การจัดการความรู้ทำอย่างไรจะฝัง....ไว้ในวิถีการทำงานของนักศึกษาเเละคนรุ่นใหม่ๆได้แบบเนียนที่สุด

ผมเคยพูดให้นักศึกษาที่เรียนกับผม ฟังอยู่เสมอถึงเพลงคนทำทาง ซึ่ง อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูรณ์เเต่งไว้ ว่ามีเนื้อหาใจความที่ดีงามมากๆๆ ผมเองส่วนหนึ่งก็ถือเป็นคนทำทางได้บ้างเล็กน้อย เพราะทุกวันนี้ทำหน้าที่ในการเอื้ออำนวยกระบวนการให้ ผู้นำชุมชน พัฒนากร เเละนักศึกษาที่ผมสอนอยู่ในมหาวิทยาลัย ได้เรียนรู้ ได้เเลกเปลี่ยนความรู้ระหว่างกัน ทุกครั้งที่ก้าวเข้าสู่ชั่วโมงการเรียนการสอน ผมมักสวมบทของคนอำนวยกระบวนการมากกว่าสอน เพราะแท้จริงเเล้วผมไม่ได้ เก่งกาจ ดีเลิศ รู้ลึกไปกว่านักศึกษา หรือผู้นำเหล่านั้นเลย ในทางกลับกัน เขาเหล่านั้นต่างหากที่เป็นครูสำหรับผม

  

 

 ภาพที่หยิบมาไว้นี้เป็นนักศึกษา สาขาพัฒนาชุมชน มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี ศูนย์นครนายก ซึ่งผมรับผิดชอบสร้างการเรียนรู้อยู่ 2-3 วิชา เขาพัฒนาการได้เร็วมาก ณ ขณะนี้คงจบปริญญาและถึงฝั่งฝันกันแล้ว ครูดีใจด้วยกับทุกๆคน เธอต้องทำหน้าที่ของนักพัฒนาให้เต็มขีดความสามารถ ส่วนครูจะทำหน้าที่เสมือน คนทำทาง ต่อไป

 

 

 การที่ผมนำเครื่องมือการจัดการความรู้เข้าใช้ในการเรียนการสอนให้นักศึกษา โดยเฉพาะภาคพิเศษนั้น ด้วยเป้าหมายหลัก คือการนำไปประยุกต์ใช้ ในวิถีเเห่งการทำงานอย่างแท้จริง...