ชีวิตปี 2 ผมว่าเป้นช่วงชีวิตที่แสนขจะเหน้ดเหนื่อย เพราะเป้นที่ทราบกันดีครับว่า

(สมัยนั้น) นิสิตปี 2 ที่พะเยาจะต้องเดินทางไปเรียนที่ มหาวิทยาลัยนเรศวร พิษณุโลก ทุกเสารื อาทิตย์ ส่วนจันทรืถึงศุกรืเราก้อเรียนที่พะเยา นั่งรถไปกลับแบบนั้นทั้งปี

เหนื่อยแสนเหนื่อย ... แต่ก็รอดพ้นมาได้ .. อิอิ

บนรถเป็นอีกช่วงหนึ่งที่เราได้มีเวลาอยุ่กับเพื่อนๆมากขึ้น (ลืมบอกไปว่ารุ่นผมมีกันแค่ 47 คนเองครับ) ก้เลยทำให้เรารุ้จักกันมาขึ้น สนิทกันมาก จนแทบจะจำชื่อบุพการีกันได้แล้ว (นี่ขนาดเด็กมหา'ลัย ยังล้อชื่อพ่อชื่อแม่กันอยุ่ 55)

ชีวิตปี 2 จึงเหมือนเป้นชนเผ่าหนึ่งๆที่เคลื่อนที่ไปมาระหว่าง พะเยา - พิษณุโลก เพื่อกอบโกยวิชาความรู้ที่เหล่าคณาจารย์ค่อยประสิทธิประสาทความรู้ให้

(รุ่นหลังๆไม่มีการเดินทางไปมาแล้วครับ เหลือให้เรียนที่พะเยาอยากเดียว)