จากเศษไม้ประดิษฐคิดทำเล่น
จากเศษไม้ประดิษฐ์คิดทำเล่น
เชยชิดเช่นใส่ใจห่วงใยเหลือ
เย้าหยอกเอินเพลินคำพร่ำจุนเจือ
เหมือนจะเอื้อไมตรีมีสัมพันธ์
มีชีวิตวิญญานตามขานบท
ให้รู้รสหวานรักชักชวนฝัน
ใส่ทำนองซึ้งเศร้าเร้าจาบัลย์
เพ้อรำพันคิดถึงแสนตรึงตรา
บทละครสอนรักปักใจหมาย
แล้วแยกย้ายถ่ายบทกำหนดหา
แต่ละตอนย้อนฉากจากชีวา
หุ่นแสดงทุกท่าลีลามือ
อยากรู้ใจที่เชิดชักนั่นรักไหม
แค่บทในละครแค่นั้นหรือ
บอกบทใบ้หลงทางแล้ววางมือ
ใช่ยึดถือเป็นอารมณ์ชมชื่นใจ
เป็นของเล่นเพลินใจในยามเหงา
เป็นเพียงเงาติดตามยามอ่อนไหว
คั่นเวลายามที่ไม่มีใคร
กระบอกไม้ไร้ชีวาค่าน้อยเกิน
จากเศษไม้ร่ายรำทำนองเล่น
ก็ยังเป็นเพื่อนเคียงข้างไม่ห่างเหิน
แม้หยิบยกจับวางอย่างหมางเมิน
ก็ยอมเดินเคียงใจไปชั่วกาล...
จากเพลงหุ่นกระบอก ของหนูมิเตอร์
สวัสดีค่ะ
สวัสดียามเช้าค่ะ
ชอบศิลปะไทยค่ะ
ชอบวาดภาพ แต่กลับวาดภาพไทยๆไม่เป็นค่ะ
เคยไปชมวิธีการชักหุ่นกระบอก ทึ่งๆ มากๆ ค่ะ
ตอนแรกคิดว่าหุ่นแต่ละองก์จะเบาๆ ที่ไหนได้
งานศิลป์ของไทย ประณีตละเมียดละไม ...
อ่านบทกลอน หุ่นขี้น้อยใจนะคะ มีความสุขคะครูพี่