อ่านเรื่องราวของคนวัยเกษียณอายุ
จากน้องคนไม่มีราก
แล้วหวลนึกถึงเพื่อนอดีตคนในวงการศึกษาท่านหนึ่ง
ที่ฉันเคารพและ นับถือในความมุมานะ
ขยันขันแข็ง ซื่อสัตย์ สุจริต
รับใช้ประเทศชาติแบบถวายชีวิต
หลังเลิกงานประจำวันก็จะมุ่งหน้า
ขับมอเตอร์ไซด์คู่ชีพ ไปทำสวน เฝ้าสวน
สุขของท่านคือทำงานในหน้าที่ให้ดีที่สุด
เป็นแบบอย่างที่ดีไม่เคยบกพร่อง
ลูกน้องมีทั้งรักทั้งชัง
ลูกน้องผู้ใต้บังคับบัญชาที่รักท่าน
เพราะท่านยุติธรรม
ตรงไป ตรงมา ถืองานเป็นใหญ่ส่วนที่ชังท่านเพราะ
ท่านเอาจริงกับคนทำงานแบบเช้าชาม เย็นชาม
ไม่เสียสละ ทำงานไม่จริง ไม่มุมานะ
คอยแต่ประจบสอพลอ
ก่อนเกษียณอายุไม่นาน
ท่านได้จัดสรรมรดกให้ลูกๆด้วยความยุติธรรม
เท่าเทียมกันทุกคน และหวังว่าเมื่อท่านชราภาพมาก
ลูกๆจะได้สบายทั้งๆที่ทุกคนมีงานทำกันหมดแล้ว
และเป็นขวัญกำลังใจให้ลูกๆ
หลังจากนั้นไม่นาน ท่านประสบกับอุบัติเหตุรถชน
ขณะขับขี่มอเตอร์ไซด์คู่ชีพไปเฝ้าสวน 
เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาล
และหมอต้องผ่าตัดสมอง สมองยุบไปซีกหนึ่ง
ใครๆก็ว่าท่านไม่รอด หลังจากนั้นไม่ถึงปี
ท่านก็ทำงานเหมือนเดิม
ไร่สวนที่มอบให้ลูกๆแล้วท่านก็ยังไปทำแทนลูกๆ
ไม่นานผ่านมาหลายปีท่านล้มเจ็บลงเป็นอัมพาต........
ไม่มีใครเอาใจใส่ดูแลท่านเลย
ลูกๆพากันทะเลาะเบาะแว้งกัน
เกี่ยงกันที่จะดูแลพ่อ 
ไม่มีใครอยากมาเยี่ยมพ่อและไม่มีใครเสียสละเพื่อพ่อ
ท่านเสียชีวิตลงในเวลาต่อมา
สมบัติที่อุตส่าห์หามา และอุตส่าห์ทำกิน
หารายได้เสริมให้ครอบครัวด้วยความยากลำบาก
ไม่อาจช่วยให้จิตใจของลูกๆของท่านดีขึ้น
และไม่อาจนำมารักษาเยียวยาท่านได้
เพราะไม่มีลูกคนไหนเสียสละสมบัติที่พ่อมอบให้
มาเป็นค่ารักษาพ่อ 
สวัสดีค่ะพี่ครูต้อย
สบายดีน่ะค่ะ
คิดถึงเสมอค่ะ
สวัสดีค่ะพี่ต้อย
ท่านคงลืม..."ลังเหล็ก" ที่ต้องเก็บไว้เป็นไม้ตาย เหมือนเรื่องจากฟอเวิร์ดเมลน่ะนะคะ
น้องคิดว่า...หลายคนไม่เคยคิดถึงการดูแลพ่อแม่ที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ มีนิทานหลายเรื่องเลยค่ะที่เล่าไว้เกี่ยวกับเรื่องนี้...แต่คนก็ยังคงทำเหมือนเดิม
มีความสุขมาก ๆ กับวันหยุดค่ะ
(^__^)
สวัสดีค่ะ อยากให้มีคนดีๆอย่างนี้มากๆค่ะ
แต่นี้หรือคะการตอบแทนความดีของท่าน....
ชีวิตไม่มีอะไรแน่นอนเลยนะคะ....
แต่ความดีที่ทำไว้คงจะเป็นทุนให้ดวงวิญาณของท่านไปสู่ภพภูมิที่ดี....
ขอบคุณนะคะพี่ครูต้อยที่ไปให้กำลังใจ และของที่ส่งไปให้เด็กๆน้องยังระลึกถึงเสมอ ขอให้ความดีที่ครูทำมาตลอด จงส่งผล...
ให้ครูมีสุขภาพดี การทำ detox อยากทำจังค่ะ...การใช้บวบขัดตัวก็เป็นการขจัดสารพิษที่ผิวหนังนะคะ....
ขอบคุณน้องคนไม่มีรากมากนะคะ
คงลืมลังเหล็กจริงๆด้วย
ท่านคิดว่าลูกที่ท่านเลี้ยงมากับมือคงรักท่านเหมือนที่ท่านรัก
แต่พี่ต้อยว่าคงเป็นเรื่องเวรกรรมที่สืบต่อกันมาแต่ดั้งเดิม
แม้เรื่องนี้จะเป็นเรื่องจริง แต่พี่ก็คิดว่ามีไม่มากนัก
สังคมไทยเราผูกพันสายใยรักครอบครัวแน่นแฟ้น
ก็อาจจะมีบ้างอย่างที่พี่เจอมา
และมีเรื่องเล่าขานเหมือนที่น้องส่งมาให้พี่ได้อ่าน
และระลึกถึงเรื่องนี้จนสามารถนำมาเขียนบันทึกไว้เป็นข้อคิดได้
ต้องขอบคุณน้องมากนะคะ
วันนี้พี่จองไปฟังดร.วรภัทร ที่roแk worth ได้ด้วย
แต่สุขภาพเป็นเหตุเลยต้องงด เสียดายมากเลย
ทำให้รู้สึกเหมือนเรามีกรรมอะไรสักอย่าง
โอกาสที่จะได้พบกับความยิ่งใหญ่และมีค่าในชีวิตจึงมีอันแคล้วคราด
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ
อ่านแล้วต้องปลงค่ะ เราก็มีลูก เราคงหวังอะไรจากลูกไม่ได้มาก แต่เราก็ต้องให้สิ่งที่ดีแก่เขา เผื่อเขาจะได้ดี คิดดี ทำดี
เรื่องแบบนี้ผูกพันกับเรื่องมรดกครับ
การแบ่งมรดกควรมีก้อนสุดท้ายที่มากพอสมควรไว้กับตนเองในชีวิตบั้นปลาย
ใครมาดูแลคนนั้นก็ควรได้ไป
เรื่องแบ่งมรดกให้ไปจนหมดเห็นมาแล้วหลายรายที่เป็นเช่นนี้ครับ
ขอบคุณน้องแดง
งานคงยุ่งมากนะคะ
ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ
เรียบร้อยแล้วค่ะ ไม่อยากอย่างที่คิด
แต่ทำข้ามขั้นไป 1 ขั้นคือ
การนอนหงายหลังจากปล่อยสารเข้าร่างกายแล้ว
มีคำแนะนำว่าควรนอนหงายเพื่อปล่อยให้สารทำงาน
และควรนวดเบาๆบริเวณหน้าท้องโดยนวดไปทางซ้าย
พี่คิดว่า การทำดีท็อกครั้งต่อไปคงดีขึ้น ขอบคุณค่ะ
ความรัก ความเมตตา และการเอาใจใส่ ห่วงใย
คือสายใยที่ผูกพันค่ะ
พี่เองเคยทิ้งลูกไว้กับครูสอนพิเศษตอนเย็น
สมัยที่ลูกเรียนชั้น ประถม 6 นานๆเข้า จนลูกเรียนมัธยม
ลูกชักมีพฤติกรรมแปลกต่อความรู้สึก
เมื่อหันมาพิจารณาดีแล้ว
พบว่าเราให้เวลาเขาน้อยมาก
มัวแต่ทำงานโดยไม่นึกถึงลูก นึกแต่งานๆๆๆ
ณ เวลานั้นตัดสินใจผ่าตัดตัวเอง
วางแผนทำงานใหม่ ไม่นำงานกลับบ้าน
หมดวลาทำงาน ก็ตัดใจเลย หันมาดูแลลูก
เราจึงได้ลูกกลับมาด้วยความรัก
และห่วงใยซึ่งกันและกันค่ะ
ครอบครัวมีส่วนอย่างมากค่ะ
เรามัวไปห่วงใยลูกเขา ลูกเราก็เหงาเป็นค่ะ
เป็นอุทาหรณ์เลยนะคะ
น้องชลิต นามสกุลเหมือนเพื่อนรุ่นพี่ของครูต้อยเลย
ขอบคุณค่ะ
พี่ก็คิดเหมือนน้อง มันน่าเศร้าใจจริงๆ
เมื่อจิตใจมนุษย์ถูกปลูกฝังด้วยค่าของวัตถุ
โลกนี้คงหม่นหมองนะคะ
ขอบคุณค่ะ