การอ่าน...ทำให้เราได้รู้ความคิดของผู้อื่น
การเขียน...ทำให้เราได้เห็นความคิดของตัวเอง
นิรนาม.
คิดไปถึงที่ว่า หากเราไม่อ่าน ก็ไม่มีวันได้รู้...
หากไม่เขียน ก็ไม่มีวันเห็น...
นี่เอง ครูอาจารย์ท่านจึงสอนสั่งให้ฟัง คิด ถาม เขียน (สุ จิ ปุ ลิ)
เพื่อจะได้เกิดการ .... “เรียนรู้”
(^___^)
มาประเดิม... ก่อนไปแพทย์แผนไทย ครับ
แล้วจะหาเวลามาอ่าน ครับ
สวัสดีครับอาจารย์ วันก่อนเข้าไปเยี่ยมเยียนกัลยาณมิตรท่านหนึ่ง เห็นป้ายข้างฝาบ้าน..คุณแม่เป็นผู้เขียน...ขอบพระคุณ ครับ
สวัสดีค่ะคุณแสงแห่งความดี
ขอบคุณที่มาเปิดบันทึกให้ค่ะ
ใช้บริการแพทย์แผนไทยแล้ว กลับมาเล่าบ้างนะคะ เป็นอย่างไรบ้าง
ขอบคุณดอกไม้หลากสีค่ะ
(^__^)
สวัสดีค่ะคุณหนุ่ม กร~natadee
ขอบคุณสิ่งดี ๆ ที่นำมาฝากเสมอนะคะ
อ่านแล้ว...เป็นถ้อยคำเรียบง่าย แต่มีคุณค่ามากค่ะ
(^___^)
ผมมาฝึกเขียนที่โกทูโนว์นี่แหละครับ เพื่อจะได้เกิดการเรียนรู้
สวัสดีค่ะ
เริ่มเขียนบันทึกประจำวันของตัวเอง ไม่ได้ทุกวันค่ะ จะเขียนเฉพาะวันที่มีเหตุการณ์ที่ควรบันทึกไว้ค่ะ
สวัสดีนกแห่งอรุณรุ่ง
คงต้องอ่านหนังสือมากมายในระยะนี้
ได้ข่าวจากคุณกฤษณ์ว่าโหลไปช่วยคนโน้นคนนี้จนแทบไม่มีเวลาทำงานของตัวเอง....
ไม่ได้ห้ามครับ แต่อยากให้มองงานของตัวเองก่อน
ช่วยคนอื่นได้นั้นดีแน่นอน ไม่มีข้อสงสัย แต่หากสุขภาพไม่อำนวยเพราะพักผ่อนไม่พอ จะส่งผลกระทบกับการเรียนรู้ได้นะครับ
และเห็นด้วยครับ...
หากเราไม่อ่าน ก็ไม่มีวันได้รู้...
หากไม่เขียน ก็ไม่มีวันเห็น...
นี่เอง ครูอาจารย์ท่านจึงสอนสั่งให้ฟัง คิด ถาม เขียน (สุ จิ ปุ ลิ)
เพื่อจะได้เกิดการ .... “เรียนรู้”
สั้นๆแต่ให้ความหมายนะครับ สบายดีนะ
สั้นๆได้ความหมาย
เห็นด้วยค่ะ
ตอนนี้กำลังฝึกเขียน
เขียนเพื่อให้เกิดทักษะ
จากเดิมที่เขียนไม่ค่อยเป็น
ยุ่งยากมากเวลาจะเขียนอะไรเป็นเรื่องเป็นราว
ตอนนี้พอเขียนได้บ้างค่ะ
สวัสดีค่ะท่านsmall man
คนไม่มีรากก็เช่นกันค่ะ แม้จะชอบขีดเขียน แต่การได้มีกัลยาณมิตรคอยอ่าน คอยเติมเต็มความคิด เป็นการสร้างความมั่นใจยิ่งขึ้น และยังมีกัลยาณมิตรหลายท่านที่ได้ช่วยสร้างความรู้ในด้านการใช้ภาษาไทยที่ถูกต้องยิ่งขึ้นด้วยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะพี่สุนันทา
คนไม่มีรากชอบเขียนบันทึกส่วนตัวตอนเช้าระหว่างดื่มกาแฟค่ะ
หลัง ๆ เวลาน้อยลง ก็เขียนบ้างเว้นบ้าง แต่ชอบเขียนค่ะ
รักษาสุขภาพและอย่าลืมส่งข่าวดีให้น้องด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะ..คุณคนไม่มีราก
เห็นด้วยค่ะ"สุ จิ ปุ ลิ"เป็นหัวใจของการเรียนรู้
ในห้องเรียนครูนก...พยายามแบ่งสัดส่วนสุ จิ ปุ ลิ ให้สอดคล้องกับเนื้อหาสาระที่กำลังเรียนรู้กัน....ต้องพยายามฝึกให้เขา..เด็กยุคปัจจุบันชอบสุ..แต่ไม่ชอบลิ...ก็ต้องลุ้นต้องบ่มเพาะกันขึ้นมานะค่ะ
พี่คนตัดไม้คะ
โอ้โห...อ่าน เทศน์...อ้าวไม่ใช่...คำเตือนด้วยความเป็นห่วงแล้วยิ้มเลย....
ได้ข่าวจากคุณกฤษณ์ว่าโหลไปช่วยคนโน้นคนนี้จนแทบไม่มีเวลาทำงานของตัวเอง....
ไม่ได้ห้ามครับ แต่อยากให้มองงานของตัวเองก่อน ช่วยคนอื่นได้นั้นดีแน่นอน ไม่มีข้อสงสัย แต่หากสุขภาพไม่อำนวยเพราะพักผ่อนไม่พอ จะส่งผลกระทบกับการเรียนรู้ได้นะครับ
พี่กฤษณ์คงจะห่วงโหลมากไปหน่อย....ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ การอ่านและแปลหนังสือให้น้อง ๆ ก็มีผลพลอยได้เพราะเป็นหนังสือที่โหลสนใจและต้องใช้อ้างอิงในบทที่ 2 อยู่แล้วค่ะ...อ่านสนุกมากด้วยค่ะ แม้จะแสบ ๆ ตา ไปบ้าง
พี่ไม่ต้องห่วงค่ะ อ้อ...มียาหยอดตาสกัดจาก "ใบย่านาง" น้องเอามาฝาก จะแบ่งให้พี่ด้วยนะคะ
(^___^)
สวัสดีค่ะ คุณคนไม่มีราก
คิดถึงค่ะ
ฟัง คิด ถาม เขียน (สุ จิ ปุ ลิ) ทำให้เกิดพหูสูตร
ขอบคุณคุณเบดูอินที่แวะมาทักทายค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณนาง...มณีวรรณ
ยิ่งฝึกเขียนก็จะยิ่งเห็นความคิดของตัวเอง ค่ะ
คนไม่มีรากคิดว่า...การเรียนรู้ที่สำคัญและทรงประสิทธิภาพที่สุดคือ การเรียนรู้ตนเอง จากนั้น การเรียนรู้สิ่งอื่น ๆ รอบตัวจะไม่ใช่เรื่องยุ่งยากค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณnoktalay
ดีใจที่ได้ทักทายกันอีกครั้งค่ะ
เด็ก ๆ ปัจจุบ้นเขาชอบ "ทางลัด" นั่นคือ "คว้า" โดยไม่ค่อยยอม "ค้น"
ดีใจที่คุณครูนกเห็นความสำคัญของ สุ จิ ปุ ลิ ค่ะ
(^___^)
ไม่ค่อยชอบอ่านเขียน เท่าไหร่
แต่ชอบมีเพื่อนที่อ่าน แล้วก็เขียนให้อ่านน่ะ