แทบไม่น่าเชื่อครับ เมื่อบล็อกแห่งหนึ่งที่เขียนถ่ายทอดเรื่องราวชีวิตที่เกิดขึ้น จะทำให้คนอ่านที่อยู่อีกที่หนึ่ง เกิดแรงบันดาลใจสร้างสิ่งที่ดีๆตามมา และเกิดการ แลกเปลี่ยนเรียนรู้ จนเกิดเครือข่ายแบบ NGO ในขณะนี้

ทั้งๆที่ คนอ่านคนนั้น แทบจะไม่เกี่ยวข้อง และห่างไกลกับกับเรื่องราวที่ได้ถูกบันทึกในบล็อกแห่งนั้นเลย

ใน gotoknow ซึ่งมีการแบ่งเป็นชุมชน และหมวดต่างๆ ตามความสนใจของผู้อ่านบล็อก และมีประเด็นสำคัญอยู่ที่การแลกเปลี่ยนเรียนรู้

หลายคนมีโอกาสได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ในแบบที่สามารถทำได้

แต่กลับมีคนที่สามารถแลกเปลี่ยนเรียนรู้ได้มากกว่า ดีกว่า อีกหลายท่านที่กำลังแลกเปลี่ยนเรียนรู้ใน gotoknow

บันทึก น้ำใจ (ยังอยู่) สู้ภัยสึนามิ ที่เขียนไว้ใน บล็อกน้ำใจ (ยังอยู่) สู้ภัยสึนามิ
http://weblog.manager.co.th/publichome/natayaa/

 ซึ่งมีข้อความเกริ่นนำที่ว่า

หากแต่น้ำใจของมนุษย์ที่มีหัวใจดีๆ ก็ยังไหลหลั่งมาชะโลมใจเพื่อนผู้ประสบทุกข์ภัย แม้จะไม่ถาโถมดั่งแม่น้ำสายใหญ่เหมือนในช่วงเวลาเมื่อเกิดเหตุใหม่ๆ แม้เป็นเพียงหยดน้ำเล็กๆดังเช่นสายฝนปรอยๆ
 หรืออาจเป็นได้เพียงแค่น้ำค้าง
แต่...อย่าลืมว่าแม่น้ำสายใหญ่ก็มีวันเหือดแห้งหายไป


ข้อความเกริ่นนำเพียงเท่านี้ครับ ทำให้ผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่กาฬสินธุ์ เกิดแรงบันดาลใจ นำบันทึกชิ้นนี้มาสร้างสรรค์ให้เกิดสิ่งที่ดีๆตามมาหลายอย่าง

เริ่มต้นจาก การมองเห็นจุดด้อยของบล็อกของเวบผู้จัดการ หรือ mblog ซึ่งต่างจาก gotoknow.org นั่นคือ ไม่มีลิงคถาวรของแต่ละบันทึก

เมื่อคุณต้องการจะย้อนกลับไปอ่านบันทึกตอนเก่าๆ คุณจะต้องคลิกที่วันที่ของปฏิทินที่ปรากฏในบล็อก คลิกไล่ไปเรื่อยๆ จากเดือนปัจจุบัน ย้อนกลับไปยังเดือนก่อนๆ ไล่คลิกไปตามวันที่ต่างๆ

ไม่เหมือน gotoknow ที่จะมีหน้ารวม สามารถดูหัวข้อ และเนื้อหาส่วนแรกอย่างคร่าวๆ และคลิกย้อนหลังไปดูในหน้าที่ 2 ที่ 3 ได้อย่างสะดวก หรือจะคลิกดูเฉพาะบันทึกของแต่ละเดือน ก็สามารถคลิกที่แถบฝั่งขวาของ gotoknow ในแต่ละบล็อกได้

แต่ใน mblog ไม่มี และไม่สามารถค้นหาข้อมูลได้

คุณศศิพร แห่งกาฬสินธุ์ จึงขอเนื้อหามาจัดทำเป็น E-book ครับ เอามาให้ ดาวน์โหลดไปอ่านได้ทันที จัดทำในลักษณะของหนังสือ แต่ทำเป็น file E-book Acrobat

* * ดาวน์โหลดได้ที่
http://www.sasukmsu.com/modules.php?name=Downloads&d_op=getit&lid=871

แล้วจากจุดเริ่มต้นตรงนี้ ทำให้เกิดโครงการความร่วมมือในแบบ ลปรร. ชนิดที่หลายคนคงไม่คิดที่จะทำเช่นนี้กับบล็อกของคุณแน่นอน  ในแบบของ NGO....

โปรดติดตามตอนต่อไป