ฟังผู้อำนวยการโรงพยาบาล 3 แห่ง (โรงพยาบาลกะพ้อ, โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชด่านซ้าย, โรงพยาบาลแม่อาย) มาเล่าเรื่องการทำงานร่วมกับทีมงานของแต่ละแห่ง พบว่า ทั้ง 3 โรงพยาบาลมีสิ่งที่เหมือนกันก็คือ "ปัญหา หรือ ทุกข์" ของการทำงาน แต่มาในรูปแบบที่แตกต่างกัน เช่น มาในรูป นโยบายบ้าง มาในรูปความไม่ยอมรับระหว่างกันเองในทีมบ้าง มาในรูปภัยก่อการร้ายที่คุกคามจิตใจคนทำงานบ้าง
แต่ทั้ง 3 ท่านก็เรียนรู้ คอยแก้ไขสถานการณ์ และต้องต่อสู้กับจิตใจที่ย่อท้อไปบ้างในหลายๆ ครั้ง และผ่านพ้นมาได้
ผมตีความหลังจากฟังเรื่องเล่าของทั้ง 3 ท่าน แล้วเห็นว่า ประเด็นสำคัญที่สะท้อนอยู่ในระหว่างการเล่าเรื่องนั้น คือ การที่ผู้อำนวยการทั้ง 3 ท่าน มีความเห็นอก เห็นใจผู้อื่นอยู่เสมอ สิ่งนี้น่าจะเป็นยาชูกำลังให้มีแรง สร้างสรรค์การทำงานใหม่ขึ้นมาเสมอ แคร์ความรู้สึก ทั้งความสุขและความทุกข์ของคนอื่น ทั้ง 3 แห่งจะชัดเจนในความเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน เห็นการหยิบจับมิติวัฒนธรรม ประเพณี ความเป็นชุมชน อัตลักษณ์ชุมชนมาใช้ในการพัฒนางานโรงพยาบาล
สิ่งเหล่านี้กระมังที่เป็นเหตุปัจจัยทำให้ "ผู้อำนวยการ" ไม่กลายเป็น "ทาสผู้ซื่อสัตย์ที่ต้องคอยตอบสนองนโยบาย มาตรการ ตัวชี้วัดต่างๆ" ตามที่ ผอ. โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชด่านซ้าย ได้ยกขึ้นมากล่าวไว้ตอนหนึ่ง ซึ่งสิ่งที่ว่านี้นั่นเอง คือ "ทุกข์" ตัวใหญ่ ที่ ผอ. ทั้ง 3 ท่านไม่ซ้ำเติมทีมงานและตัวท่านเอง
ทุกข์ ตัวใหญ่
อ่านแล้วน่าคิดค่ะ
เพราะปกติไม่ค่อยจะได้ยินใครพูดทุกข์ตัวเล็ก ทุกข์ตัวกลาง ทุกข์ตัวใหญ่
แปลกไปอีกแบบค่ะ
แวะมาเยี่ยมเยียน..
ซึมซับแนวคิดที่ลึกงาม
..
ขอบคุณครับ