ที่บนหลังปราศจากอัศวิน

...เมื่อหกเดือนที่แล้วอยู่เมืองไทย..สิ่งแรกที่ได้ทำคือรู้จักกับgotoknow..แล้วก็วิ่งวนอยู่บนกลางดิน..หมดเวลาต้องติดปีกบิน..บินหนีปัญหา..หนีกับดัก แร้ว..ชีวิตและบ่วงกรรม(หัวเราะเยาะตัวเอง)..โผบินประดุจนก..หมดกำลังก็ต้อง ลงดิน..มองท้องทุ่งเนินดินลดหลั่น..ทุ่งข้าวสาลีถูกลมโบกโยกไหวเอน...ข้างบ้านนี้เป็นทะเลสาป..มีทางเดินเล็กๆเดินได้รอบๆให้(เทวดาเฉกเช่นเรา)ไว้เดินเล่น(เหอๆ)..ผ่านคอกม้า..ลูกม้าหน้าตาจิ้มลิ้ม(เลยถ่ายรูปไว้ดูเล่น)..ตามันบ้องแบ้วอยากรู้อยากเห็นชเง้อ..มอง..ดูเราเหมือนกับจะบอกว่า..(ฉันอยากจะอยู่นอกคอกนอกกรอบเหมือนเธอจัง)...มองหาอิสระ..(เจ้าม้าตัวน้อยในคอก)..เช่นอีกหลายม้าอีกหลายๆตัวบนทุ่งหญ้าที่แลเห็น..เจ้าตัวหนึ่งยืนผงาดโดดเด่น..เป็นม้าขาว...เจ้าม้าสีขาวแสนสวย..สดใสสะอาด..เป็นธรรมชาติของตนที่ไม่มีคนบังคับ..ขับขี่เคี่ยวเข็น..โอ้เจ้าม้าสีขาวแสนงาม ..ยามหลังเจ้าว่าง..ปราศจาก..อัศวิน..ผู้ขับขี่.............วันหนึ่งในเมืองไทยเมื่อหกเดือนที่แล้ว...เด็กหนุ่มคนหนึ่งพูดกับเราว่า...เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้วครับ (อัศวินม้าขาว)....(ยายธีแอบดีใจให้กับม้าสีขาวตัวนั้นที่บนหลังปราศจากอัศวิน)