผลดีกับโรงเรียนหรือชุมชน

ถ้าว่างๆผมจะเข้าไปเยี่ยมนะครับ

แล้วอีกอย่าง ผมมีกลอนมาฝากครับ...

อ่านแล้วทำให้คิดถึงเพื่อตลอดเลย..ลองอ่านดูนะครับ

ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...หนีเรียนไปเที่ยวต่างอำเภอ

ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...เดินไป แซวคนโน้นคนนี้ไป

ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...ผมทรงนักเรียน

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...ไหว้พระหน้าประตู

ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...กางเกงสีน้ำตาล..เครื่องแบบที่ภูมิใจ

ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...เก้าอี้ตัวที่เรานั่งประจำ

ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...ห้องเรียนที่แสนจะอบอุ่น

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เดินเปลี่ยนคาบไป20นาที

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...ห้องน้ำที่ให้เราเถลไกล

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...คำพูดที่ว่า'นักเรียนทำความเคารพ'

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เสียงหมดคาบ'ตึ๊งตึ่งตึงตึ่ง ตึ่งตึงตึ๊งตึ่ง'

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อนที่นั่งลอกการบ้านเป็นเพื่อนเรา

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยพูดคุยกับเรา เวลาเหงา

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่กล่าวคำว่า'โชคดี'ก่อนกลับบ้าน

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่ช่วยแก้ตัวเวลามีปัญหา

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่ไปกินข้าวด้วยกันตอนกลางวัน

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยแย่งกับข้าวเรากิน

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่นั่งเฮฮากันตอนว่าง จนขึ้นเรียนสาย

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่นั่งกินข้าวโต๊ะประจำ

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยห่วงใยดูแลเราเสมอ

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยให้เมล์เพื่อนมาอีกที

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยตลก..เฮฮา..หัวเราะ..ไปกับเรา

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่ให้อภัยเราได้ทุกเรื่อง

แต่ ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน..ที่ต้องจากกัน..ไปตามความฝันของตนเอง

ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน..ที่ต้องห่างไกล.กันนับสิบนับร้อยกิโล

ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน..ที่มีชีวิต..อนาคต..ตามที่ทุกคนเลือก

ต่อจากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน..จะเรียนจบตามที่ใจหวัง

ต่อจากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน..จะทำงาน หาเงิน แบ่งเบาภาระพ่อแม่

ต่อจากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน..จะมีคู่ชีวิต ครอบครัวที่สมบูรณ์

ต่อจากนี้...เพื่อน...จะคิดถึงกัน..ติดต่อกัน..ไม่ว่าจะนานแค่ไหน

ต่อจากนี้...เพื่อน...จะอยู่ในใจ..ความทรงจำ..พวกเรา..เสมอ

สวัสดีค่ะ เต๋าสิทธิพงษ์ และคุณไม่แสดงตน

ขอบใจที่มาทักทายกัน ครูสบายดีจ๊ะ

จากการที่น้องๆได้เห็นรุ่นพี่ทำโครงการที่มีประโยชน์

สร้างแรงนันดาลใจให้น้องได้ดีทีเดียว

โดยเฉพาะห้องเต๋าที่ได้นำเสนอโครงการด้านเศรษฐกิจพอเพียงเป็นห้องแรก

ว่างก็มาแนะนำเป็นวิทยากรให้น้องๆนะคะ

ขอบใจค่ะที่นำบทกวีเพราะๆมาฝาก.

สวัสดีครัฟ......ทุกๆคนบายดี

สบายดีรึป่าวคัฟ....

ไม่ได้แวะเข้ามานานเลย

สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังนะคัฟ

สำหรับผมไม่มีอะไรจะให้นอกจากความรักที่ศิษย์มีต่อครูนี่แหละคัฟ

ผมก็จะตั้งใจเรียนเพื่อพัฒนาตนเองและเพื่อกลับไปพัฒนาบ้านเกิดของตนให้ดีคัฟ

ท่องไว้เสมอว่า " คนของราชา ข้าของแผ่นดิน"

ยังงัยก็รักษาสุขภาพกันด้วยนะคัฟ

สวัสดีค่ะ คุณวิทย์-คอม 3

ขอบใจที่อวยพรวันเกิดย้อนหลังให้ครูแป๋ม

ครูเชื่อในสิ่งที่เต๋าบอกโดยไม่มีข้อแม้

และจะรอวันแห่งความสำเร็จของเต๋านะคะ

อยากให้เต๋าดูแลสุขภาพตนเองเช่นกันจ๊ะ.

เรียนคูรครูที่เคารพและก็ขอสวัสดีปีใหม่ย้อนหลังนะครัฟ

วันนี้ว่างๆก็เข้ามาดูบันทึกของครูแป๋มที่เขียนให้ห้อง/8 ปี 52

ก็ดูทุกครั้งก้อดคิดถึงไม่ได้เลยครัฟ มันเป็นสิ่งที่ทำให้ผมมีวันนี้ได้ก็เพราะ

การชีนำและกำลังใจจากเพื่อน จากครู ที่คอยอยู่เป็นเพื่อนยามทุกข์ สุข

ทำให้จิตใจของเราเข้มแข็งและต่อสู้กับปัญหาต่างๆ ให้ผ่านพ้นเรื่องต่างมาได้ตลอด

ยังงัยก็ฝากบอกน้องที่มาเรียนวิทยาการคอมพิวเตอร์ด้วยนะครัฟ

ว่าผมจะรอต้อนรับน้องเค้าอย่างดีเลยหละ แต่ตอนนี้ผมเห็นวุฒิที่เป็นนักวิ่งมาสอบพละอยู่

งั้นเด๋วแค่นี้ก่อนน่ะครัฟ เดววันหลังผมจะแวะเข้ามาเยี่ยมใหม่น่ะครัฟ

รักษาสุขภาพด้วยนะครัฟ

สวัสดีปีใหม่ค่ะ คุณComputer Science#3

  • จ๊ะ..ครูแป๋มก็กลับมาอ่านบ่อยๆเหมือนกันยามคิดถึงพวกเรา ชาวอดีตม.๖/๘ ปีที่แล้ว
  • เหตุการณ์ที่เรียกได้ว่าเป็นตำนานหรือประวัติศาสตร์ที่สุรธรรมฯต้องจารึกไว้
  • ก็คือการที่นักเรียนห้องที่จัดเป็น "ม้านอกสายตา"ของคนอื่นๆ
  • ได้ผนึกกำลังกันจัดทำโครงการต้นกล้าเศรษฐกิจพอเพียงได้สำเร็จเป็นห้องแรก
  • แน่นอน..การเชื้อเชิญผู้ที่เราเคารพหลายท่านที่ว่างอยู่ห้องใกล้ๆ การตระเตรียมของว่าง และ...
  • การตั้งแถวเพื่อรอต้อนรับกลับ"เป็นหมัน"..ทั้งนี้เพียงเพราะว่า...เป็นเด็กห้องท้ายหรือ.???? ครูจึงถึงบางอ้อ..อืม
  • แม้ว่าเวลาจะผ่านไปเป็นปีความประทับใจของครู และเพื่อนๆห้องอื่นที่เห็นกับตาว่าพวกเราทำสำเร็จ
  • ได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับเด็กห้องคิงที่มีจิตใจดีงามได้จัดทำโดยยอมรับว่าทึ่งมากและไม่คิดว่าห้องเราจะทำได้จริงๆ
  • วันนี้ฟ้าหลังฝนช่างสดใส น้องๆได้ตัวแบบความพยายามจากห้องเธอ เลือดนักสู้ที่ยอดเยี่ยมมากกว่าห้องอื่นๆ
  • สถิติการศึกษาต่อก็ไม่ได้ด้อยกว่าห้องอื่นๆ เท่าเทียมหรือมากกว่าด้วยซ้ำ
  • "บันทึกของครูแป๋มที่เขียนให้ห้อง/8 ปี 52 ก็ดูทุกครั้งก้อดคิดถึงไม่ได้เลยครัฟ
  • มันเป็นสิ่งที่ทำให้ผมมีวันนี้ได้ก็เพราะการชีนำและกำลังใจจากเพื่อน จากครู
  • ที่คอยอยู่เป็นเพื่อนยามทุกข์ สุข  ทำให้จิตใจของเราเข้มแข็งและต่อสู้กับปัญหาต่างๆ ให้ผ่านพ้นเรื่องต่างมาได้ตลอด"
  • ครูดีใจนะที่ได้ยินคำกล่าวเช่นนี้ อันเป็นการบ่งบอกถึงการเป็นผู้ที่มีวุฒิภาวะที่สมบูรณ์พร้อมที่จะดูแลผู้อื่น
  • ขอให้ศิษย์มีความสุข มีความเจริญก้าวหน้า สมปรารถนาทุกประการด้วยเทอญฯ.

Large_img_05280

(ภาพโดย..นส.ณิชานันท์ สัญจรดี ม.๔/๘ เลขที่ ๑๐)

ครูแป๋มมักจะเป็นผู้นำในการส่งเสริมให้เด็กได้ทำกิจกรรม ที่ทำให้เขาภูมิใจในตนเอง

สวัสดีปีเถาะค่ะ Ico48 ท่านผอ.พรชัย ที่เคารพ

  • นับเป็นความตั้งใจของแป๋มอย่างยิ่งยวดในการเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาการศึกษาไทยให้ก้าวหน้า
  • มีแรงบันดาลใจอันแรงกล้าที่อยากลดช่องว่างระหว่างเด็กห้องคิงกับเด็กห้องท้ายที่สวนกระแสสังคม
  • อยากให้เด็กห้องท้ายได้รับการยอมรับจากครูอาจารย์และคนรอบข้างเหมือนเด็กห้องคิงกันบ้าง
  • วิธีการจัดการเรียนรู้ของเด็กห้องคิงนี่คือวิธีหนึ่งที่แป๋มใช้..
  • http://gotoknow.org/blog/kfstd/252146
  • แต่กับเด็กห้องท้ายต้องปูพื้นฐานให้กับเขาก่อนด้วยการติวให้กับผู้ที่มุ่งมั่นจริงๆ
  • บางกลุ่มติวกันตั้งแต่สี่โมงเย็นถึงสี่ทุ่ม เอ้า..เลี้ยงข้าวพร้อมเลยพ่อแม่ไม่ต้องห่วง
  • ถึงเวลาก็มารับกลับบ้านได้ ยิ่งเห็นเด็กมีความพยายามแป๋มเองก็มีพลังใจสอน
  • และขอบอกว่า.."สอนฟรี"..ค่ะ..ไม่คิดค่าตอบแทนแม้เพียงนิด แปลกไหมคะ?
  • หวังว่าสักวันทุกคนจะเข้าใจและเลิกถามเสียทีว่า"ครูแป๋มทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร"
  • สักวันแป๋มจะมีคำตอบให้กับทุกคนค่ะ
  • สิ่งหนึ่งที่ได้รับคือความ"สุขใจ"ที่มาจากคำพูดที่บริสุทธิ์กลั่นมาจากใจพวกเขา..เด็กห้องท้ายที่ครูแป๋มผูกพัน
  •   http://gotoknow.org/blog/kfstd/274021
  • ขอบพระคุณสำหรับกำลังใจที่มอบให้เสมอมานะคะ
  • "ครูแป๋มมักจะเป็นผู้นำในการส่งเสริมให้เด็กได้ทำกิจกรรม ที่ทำให้เขาภูมิใจในตนเอง"
  • ค่ะท่าน เด็กทุกคนอยากเป็นคนดี อยากได้รับการยอมรับ อยากภาคภูมิใจในตนเอง
  • หน้าที่ของเราต้องสร้างโอกาส ให้โอกาส หาเวทีให้เขาได้มีที่แสดงความสามารถอย่างเท่าเทียมกัน
  • เป็นอีกหนึ่งภารกิจที่บุคลากรทางการศึกษาพึงสำนึกและถือเป็นหน้าที่อันยิ่งใหญ่ไม่ควรสกัดกั้นหรือเพิกเฉยเป็นอันขาด.

โย่ววว  สวัสดี คร๊าบบบบ

สวัสดีค่ะ คุณพิพัฒน์

  • ไม่แน่ใจว่าเป็นพิพัฒน์ศิษย์โนนสูงหรือไม่
  • ถ้าใช่ก็ขอบใจถ้าไม่ใช่ก็ขออภัยนะคะ
  • ดีใจค่ะที่แวะมาทักทายกันค่ะ..^^
นายสิทธิพงษ์ เวียงย่างกุ้ง

สวัสดีครับครูแป๋มที่เคารพ วันนี้กลับมาดูร่องรอยความสำเร็จจากการทำโครงการแรกในชีวิต นี่ก็ผ่านมา 4 ปีแล้วครัฟ ยังจำวันนั้นได้ไม่ลืมเลย คิดถึงวันที่ผ่านมา คิดถึงเพื่อนๆทุกคน และคิดถึงครูแป๋ม และโรงเรียนสุรธรรมพิทักษ์ด้วยครัฟ ใจจริงอยากกลับไปโรงเรียนนะครัฟ แต่ว่างานทางมหาลัยเยอะจนแทบไม่มีเวลาไปไหนเลย เรียนเสร็จก็เข้าองค์การ ช่วงนี้ใกล้เปิดเทอมแล้ว งัยก็ขอให้ครูแป๋มรักษาสุขภาพด้วยนะครัฟ หากมีโอกาสก็อยากกลับไปเยี่ยมคุณครูอีกสักครั้งนะครัฟ สวัสดีครัฟ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี