ตอนม.สาม ผมตั้งใจจะเปลี่ยนที่เรียนจึงได้สมัครที่ต่างๆ และแล้วผมก็สอบได้ที่โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย  มุกดาหาร
     ซึ่งที่นี้เป็นโรงเรียนที่มีทั้งประจำและไปกลับ  ผมเป็นเด็กต่างจังหวัดจึงต้องอยู่ประจำ  สำหรับการเข้ามาอยู่ในหอพัก  ผมก็ยังไม่รู้ว่าที่นี้เป็นอย่างไร  พอมาเหนครั้งแรกรู้สึกได้เลยว่าตัวเองจะอยู่ได้ไหม  เพราะการมาอยู่ที่นี้นั้นแทบจะต้องช่วยเหลือตัวเองทุกอย่าง  แต่สำหรับเหตุการณ์ที่ทำให้ผม  รู้สึกเปลี่ยนแปลงตัวเองคือ  ตอนม.ต้นนั้นปรกติผมจะไม่ค่อยอ่านหนังสือสอบ  เนื่องจากอยู่ที่บ้านก็จะไปเรียนพิเศษตลอดทั้งวันปรกติและเสาร์-อาทิตย์  ซึ่งรู้สึกว่าเพียงพอแล้วเลยทำให้ตัวเองเป็นคนที่ไม่ค่อยอ่านหนังสือสอบ  แต่พอมาอยู่นี้ที่เรียนพิเศษก็ไม่มี  พอใกล้สอบกลางภาคครั้งแรก  ด้วยความเคยชินของผมผมก็ไม่ได้ตั้งใจอ่านหนังสืออะไรมากมาก  แต่พอผมมองไปทางเพื่อนๆของผมเห็นเขาอ่านกันอย่างจริงจัง  เราก็เริ่มรู้สึกกดดันแล้วว่าเราต้องเริ่มบ้างได้แล้วนะ  ตอนแรกก็ยังไม่ชินแต่พอหลังๆมาก็ทำมาเรื่อยๆผมก็เลยได้ถือว่าเป็นครั้งแรกที่อ่านหนังสือสอบอย่างจริงจัง  ส่วนหลังๆมาผมก็ไปอ่านกับเพื่อนๆบ้าง  อ่านเองบ้าง  ก็รู้สึกดีเหมือนกัน  จากเหตุการณ์นั้นจึงทำให้ผมรู้สึกได้ว่าบางอย่างนั้นเราก็จำได้ไม่หมดหรอกก็ต้องเกิดจากการอ่านทบทวนบ้างถึงจะจำได้  และทำให้ผมอ่านหนังสือสอบตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา  สำหรับการอยู่โรงเรียนประจำนั้น ทำให้ผมได้ประสบการณ์อะไรหลายอย่างส่วนที่ผมนำมาเล่านั้นเป็นประสบการณ์เพียงนิดเดียวเท่านั้น  สำหรับเหต์การณ์ที่เกิดขึ้นนั้นผมเอามาปรับใช้กับการอยู่หอพักในการเรียนที่มหาวิทยาลัย  ขอนแก่น  และจำนำไปใช้เพื่อพัฒนาตนเองแน่นอน
นี้คือสภาพ หอพัก ของผม
ต่อมาเป็นบรรยากาศในโรงเรียนบางส่วน