นับตั้งแต่ย่างก้าวเข้าสู่รั้วเภสัชสาสตร์แห่งสำนักวิชาเภสัชศาตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา ในฐานะนิสิตชั้นปีที่ 1 นิสิตเภสัชฯ รุ่นที่ 3 (นับว่าเป้นรุ่นบุกเบิกเลยทีเดียว)
จำได้ว่าก่อนหน้านี้แทบไม่เคยคิดฝันว่าจะต้องมาเรียนในสาขานี้ เพราะพร่ำคิดเสมอว่า จะเรียน นิติศาสตร์ เพื่อเป็น ผู้พิพากษา ให้ได้ อย่างว่าชะตาช่างผกผัน จับพัดจับผูมาได้มาเรียนเภสัชฯ ก็คงต้องกัดฟันเรียนไป ...
ชีวิตปี 1
ในฐานะนิสิตเภสัชศาสตร์ ปี 1 เป้นนิสิตเภสัชฯ รุ่นที่ 3 มันจึงไม่แปลกที่คณะเภสัชศาสตร์ (ที่ มน. พะเยา เรารียกว่า สำนักวิชาเภัชศาสตร์) มันแทบจะไม่มีอะไรเลย ชีวิตปี 1 เป้นการเรียนในวิชาพื้นฐานทั่วไปที่ต้องเรียนรู้ เตรียมพื้นฐานสำหรับการเป็นเภสัชกรตัวน้อยๆ ท่ามกลางขุนเขาที่รายล้อม บรรยายที่ดั่งสรวงสรรคืเพียงพริบตา เวลาก้อผ่านไป 1 ปี
ชีวิตปี 2 ผมว่าเป้นช่วงชีวิตที่แสนขจะเหน้ดเหนื่อย เพราะเป้นที่ทราบกันดีครับว่า
(สมัยนั้น) นิสิตปี 2 ที่พะเยาจะต้องเดินทางไปเรียนที่ มหาวิทยาลัยนเรศวร พิษณุโลก ทุกเสารื อาทิตย์ ส่วนจันทรืถึงศุกรืเราก้อเรียนที่พะเยา นั่งรถไปกลับแบบนั้นทั้งปี
เหนื่อยแสนเหนื่อย ... แต่ก็รอดพ้นมาได้ .. อิอิ
บนรถเป็นอีกช่วงหนึ่งที่เราได้มีเวลาอยุ่กับเพื่อนๆมากขึ้น (ลืมบอกไปว่ารุ่นผมมีกันแค่ 47 คนเองครับ) ก้เลยทำให้เรารุ้จักกันมาขึ้น สนิทกันมาก จนแทบจะจำชื่อบุพการีกันได้แล้ว (นี่ขนาดเด็กมหา'ลัย ยังล้อชื่อพ่อชื่อแม่กันอยุ่ 55)
ชีวิตปี 2 จึงเหมือนเป้นชนเผ่าหนึ่งๆที่เคลื่อนที่ไปมาระหว่าง พะเยา - พิษณุโลก เพื่อกอบโกยวิชาความรู้ที่เหล่าคณาจารย์ค่อยประสิทธิประสาทความรู้ให้
(รุ่นหลังๆไม่มีการเดินทางไปมาแล้วครับ เหลือให้เรียนที่พะเยาอยากเดียว)